Αρχαία πόλη αποκαλύφθηκε στη Σκιάθο

Σημαντικά στοιχεία φέρνει στο φως η αρχαία πόλη που αποκαλύπτεται σταδιακά στην βορειοανατολική πλευρά της Σκιάθου, δίπλα στον όρμο Ξάνεμο, κατόπιν συνεργασίας της ΙΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Τα υπάρχοντα δεδομένα φωτίζουν ευκρινώς την αρχαιότερη θέση εγκατάστασης των πρώτων κατοίκων της Σκιάθου και σύμφωνα με τα μέχρι τώρα ευρήματα η αρχαία πόλη η οποία αποκαλύπτεται σταδιακά, τοποθετείται στην αρχή της γεωμετρικής εποχής, δηλαδή στο 10ο αιώνα π.Χ., χωρίς να αποκλείεται ωστόσο από τα μέλη των ερευνητικών ομάδων ότι σε βαθύτερα στρώματα θα εντοπιστούν ενδεχομένως ακόμη παλαιότερα ευρήματα της Μυκηναϊκής, της εποχής του Χαλκού ή και προγενέστερα. Τα μέχρι τώρα στοιχεία συνθέτουν μια πόλη η οποία περιβάλλεται από οχυρωματικό περίβολο, τμήματα του οποίου είναι ορατά, ενώ ορατά είναι επίσης και τμήματα κτιρίων τα οποία βρίσκονταν μέσα στην πόλη ή γύρω από αυτή. Όλα τα παραπάνω στοιχεία αποτελούν απόδειξη για τον χρόνο κατοίκησης της πόλης, η οποία εντοπίζεται στην θέση Κεφάλα και έχει προταθεί η ταύτιση της με την Παλαισκίαθο, την πρώτη αρχαία πόλη που δημιουργήθηκε στην Σκιάθο.

Το παραπάνω ερευνητικό πρόγραμμα που ξεκίνησε πέρυσι και θα συνεχιστεί, διεξάγεται, όπως προαναφέρθηκε, κατόπιν συνεργασίας της ΙΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και του Τμήματος Ιστορίας Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Στο εν λόγω πρόγραμμα, τη ΙΓ΄ ΕΠΚΑ εκπροσωπεί η προϊσταμένη της Εφορείας Αργυρούλα Δουλγέρη-Ιντζεσίλογλου και συμμετέχει η κ. Ελένη Χρυσοπούλου, αρχαιολόγος της ίδιας Εφορείας, η οποία είναι και υπεύθυνη για τους αρχαιολογικούς χώρους της Σκιάθου. Από πλευράς του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και της ομάδας ειδικότερα του Τμήματος ΙΑΚΑ, επικεφαλής είναι ο καθηγητής Αλέξανδρος Μαζαράκης-Αινιάν. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα «κατ’ αρχήν επιφανειακών ερευνών, στον αρχαιολογικό χώρο που είναι γνωστός με το όνομα Κεφάλα, στην Βόρεια ανατολική πλευρά της Σκιάθου, ΒΑ του άκρου του αεροδιαδρόμου και δίπλα στον όρμο Ξάνεμο. Πρόκειται για ένα χώρο με πολύ μεγάλη αρχαιολογική σπουδαιότητα γιατί εκεί τοποθετείται η αρχαιότερη θέση εγκατάστασης των πρώτων κατοίκων της Σκιάθου» αναφέρει η προϊσταμένη της ΙΓ΄ ΕΠΚΑ κ. Αργυρούλα Δουλγέρη-Ιντζεσίλογλου και προσθέτει ότι «σε ολόκληρο το νησί, παρ’ όλο που έχουν γίνει πολύ συστηματικές επιφανειακές έρευνες τα τελευταία 20 περίπου χρόνια από την Υπηρεσία μας, δεν έχουμε εντοπίσει καμία θέση που να παρουσιάζει ίχνη κατοίκησης παλαιότερα από αυτά που έχουμε εντοπίσει στην θέση Κεφάλα».

