Η κατσαρόλα της τρομοκρατίας

Η τρομοκρατία ποτέ δεν ήταν ό,τι φαινόταν.
Είτε πρόκειται για το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου, είτε για τη δολοφονία του Άλντο Μόρο, είτε για τη χύτρα ταχύτητας που επέλεξαν μερικοί πιτσιρικάδες να βράσουν βιαστικά μέσα στη φωτιά του θυμού τους τα πάντα, η τρομοκρατία ή η «τρομοκρατία», έχει έναν βασικό συνεταίρο.
Τον ίδιο τον εχθρό της. Το σύστημα.
Και δεν αναφέρομαι μόνο στο ιστορικά επιβεβαιωμένο που θέλει τις μεγαλύτερες τρομοκρατικές οργανώσεις,- αν όχι στο ξεκίνημά τους, στην πορεία τους σίγουρα-, να ελέγχονται από μυστικές υπηρεσίες.
Ακόμη και όταν οι τρομοκράτες είναι «καθαροί», ακόμη και όταν ξεκινούν ως μοναχικοί «παίκτες» ενός παιχνιδιού υπεράσπισης της κοινωνικής δικαιοσύνης, γρήγορα ανταποκρίνονται στην πρόκληση να παίξουν με τον άλλο παίκτη που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του τραπεζιού.
Και ναι, είναι η εξουσία.

Η τρομοκρατία αντιμετωπίζεται επί δεκαετίες ως ένα αστυνομικό πρόβλημα.
Η πιο κοινωνική διάσταση την οποία εντοπίζουν οι αστυνομικοί αναλυτές στην τρομοκρατία, είναι αυτή της απειλής ανθρώπινων ζωών.
Ποτέ δεν υπήρξε καμία προσπάθεια να ερμηνευτούν οι αιτίες του φαινομένου.

Γιατί 18χρονα παιδιά, με ή χωρίς κατσαρόλες επιλέγουν να κάνουν θόρυβο μέσα από την πυροδότηση ενός εκρηκτικού μηχανισμού;
Το επιχείρημα πως είναι τα σκατομαθημένα παιδιά των Βορείων Προαστείων που εκδικούνται τον μπαμπά και τη μαμά, το βαρετό περιβάλλον τους και την πληκτική ζωή τους δεν μπορεί να εξηγήσει τα πάντα.
Θα μπορούσαν να κρεμάσουν σκουλαρίκια στη μύτη τους, να κυκλοφορούν με πατίνια ή να χτυπάνε τα κουδούνια των γειτόνων τα μεσάνυχτα.
Ασχολήθηκαν όμως με βόμβες.
Γιατί εκτός από την οικογένειά τους, και τη χύτρα της αδιάφορης μαμάς,βράζει και η κοινωνία γύρω τους.

Αλλά ας μην μείνουμε στην τρομοκρατία της κατσαρόλας, αλλά στην κατσαρόλα που μαγειρεύεται η τρομοκρατία.
Πρόσφατα βγήκε ένα πολύ καλό βιβλίο το McMafia του Μίσα Γκλένι από τις εκδόσεις Πάπυρος.
Στο βιβλίο ο συγγραφέας, με μια πολύ σημαντική έρευνα σε όλο τον κόσμο, αποκαλύπτει τη διάρθρωση των εγκληματικών ομάδων , αυτών που αποκαλούμε μαφία, και τη διασύνδεσή τους με την εξουσία.
Ο Γκλένι λοιπόν γεμάτος απορία αναρωτιέται: τα θύματα από την τρομοκρατία κάθε χρόνο στον κόσμο είναι μερικές δεκάδες. Από τις εγκληματικές μαφιόζικες ομάδες όμως, είναι χιλιάδες.
Γιατί οι κυβερνήσεις λοιπόν εξαπολύουν παγκόσμιο πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία αλλά ποτέ ενάντια στη Μαφία;

Είναι ένα ερώτημα που έχω χρόνια τώρα. Οι νονοί της νύχτας, το καρτέλ των ναρκωτικών στην Ελλάδα, είχε σχέσεις από τον Εσκομπάρ έως τους Σέρβους παρακρατικούς.
Από τους Ρώσους εκτελεστές ως τους διακινητές όπλων.
Επιπλέον έχουν δολοφονήσει εκατοντάδες ανθρώπους.
Για την αστυνομία είναι ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Εκδίκηση. Όχι δεν είναι έτσι.
Τι είναι αυτό λοιπόν που βάζει την κοινωνία να ασχολείται με τις στρακαστρούκες των «πυρήνων της φωτιάς» ή της στάχτης, αλλά όχι με με το δολοφονικό χέρι που κάνει πως δεν βλέπει η εξουσία;

