Η ''ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ'' για τις ΝΗΕΣ

H Εθελοντική Περιβαλλοντική Ομάδα Αλμυρού «Εν Δράσει», εξέδωσε το παρακάτω δελτίο τύπου,

Με αφορμή την Απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που αφορά στην «επένδυση» στις Νηές, η Ομάδα μας έχει να παρατηρήσει τα ακόλουθα:

Την επόμενη ημέρα της απόφασης, το θέμα αποτυπώθηκε στον τοπικό τύπο ως εξής: «ενώ όλο το Νομαρχιακό Συμβούλιο είναι υπέρ της «επένδυσης» στα χαρτιά, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) η οποία θα πρέπει να συμπληρωθεί και ενδεχομένως να σταλεί στο ΥΠΕΧΩΔΕ για μια εκ νέου αξιολόγηση». Στην πραγματικότητα, αν και η εταιρεία υποστηρίζει ότι έχει υποβάλει εξαιρετική μελέτη, οι ελλείψεις είναι σοβαρότατες. Αυτό τουλάχιστον διαπιστώνει η αρμόδια Υπηρεσία, η Αντινομάρχης υπεύθυνη για θέματα περιβάλλοντος, κα Νατάσα Οικονόμου αλλά και ο Συνήγορος του Πολίτη ο οποίος και τονίζει στην οχτασέλιδη έκθεσή του ότι «θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην αρχή της συνολικής προσέγγισης της περιβαλλοντικής προστασίας. Η συνολική επίδραση στο φυσικό περιβάλλον δεν συμποσούται με τις εκτιμώμενες συνέπειες των επιμέρους τεχνικών έργων, καθώς δεν λαμβάνει υπόψη τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής και τα δεδομένα κορεσμού της ...».

Σε όλη αυτή την αντιπαράθεση, ποια είναι η ουσία του θέματος; Γιατί τόση φασαρία για μια «εξαιρετική» ΜΠΕ; Η ουσία του θέματος λοιπόν είναι η τεράστια προσπάθεια που θα πρέπει να καταβάλει κάποιος να διαβάσει 7 τόμους ΜΠΕ, να συγκρίνει στοιχεία με την κείμενη νομοθεσία, να αξιολογήσει και τελικά να αποφασίσει. Η γνώση και δή η εμπεριστατωμένη γνώση, η ενδελεχής έρευνα, η πολύ προσεχτική αντιμετώπιση του θέματος είναι αυτά που θα επιτρέψουν στον ενδιαφερόμενο να πάρει την σωστή απόφαση. Αυτά όλα προϋποθέτουν βεβαίως ατελείωτες ώρες μελέτης/διαβάσματος. Στη περίπτωσή μας, αυτό έπραξαν υπεράνω καθήκοντος, οι υπάλληλοι, αρμόδιοι για το θέμα, της Δ/νσης Προστασίας Περιβάλλοντος της ΝΑΜ, η αντινομάρχης κα Νατάσα Οικονόμου και η ομάδα εθελοντών ειδικών επιστημόνων της ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ. ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ. Όλοι όμως έχουν άποψη για το τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Έχουν άποψη χωρίς να έχουν «ξοδέψει» μισή ώρα να μελετήσουν την ΜΠΕ. Απλώς και μόνο επειδή είναι μια «επένδυση» στην Νοτιοδυτική Μαγνησία από «μεγάλους και τρανούς επενδυτές», πρέπει να υπακούσουμε αμέσως και να συμφωνήσουμε με τις επιταγές των «επενδυτών». Είναι γεγονός ότι ο ημιμαθής είναι περισσότερο επικίνδυνος από αυτόν που έχει παντελή άγνοια ενός θέματος. Και αυτό, γιατί νομίζει ότι ξέρει τα πάντα γύρω από το θέμα ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι του γίνεται. Με αποτέλεσμα να λαμβάνει λάθος αποφάσεις σε λάθος χρόνο και σε πολλές περιπτώσεις να κινδυνολογεί αδικαιολόγητα.

Που καταλήγουμε; Όλοι αναφέρονται στην εν λόγω «επένδυση» ως την απάντηση στα προβλήματα όλης της Μαγνησίας. Όταν όμως η συζήτηση και η αντιπαράθεση προχωρήσει σε βάθος τότε κανείς διαπιστώνει το μέγεθος του προβλήματος. Γιατί όχι, ας γίνει η επένδυση με 25, 50, 75% έκπτωση στα περιβαλλοντικά είναι η κύρια γραμμή αντιμετώπισης αυτών που επιθυμούν διακαώς την «επένδυση». Έχουμε ανάγκη από δουλειές. Και φυσικά εάν η όποια συζήτηση προχωρήσει περαιτέρω τότε το 75% μπορεί να γίνει και 100% έκπτωση στα περιβαλλοντικά. Δηλαδή η «επένδυση» να γίνει με κάθε τρόπο, ανεξάρτητα από τους περιορισμούς που θέτει η περιβαλλοντική νομοθεσία.

