Ιστορική μετάλλαξη......

"Έπεσα" πάνω σε αυτή την γελοιογραφία και είπα να την σχολιάσω...

Αλλά από την άλλη, με τι κουράγιο να επισημάνω ότι η περικεφαλαία του Λεωνίδα μετασχηματίστηκε στο καπελάκι του ζητιάνου;

Πώς να σχολιάσω ότι το περήφανο "Μολών Λαβέ" μετατράπηκε στο "ό,τι έχετε ευχαρίστηση";

Το μόνο πράγμα που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι τότε υπήρχαν 300 έτοιμοι να πεθάνουν για τους υπόλοιπους, ενώ τώρα υπάρχουν 300 έτοιμοι να πεθάνουν τους υπόλοιπους για τους εαυτούς τους !!!

Από το ΚΕΝΤΡΙ

Ο τίτλος του post, απ' το ΚΕΝΤΡΙ, είναι "Θα πάρω το καπελάκι μου και θα φύγω...".
Θεώρησα σωστό να τον αλλάξω, καθώς προτιμώ να διώξουμε αυτούς που μας ντροπιάζουν, παρά να φύγουμε εμείς απ' την Ελλάδα!

Διαβάστε περισσότερα...

Στο δικαστήριο των ελλειμμάτων

Κατηγορούμενε (Καραμανλή), εγέρθητι! Κατηγορείσαι ότι: Παρέλαβες την ελληνική οικονομία στην 35η θέση στη διεθνή κλίμακα ανταγωνιστικότητας και την παρέδωσες στην 71η. Φόρτωσες μέσα σε πέντε χρόνια κάτι περισσότερο από 100 δισ. ευρώ στο δημόσιο χρέος μιας ήδη καταχρεωμένης χώρας. Κατόρθωσες σε μια περίοδο αύξησης του ΑΕΠ με υψηλούς ετήσιους ρυθμούς (38%) να μειώνονται χρόνο με τον χρόνο τα δημόσια έσοδα και,...

από την άλλη, κατόρθωσες να αυξάνεις τις καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου με ρυθμό 75%- διπλάσιο της αύξησης του ΑΕΠ! Παρέλαβες το κονδύλι της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων στα 13 δισ. και το έφθασες κοντά στα 22 δισ. μέσα σε μια πενταετία. Και ενώ είχες υποσχεθεί επανίδρυση του κράτους, το φόρτωσες με μερικές εκατοντάδες νέους (άχρηστους) δημόσιους οργανισμούς και μερικές δεκάδες χιλιάδες (πελατειακές) προσλήψεις, προς διευκόλυνση των οποίων ανακάλεσες και τα όποια δειλά βήματα αποκομματισμού είχαν προηγηθεί, περιθωριοποίησες το ΑΣΕΠ και όλες τις ανεξάρτητες αρχές, έδεσες χειροπόδαρα στο κομματικό σου άρμα τη Δικαιοσύνη και εισήγαγες τον φαύλο θεσμό της συνέντευξης.

Κατηγορείσαι, επίσης, ότι: Υπονόμευσες, με χαρακτηριστική επιπολαιότητα, την αξιοπιστία της χώρας και την (ήδη προβληματική) αξιοπιστία των στατιστικών της. Πρώτα με το τέχνασμα της απογραφής του 2004 και το τρικ της αναδρομικής αύξησης του ελλείμματος διά της αλλαγής του τρόπου υπολογισμού των αμυντικών δαπανών. Έπειτα, με τη σουρεαλιστική, κοντοπυράκειο αύξηση του ΑΕΠ (στο οποίο προσμετρήθηκαν η πορνεία και το λαθρεμπόριο). Με τη συστηματική δημιουργική λογιστική, στα χρόνια της πρώτης ευρωεπιτήρησης (όπου τα πλεονάσματα των ασφαλιστικών ταμείων, των ΟΤΑ και των νοσοκομείων αυξάνονταν με μαγικό τρόπο, οι αμυντικές δαπάνες άλλαξαν ξανά τρόπο καταγραφής και οι δαπάνες για τόκους μεταφέρθηκαν με swaps στο μέλλον). Και, τέλος, με τη συστηματική και προκλητική χειραγώγηση των στοιχείων για το έλλειμμα του 2009, το οποίο ξεκίνησε από 3% για να κλείσει τελικά κοντά στο 13% - και αφού είχαν ξεφύγει τα ελλείμματα τόσο του 2007 (3,5% αντί 2,4%) και του 2008 (πάνω από 5% αντί 1,6%).

Κάπως έτσι (και με καλύτερη τεκμηρίωση από την πρόχειρη που προηγήθηκε) θα μπορούσε να διατυπωθεί το κατά Καραμανλή κατηγορητήριο σε ένα υποθετικό, φανταστικό δικαστήριο που θα δίκαζε τα εις βάρος της εθνικής οικονομίας εγκλήματα. Μόνο που τέτοιο δικαστήριο ούτε υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει. Τα εγκλήματα αυτού του είδους κρίνονται στις κάλπες, όπου και κρίθηκαν ήδη. Και αν ο βαθμός της ενοχής είναι τόσο βαρύς όσο στην περίπτωσή μας, την εκλογική ήττα συμπληρώνει ένα είδος πολιτικής ατίμωσης του ενόχου- η οποία ήδη, σιωπηλά, συνομολογείται στην κοινή συνείδηση, ακόμη και των οπαδών του κόμματός του.