Η πρόσφατη υπόθεση Βλαστού, αν και δεν θα καταλήξει σε δικαστική απόδειξη ήταν αρκετή για να πονηρέψει την κοινωνία. Το οργανωμένο έγκλημα είναι ένα παραμάγαζο των ανθρώπων της εξουσίας.
Πολιτικοί, επιχειρηματίες, επώνυμοι χτυπούν στην πλάτη αυτούς που πατούν τη σκανδάλη. Ας μην γελιόμαστε.
Απλώς ο πολίτης πιστεύει πως δεν τον αφορά.
Δεν μπορεί να καταλάβει το άρρωστο πλέγμα της εξουσίας.

Από την άλλη πλευρά η τρομοκρατία φαντάζει ένα γενικό φαινόμενο, από το οποίο κινδυνεύουν όλοι.
Η ασφάλεια, η καλοπέραση, το κράτος, η περιουσία μας.
Η τρομοκρατία είναι ο αόριστος φόβος μας.
Και δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ τον αόριστο φόβο.
Στον οποίο πάντα επενδύει η εξουσία.

Φοβόμαστε τον άγνωστο μελαψό βομβιστή που μας απειλεί, τον πρώην πράκτορα της CIA Οσάμα Μπιν Λάντεν, που έχει αναστατώσει τον κόσμο.
Ναι είναι επικίνδυνος και απόδειξη ότι αναγκαζόμαστε να βγάλουμε τους νυχοκόπτες και τα σαμπουάν από τις αποσκευές μας στις πτήσεις.
Έχω πιάσει ακόμη και εγώ τον εαυτό μου που έχω ζήσει μάλλον περισσότερο στην Μέση Ανατολή απ ό,τι στην Ευρώπη, να λοξοκοιτάω έναν κακομοίρη Άραβα που κάθισε δίπλα μου στο αεροπλάνο.
Τέτοιος φόβος. Παράλογος φόβος.
Δεν θα έφτανα ποτέ βέβαια να φοβηθώ τον κύριο Χριστοφοράκο αν τύχαινε να συνταξιδέψουμε.

Η τρομοκρατία είναι ένα εργαλείο της εξουσίας.
Και ακόμη και οι «καθαροί» τρομοκράτες πέφτουν στην παγίδα να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες τρομοκρατίας και φόβου που δημιουργεί το κράτος.
Πρακτικά, κάποιοι πιτσιρικάδες που θεωρούν τον εαυτό τους πιο έξυπνο και επαναστάτη, θα πάρουν τη θέση των τρομοκρατών της κατσαρόλας για να συντηρήσουν το κλίμα του φόβου χωρίς να το θέλουν.

Μέχρι στιγμής δεν υπήρξε τρομοκρατική οργάνωση για την οποία δεν αποκαλύφθηκε πως οι μυστικές υπηρεσίες την είχαν διαβρώσει.
Στις Ερυθρές Ταξιαρχίες, ένας καλόγερος που πήρε μέρος στα επαναστατικά κινήματα της Λατινικής Αμερικής, στέλεχος της οργάνωσης με τον κωδικό «ο καλόγερος με το πολυβόλο» ήταν πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών.
Ο Φραντζεσκίνι, αρχηγός των Ερυθρών Ταξιαρχιών, σε μια συνέντευξή του, μου έχει εξομολογηθεί πως η δολοφονία του Άλντο Μόρο από την οργάνωση έχει ακόμη και γι αυτόν μελανά σημεία.
Πιστεύει πως η ιταλική Χριστιανοδημοκρατία έσπρωξε τις Ερυθρές Ταξιαρχίες να τον δολοφονήσουν γιατί έτσι βολευόταν.

Η εξουσία δεν θέλει την εξάρθρωση της τρομοκρατίας αλλά την χρησιμοποίησή της. Είναι το κουμπί του φόβου.
Δεν ξέρω αν η διείσδυση των μυστικών υπηρεσιών ήταν κάτι που συνέβη και με τη 17Ν, αλλά γράφεται πως στη φυλακή τα μέλη της, συχνά αλληλοκατηγορούνται με τη φράση «ήσουν χαφιές της Ασφάλειας».
Η ιστορία κάποια στιγμή θα δείξει.