Έχουμε δηλ. το οξύμωρο σχήμα: η φαραωνική αυτή «πράσινη επένδυση» να υλοποιηθεί μόνο εάν και εφόσον τηρηθούν κατά γράμμα οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί που θέτει η κείμενη νομοθεσία. Αυτή είναι και η ουσία του θέματος. Εάν τηρηθούν κατά γράμμα οι σχετικές περιβαλλοντικές διατάξεις δεν μπορεί να υλοποιηθεί αυτό το έργο για πολλούς και διάφορους λόγους.

Άλλωστε και το κεντρικό ΤΕΕ αναφέρει στην από 23.12.08 γνωμοδότησή του ότι «η όποια επίμονη αναφορά σε τουριστικού χαρακτήρα εν προκειμένω, σε κα γενικά σε ποικίλες δραστηριότητες, δεν προσδίδει, αφ' εαυτής οικολογική προσέγγιση ως προς το αφορώμενο έργο ή δραστηριότητα».

Τέλος είναι γνωστό της πάσι, ότι οι Οικολογικές Οργανώσεις και οι Ενεργοί Πολίτες, ούτε αδειοδοτούν, ούτε σταματούν επενδύσεις και μάλιστα πράσινες και αυτή η καραμέλα για τους Ενεργούς Πολίτες πρέπει να σταματήσει. Απλώς διαβάζουν, μελετούν και το κυριότερο αναδεικνύουν την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία την οποία κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να καταστρατηγήσει.

Θέλουμε δε να τονίσουμε ότι με την απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, απλώς κερδίσθηκε μία μάχη για τους ΠΟΛΙΤΕΣ, αλλά ο πόλεμος της ενημέρωσης και πληροφόρησης των Πολιτών συνεχίζετε.

Πηγή: Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

Διαβάστε περισσότερα...

Το χρήμα δεν... τρώγεται

«Η Γη διαθέτει επαρκείς πόρους για να ικανοποιήσει τις ανάγκες όλων, αλλά όχι επαρκείς για την απληστία ορισμένων». Αυτή η δήλωση του Μαχάτμα Γκάντι φωτίζει την ουσία του προβλήματος των διαθέσιμων πόρων και ταυτόχρονα είναι σήμερα όσο ποτέ άλλοτε προφητική.