Στόχος του παραπάνω προγράμματος είναι εξάλλου η συστηματική επιφανειακή έρευνα και καταγραφή των επιφανειακών δεδομένων που υφίστανται στον αρχαιολογικό χώρο Κεφάλα και στην γύρω ευρύτερη περιοχή. Το πεδίο των ερευνών εκτείνεται, συγκεκριμένα, στην περιοχή νότια του αρχαιολογικού χώρου, όπου εντοπίζονται τα νεκροταφεία του αρχαίου οικισμού, καθώς και στην χερσόνησο «Κορακοφωλιά» που βρίσκεται στα δυτικά της Κεφάλας. Στη συγκεκριμένη χερσόνησο, οι επιφανειακές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, συνέβαλαν στο εντοπισμό στοιχείων κατοίκησης της αρχαιότητας, τα οποία μάλλον ανήκουν σε αγροτικές εγκαταστάσεις, αγροικίες, δηλαδή, ή άλλες συναφείς δραστηριότητες οι οποίες συνδέονται με την αρχαία πόλη.

Γλυκερία Υδραίου

Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

«Εσβησε» ο «μαχητής της αρχαιολογίας» Δημήτρης Κωνστάντιος

«Εσβησε» ο Δημήτρης Κωνστάντιος, Διευθυντής του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, πανεπιστημιακός δάσκαλος, μα, πάνω απ’ όλα, σπουδαίος άνθρωπος και πολίτης με ιδιαίτερη σχέση με τα Γιάννενα. 

Είχε μπει στο νοσοκομείο αμέσως μετά τα εγκαίνια μιας περιοδικής έκθεσης. Μας είχε συνηθίσει στα θαύματα, σε ολόκληρη τη ζωή του. Ομως, το πρωί του Σαββάτου εξεδήμησε προς δήμον ονείρων. 

Ηταν μόλις 59 ετών. Γεννήθηκε στο Αλωνάρι Ευβοίας, σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άφησε πίσω του μεγάλο ανασκαφικό έργο, (Ιτς Καλέ στο κάστρο Ιωαννίνων, παλαιοχριστιανικά μνημεία στη Δωδώνη, βυζαντινό ναό στο Ματσούκι Αιτωλοακαρνανίας, παλαιοχριστιανικό νεκροταφείο στη Ναύπακτο, κ.ά.). 

Η μεγάλη του αγάπη ήταν το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, που αναμόρφωσε ριζικά τα τελευταία 10 χρόνια που το διηύθυνε. Κατόρθωσε να το μετατρέψει από ένα κλειστό επιστημονικό ίδρυμα σε έναν ανοιχτό πολιτιστικό χώρο. Ολοκληρώνοντας και εκσυγχρονίζοντας τα κτήρια και πραγματοποιώντας την επανέκθεση των συλλογών του, «έβγαλε» την εικόνα του Βυζαντίου από τα μουσειακά στερεότυπα αποκαλύπτοντας το μεγαλείο της λάμψης του. 

Με όραμα, επιμονή και αισιοδοξία κατέστησε το μουσείο ενεργό, «ανοικτό» στο ευρύ κοινό, σύγχρονο φορέα πολιτισμού και επιστήμης.Σύσσωμο, το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού πενθεί για την απώλειά του, ενώ σε συλλυπητήρια δήλωση ο υπουργός Παύλος Γερουλάνος -μεταξύ άλλων- ανέφερε: «Εξέχον στέλεχος της Υπηρεσίας με πλούσιο επιστημονικό έργο, υπηρέτησε την επιστήμη και τον πολιτισμό με άσβεστο πάθος και απαράμιλλο ήθος. Αφοσιώθηκε απόλυτα στο Βυζάντιο, εργάστηκε άοκνα για την ανάδειξή του, δείχνοντας σε όλους μας ότι πρέπει να επιστρέψει στις καρδιές και στον πολιτισμό μας».

Από το epirus gate

Διαβάστε περισσότερα...