Και χωρίς διείσδυση όμως, η τρομοκρατία μπορεί να οδηγηθεί ως εκεί που ορίζει όχι η ίδια ,αλλά η εξουσία.
Είναι όπως στο τένις. Πας εκεί που σου ρίχνουν το μπαλάκι.
Αν η Αστυνομία διαρρεύσει πως μια τρομοκρατική οργάνωση τελείωσε, έσβησε, είναι σχεδόν σίγουρο πως θα κάνει κάποιο χτύπημα για να το διαψεύσει.
Και υπάρχουν πολλοί που μπορεί να έχουν ανάγκη από ένα χτύπημα.
Την περίοδο αντιλαϊκών νομοσχεδίων, εκλογών ή οτιδήποτε άλλο.
Τα οπλοστάσια που έχουν όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις μαζί στην Ελλάδα, δεν είναι ούτε ο προσωπικός οπλισμός ενός νονού της νύχτας. Και στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί νονοί.
Αλλά η αστυνομία, η κυβέρνηση, η κοινωνία, ακόμη και η μαμά που μαγειρεύει στην χύτρα που η κόρη της έκανε βόμβα, φοβούνται την τρομοκρατία.
Αν η τρομοκρατία δεν υπήρχε ως ακραία αντίδραση στην αδικία της εξουσίας, τότε μάλλον θα την είχε εφεύρει. Και μπορεί να την έχει...
Κώστας Βαξεβάνης
Από Το Κουτί της Πανδώρας

Διαβάστε περισσότερα...

Η απάτη του αιώνα με ''θύμα'' τη Λέφσκι Σόφιας!

Η Λέφσκι Σόφιας είναι το πρώτο θέμα συζήτησης εδώ και λίγα 24ωρα στη γειτονική μας Βουλγαρία και η αιτία δεν είναι κάποια εντυπωσιακή νίκη ή κάποια βαριά ήττα, αλλά το γεγονός ότι ο σύλλογος έπεσε θύμα μίας απόλυτα καλοστημένης ποδοσφαιρικής απάτης (!) που είχε ως αποτέλεσμα να χάσει το ντέρμπι του περασμένου Σαββάτου με την "μισητή" ΤΣΣΚΑ Σόφιας.

Το στόρι που θα ακολουθήσει μπορεί να ακούγεται σενάριο ιδανικό για κινηματογραφική ταινία όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό και συνάμα επώδυνο για τους διοικούντες την Λέφσκι:
Επίσημα όλα ξεκίνησαν την περασμένη Πέμπτη όταν έφτασε στα γραφεία της Λέφσκι ένα φαξ προερχόμενο από τη Ρούμπιν Καζάν, τη φιλόδοξη και οικονομικά εύρωστη πρωταθλητρια Ρωσίας, με το αίτημα να είναι ξεκάθαρο:
Η παραχώρηση στους Μοσχοβίτες από την πλευρά της Λέφσκι των τεσσάρων καλύτερων παικτών της έναντι εξαιρετικών οικονομικών ανταλλαγμάτων, με το "κουαρτέτο" να αποτελείται από τον Βούλγαρο Ζίφκο Μιλάνοφ, τον Σκοπιανό Ντάρσκο Τασέφσκι (για αυτούς τους δύο η προσφορά ήταν πάνω από 1.000.000 ευρώ για τον καθένα), τον Βραζιλιάνο Ζε Σοάρες και τον Μαροκινό Γιουσέφ Ραμπέχ (ελάχιστα χαμηλότερη η προσφορά για τους δύο τελευταίους).
Μία ημέρα αργότερα έκανε την εμφάνισή του στη Σόφια ένας παράγοντας της Ρούμπιν, του οποίου κανείς δεν είχε ακούσει το όνομα στο παρελθόν, προκειμένου να εξηγήσει τον λόγο για τον οποίο η ρωσική ομάδα "καιγόταν" για την άμεση πραγματοποίηση αυτού του τετραπλού μεταγραφικού "χτυπήματος".