1. Η μητέρα Γη δίνει πλουσιοπάροχα αγαθά για την κοινή μας ζωή. Είναι αυτονόητο ότι αυτά τα αγαθά πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση και φειδώ, όχι μόνον επειδή είναι μια κοινή κληρονομιά αλλά και επειδή η δυνατότητα ανανέωσης της φύσης χρειάζεται πολύ χρόνο.
Αλλά η λογική και η υπευθυνότητα απέναντι στις φυσικές διαδικασίες έχουν παραχωρήσει τη θέση τους σε μιαν απεριόριστη εκμετάλλευση στο όνομα της ανάπτυξης και της οικονομίας της αγοράς. Η διδαχή του Φράνσις Μπέικον επηρέασε επί αιώνες και μέχρι σήμερα τη συμπεριφορά μας: «Η φύση είναι μια πόρνη. Εμείς οφείλουμε να τη δαμάσουμε, να μάθουμε τα μυστικά της και να την υποτάξουμε στις επιθυμίες μας». Το ότι θεωρήσαμε τη φύση ως έναν σωρό από πρώτες ύλες που πρέπει να τις μετατρέψουμε σε «πλούτο» μάς οδήγησε σε μια δραματική εξάντληση των φυσικών πόρων.
2. Με αυτές τις προϋποθέσεις, οι πιο μεγάλες ανησυχίες και οι πιο μεγάλοι φόβοι αναφέρονται στην απώλεια εκείνων των πόρων που εγγυώνται το τωρινό παραγωγικό και ενεργειακό σύστημα. Η βαθμιαία εξάντληση των κοιτασμάτων πετρελαίου, άνθρακα και φυσικού αερίου προδιαγράφει έναν νέο Μεσαίωνα.
Οι μισές από τις θέσεις εργασίας στον κόσμο συνδέονται με την αλιεία, τη γεωργία, την οικονομία συλλογής και παραγωγής τροφίμων. Οι πόροι ζωής είναι θεμελιακοί για τις λεγόμενες οικονομίες διαβίωσης.
Το νερό, ο αέρας, η γονιμότητα των εδαφών, για να μη μιλήσουμε για την κατάσταση των δασών, των ωκεανών, των ποταμών και της βιοποικιλότητας του ζωικού και φυτικού κόσμου, απειλούνται όλο και περισσότερο από το γεγονός ότι η φύση έγινε αντικείμενο κυριαρχίας. Ο τελικός απολογισμός αρχίζει να καταγράφει τις τεράστιες βλάβες που προκαλούνται στους φυσικούς πόρους και στο οικοσύστημα.
3. Για να το κάνουμε όμως αυτό, χρειάζεται να απαρνηθούμε την οικονομική ανάπτυξη ως μοναδικό κριτήριο ανθρώπινης προόδου. Σε αυτό το πλαίσιο, η ανενδοίαστη χρήση των γενετικών πόρων ανοίγει νέα σύνορα, δημιουργεί νέους κινδύνους και θέτει ένα πρόβλημα δικαιοσύνης.
Το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού χρησιμοποιεί το 75% των παγκόσμιων πόρων. Οταν λοιπόν έχουμε επίγνωση των βιοφυσικών ορίων, δεν μπορούμε να θεωρούμε δίκαιη την τωρινή κατανομή των πόρων και την αυξανόμενη ιδιωτικοποίηση των κοινών αγαθών. Η πάλη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των κοινών αγαθών, ο αγώνας για την προστασία τους και την αξιοποίησή τους είναι μια επιλογή δημοκρατίας και πολιτισμού.
Πολλά από αυτά τα αγαθά και από αυτούς τους πόρους ανήκουν δικαιωματικά στις τοπικές και αυτόχθονες κοινότητες, είναι αναπόσπαστο στοιχείο των παραδοσιακών πολιτισμών. Οι παραδοσιακές γνώσεις υπήρξαν πάντοτε οι αληθινοί προστάτες της βιοποικιλότητας, της αναγέννησης και της εξοικονόμησης των πόρων. Πολλές φορές οι γνώσεις των αυτοχθόνων κοινοτήτων αποκάλυψαν φυσικές ιδιότητες, που αξιοποιήθηκαν έπειτα για την παραγωγή φαρμάκων και καλλυντικών, χωρίς να τους αναγνωριστεί η ευρεσιτεχνία ή να πληρώσει η βιομηχανία κάποιο ποσό για την εκμετάλλευσή τους.
4. Μεγάλο μέρος της φτώχειας στον κόσμο οφείλεται σε αυτές τις μορφές του αθέμιτου σφετερισμού. Το να δίνονται εμπορικές πατέντες στους σπόρους και στη βιοποικιλότητα, το να ιδιωτικοποιείται το νερό και να παραδίδεται η γεωργία στο μονοπώλιο των πολυεθνικών σημαίνει ότι δίνεται η χαριστική βολή στις οικονομίες διαβίωσης και στη γυναικεία εργασία στις πελώριες υπαίθρους του κόσμου.
Πολλές ομάδες προσώπων στον Τρίτο Κόσμο, ιδιαίτερα οι αγρότισσες και οι αυτόχθονες λαοί, κατέχουν γνώσεις και παραγωγικές πρακτικές απολύτως βιώσιμες, ικανές να ανανεώνουν τη γονιμότητα της γης, να συντηρούν το νερό, να επιλέγουν τους σπόρους.
Η ευημερία αυτών των κοινοτήτων είναι ευθέως ανάλογη προς την ικανότητα των μελών τους να μοιράζονται τους πόρους με δικαιοσύνη και φειδώ.
5. Η απεριόριστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων από την αγορά και τις τεχνοεπιστήμες μάς επιβάλλει να στοχαστούμε κριτικά για το δικό μας δυτικό πολιτισμικό σύμπαν. Η υπεροχή της οικονομίας σε σχέση με τη φύση και την κουλτούρα είναι μια αιτία της κρίσης των πόρων και της αειφορίας. Για να κατανοήσουμε ότι το χρήμα δεν είναι μετατρέψιμο σε ζωή, είναι ίσως σκόπιμο να θυμηθούμε τη σοφία των αμερικανών ιθαγενών όταν δήλωναν: «Μόνο όταν θα έχεις κόψει το τελευταίο δέντρο, όταν θα έχεις ψαρέψει το τελευταίο ψάρι και θα έχεις μολύνει τον τελευταίο ποταμό, μόνον τότε θα κατανοήσεις ότι δεν μπορείς να τρως χρήματα».

Αρθρο της Περιβαλλοντικής Ομάδας Αλμυρού «Εν Δράσει»
από το Χρήστο Καραζούπη στην εφημερίδα Ταχυδρόμος του Βόλου 5/6/2009,
για την Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος.

Διαβάστε περισσότερα...