Η πρόταση "έπεισε" τους Βούλγαρους
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του λοιπόν, οι παίκτες έπρεπε να αναχωρήσουν άμεσα για τη Ρωσία επειδή η Ρούμπιν είχε "εξοντωθεί" από το ιό της γρίπης και για αυτό είχε λάβει ειδική άδεια από την UEFA για να ανοίξει ξανά η μεταγραφική αγορά.
Η συνολική προσφορά των 4.000.000 "έπεισε" τους διοικούντες να αποδεχτούν την πρόταση, καθώς αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν εγγύηση για το υγιές μέλλον του συλλόγου, ενώ προγραμμάτισαν μάλιστα και συνέντευξη Τύπου για τους εκπροσώπους των ΜΜΕ όπου εξήγησαν τους λόγους για την απόφασή τους αυτή, την παραμονή του μεγάλου ντέρμπι με την συμπολίτισσα ΤΣΣΚΑ.
Από την πλευρά τους βέβαια, οι Βούλγαροι δημοσιογράφοι επικοινώνησαν με τους παράγοντες και τον προπονητή της Ρούμπιν Καζάν και πληροφορήθηκαν με έκπληξη ότι δεν υπήρχε κανένα ενδιαφέρον από την πλευρά τους για άλλους παίκτες -αφενός γιατί είχε λήξει η μεταγραφική περίοδος και αφετέρου γιατί δεν είχαν προσβληθεί από καμία επιδημία γρίπης-, όμως ο πρόεδρος της Λέφσκι, Τόντορ Μπάτκοφ, είχε ήδη πάρει την απόφασή του.
Το πρωί του περασμένου Σαββάτου οι τέσσερις παίκτες έφευγαν για το Καζάν συνοδευόμενοι από τον οικονομικό διευθυντή, Κονσταντίν Μπαζντέκοφ, με το ρεπορτάζ να αναφέρει πως έκαναν στάση στη Μόσχα όπου τους περίμενε ένα άτομο που τους παρουσιάστηκε με το όνομα Μαρκ Μπέργκερ και με την ιδιότητα του εκπροσώπου της Ρούμπιν.
Ο ίδιος άνθρωπος φρόντισε να τους τακτοποιήσει σε ξενοδοχείο εν αναμονή των ιατρικών εξετάσεων, ενώ τους "κέρδισε" με την προσφορά 500.000 ευρώ που έκανε στον κάθε παίκτη για τη σεζόν αυτή στην Καζάν.

Και δεν χτυπάει το τηλέφωνο...
Οι αρνητικές όμως εκπλήξεις άρχισαν να "σκάνε" από το πρωί της Κυριακής και μετά την επίσκεψη σε μία κλινική της Μόσχας. Με δεδομένο πως τα απαιτούμενα έγγραφα για την υπογραφή των συμβολαίων των τεσσάρων παικτών δεν είχαν κάνει την εμφάνισή τους, οι διοικούντες τη Λέφσκι προσπαθούσαν μάταια να επικοινωνήσουν με τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου (δεν ήταν το επίσημο νούμερο της Ρούμπιν) που τους είχε δοθεί στο φαξ.
Φυσικά δεν πήραν καμία απάντηση ενώ οι "πονοκέφαλοι" άρχισαν να γίνονται ακόμα μεγαλύτεροι όταν ο υποτιθέμενος Μαρκ Μπέργκερ που τους είχε υποδεχτεί στη ρωσική πρωτεύουσα είχε απλά "εξαφανιστεί" (στην πραγματικότητα υπάρχει επιχειρηματίας με αυτό το όνομα όμως δεν έχει την παραμικρή σχέση με την Καζάν).
Ήδη η υπόθεση είχε αρχίσει να "μυρίζει" επικίνδυνα και ο Μπαζντέκοφ πήρε την απόφαση για την επιστροφή στην πατρίδα, χωρίς όμως να προλαβαίνουν οι παίκτες να φτάσουν εγκαίρως για να τεθούν στη διάθεση του προπονητή τους για το ντέρμπι με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας.

Το χαμένο ντέρμπι και το "ανέκδοτο"
Και ενώ η μισή Βουλγαρία είχε αρχίσει να γελάει με το "πάθημα" της Λέφσκι και η άλλη μισή να κρύβεται από ντροπή, οι τέσσερις προσγειώθηκαν στη Βουλγαρία για να πληροφορηθούν με το που πάτησαν το πόδι τους ότι το μεγάλο ντέρμπι της 6ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος είχε χαθεί με σκορ 2-0, αποτέλεσμα που έφερνε την ΤΣΣΚΑ στην κορυφή με 16 βαθμούς και την Λέφσκι 8η με 9 πόντους, θέση που ήταν η χειρότερη στην ιστορία του συλλόγου.
"Μείναμε έκπληκτοι όταν ακούσαμε για την άφιξη αυτών των παικτών από τη στιγμή που το μεταγραφικό παράθυρο στη Ρωσία έχει κλείσει", δήλωσε για το θέμα ο εκπρόσωπος του ρωσικού συλλόγου Μαξίμ Λοπούκοφ, την ώρα που οι διοικούντες τη Λέφσκι αντιμετώπιζαν την κατακραυγή του Τύπου και των οπαδών.
"Ήταν μία μοναδική ανοησία και η Λέφσκι έγινε ανέκδοτο", ανέφερε χαρακτηριστικά η "Trud", μία από τις μεγαλύτερες σε κυκλοφορία εφημερίδες στη Βουλγαρία, με τον υποστηρικτή της Λέφσκι, Βαλεντίν Ντένεφ, να είναι καυστικός με την ομάδα του.
"Δώσαμε τον τίτλο με τον πιο ηλίθιο τρόπο. Μας έκαναν να φαινόμαστε σαν οι ηλίθιοι της Ευρώπης".

Λέφσκι vs στοιχηματική μαφία σημειώσατε... 2
Όσο για το ποιος ευθύνεται πίσω από αυτή την σατανική απάτη εις βάρος της Λέφσκι (η "προσφορά" για τους καλύτερους παίκτες της Λέφσκι αποδείχτηκε πως ήταν μία "φούσκα" που είχε ως σκοπό να αποδυναμωθεί η ομάδα ενόψει ντέρμπι) όλες οι ενδείξεις συνηγορούν στο γεγονός ότι ο πρόεδρος Μπατκόφ εξαπατήθηκε από τη διεθνή στοιχηματική μαφία!
Το συμπέρασμα αυτό βγαίνει από το γεγονός ότι αρκετά γραφεία στοιχημάτων ανέφεραν ότι δέχτηκαν "μεγάλα πονταρίσματα που προκαλούν υποψίες" υπέρ της νίκης της ΤΣΣΚΑ επί της Λέφσκι, ενω η απόδοση για τη νίκη των γηπεδούχων είχε πέσει δραματικά από το 1.96 στο 1.67 στο μεγαλύτερο ασιατικό στοιχηματικό σάιτ "SBObet".
Εν τω μεταξύ, πληροφορίες αναφέρουν πως η διοίκηση της Λέφσκι προτίθεται να να ενημερώσει τις βουλγαρικές αρχές αλλά και να ζητήσει βοήθεια ακόμα και από την Ιντερπόλ σε μία προσπάθεια να βρεθούν οι ένοχοι, ενώ ο πρόσφατα εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας, Μπόικο Μπορίσοφ, ανακοίνωσε πως θα γίνουν εξονυχιστικοί έλεγχοι για να ριχθεί άπλετο φως σε αυτή την πολύ "παράξενη"ιστορία...
Από το SPORT 24

Διαβάστε περισσότερα...

Η μαφία «βύθισε πλοίο με πυρηνικά απόβλητα»

Οι ιταλικές αρχές εντόπισαν ένα πλοίο με πυρηνικά απόβλητα άγνωστης προέλευσης το οποίο βυθίστηκε από τη Μαφία, ανακοίνωσε εισαγγελέας της Καλαβρίας.

Το φορτηγό πλοίο Cunsky, μήκους 110 μέτρων, βρέθηκε το Σάββατο σε βάθος 500 μέτρων, περίπου 28 χιλιόμετρα από τις ακτές της Καλαβρίας στη νότια Ιταλία, ανέφερε το απόγευμα της Δευτέρας ο Μπρούνο Τζιορντάνο, εισαγγελέας της πόλης Πάολα.

Το φορτίο του ήταν 120 βαρέλια με ραδιενεργά απόβλητα.

«Προς το παρόν δεν γνωρίζουμε την προέλευση των αποβλήτων, πιθανότατα όμως ήρθαν από το εξωτερικό. Αυτό είναι ένα πρώτο στοιχείο» δήλωσε ο αξιωματούχος στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Σύμφωνα με την εισαγγελία του Ρέτζιο Καλάμπρια, συνολικά 31 πλοία με ραδιενεργά ή τοξικά απόβλητα έχουν βυθιστεί στη Μεσόγειο από τη Μαφία.

Τη θέση του Cunsky αποκάλυψε ένας πρώην μαφιόζος, ο Φρανσέσκο Φρότι, ο οποίος παραδέχτηκε τη συμμετοχή του στη βομβιστική επίθεση που βύθισε το φορτηγό.

Σύμφωνα μάλιστα με τον Σεμπαστιάνο Βενέρι, αντιπρόεδρο της περιβαλλοντικής οργάνωσης Lagambiente, πρώην μέλη της Ντραγκέτα -τοπικό παρακλάδι της Μαφίας- έχουν παραδεχτεί ότι η εγκληματική οργάνωση πληρωνόταν για τη βύθιση πλοίων με απόβλητα εδώ και 20 χρόνια.

Από Τα Νέα

Διαβάστε περισσότερα...