Κι εκεί τελειώνουν όλα. Οι Εξεταστικές Επιτροπές στην Βουλή το μόνο που θα μπορούσαν να προσθέσουν είναι να μετατρέψουν την τραγωδία σε φάρσα και την ιστορική λογοδοσία σε κομματική κλωτσοπατινάδα.

Κι ίσως όχι μόνον αυτό. Η κλωτσοπατινάδα και η εντυπωσιοθηρία, που κατ΄ έθιμον χαρακτηρίζουν τις εργασίες των Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής των Ελλήνων, θα μπορούσαν επίσης να μας εμποδίσουν να δούμε καθαρά το πρόβλημα.

Να αναγνωρίσουμε, δηλαδή, πως, όσο βαριά και ασύγγνωστη κι αν είναι η αμέλεια της καραμανλικής διακυβέρνησης, τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας δεν τα δημιούργησε αυτή- απλώς τα επιδείνωσε- και πως η αδυναμία προσαρμογής μας στις ευκαιρίες και τους κινδύνους του περιβάλλοντος ευρώ μπορεί να έγινε οξύτερη στα χρόνια της δικής του αφρόντιστης διακυβέρνησης, αλλά οι ρίζες της είναι βαθύτερες και οι αιτίες της δομικές- όσο και οι αιτίες της διαρκούς αποτυχίας των μεταρρυθμίσεων από το 2000 κι έπειτα. Κι αν δεν το αναγνωρίσουμε σωστά το πρόβλημά μας, πώς θα μπορέσουμε να το λύσουμε; Πώς θα πιστέψουμε ότι το πικρό ποτήρι που θα πιούμε, κατά πώς λέει και ο Θ. Πάγκαλος, δεν θα είναι φαρμάκι, αλλά φάρμακο και γιατρικό;

Του Παύλου Τσίμα

Πηγή: Τα Νέα

Από το EPIKAIRO

Διαβάστε περισσότερα...

Επιχείρηση... διαφάνεια

Τέλος στη διαφθορά του δημόσιου βίου επιχειρεί να βάλει ο Χάρης Καστανίδης. Ο υπουργός Δικαιοσύνης ανακοίνωσε το νέο νομοσχέδιο για τη διαφάνεια το οποίο προβλέπει αυστηρότερες ποινές για τους δημόσιους λειτουργούς που διέπραξαν οικονομικά εγκλήματα, ενώ δίνει και επιπλέον κίνητρα σε όσους επιθυμούν να συνεργάζονται με τις αρχές για υποθέσεις που βλάπτουν το Δημόσιο.

Για παράδειγμα, όποιος προσκομίσει στοιχεία για την εμπλοκή υπαλλήλου σε πράξη διαφθοράς και η πράξη του αυτή βοηθά στην καταπολέμηση της διαφθοράς, τότε αυτό έχει ως συνέπεια την ατιμωρησία του. Το ίδιο θετικές είναι και οι συνέπειες για τον καταγγέλλοντα υπάλληλο, ο οποίος συμβάλλει στην αποκάλυψη κυκλώματος διαφθοράς ή στην αποκάλυψη πράξεων διαφθοράς των προϊσταμένων του. Aπό την άλλη, βέβαια, σε περίπτωση που οι καταγγελίες αφορούν αδικήματα τα οποία έχουν παραγραφεί, ο καταγγέλλων ο οποίος εμπλέκεται δεν θα απαλλάσσεται, αλλά θα μειώνεται η ποινή του.

Επίσης, ο υπουργός Δικαιοσύνης διατηρεί το δικαίωμα παρέμβασης σε πρόσωπα για τα οποία υπάρχουν κατηγορίες εις βάρος τους και μπορεί να ζητά και τον εξατομικευμένο έλεγχο του «πόθεν έσχες».

Επιπλέον, η συμμετοχή των υπόχρεων σε δήλωση «πόθεν έσχες» σε off shore εταιρίες, θα επιφέρει αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και δήμευση του μεριδίου της συμμετοχής στις συγκεκριμένες εταιρίες, ενώ ανάγεται σε κακούργημα ο παράνομος πλουτισμός των υπόχρεων σε δήλωση «πόθεν έσχες» προσώπων, όπου υπερβαίνει το ποσόν των 73.000 ευρώ.

Τέλος, ο Χάρης Καστανίδης τόνισε πως οι διατάξεις του νομοσχεδίου θα συνδυαστούν και με την τροποποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών.

Από Το Ποντίκι

Διαβάστε περισσότερα...

Πολιτική είναι η τέχνη του οίκτου

Το Rocky είναι η καφετέρια των εφηβικών μου χρόνων. Στη δεκαετία του 80, είχε την λάμψη που είχε και η ομώνυμη ταινία. Και τα νεανικά όνειρα. Λίγο ο έρωτας, λίγο οι υποσχέσεις του, εκείνοι οι δίσκοι βινυλίου που διαβεβαίωναν πως υπάρχει ζωή και εκτός του χωριού, τα πρώτα ποτήρια βαρύ οινόπνευμα, τα καλοκαίρια με ένα μακό μπλουζάκι μόνο και οι χειμώνες με τα βιβλία των μαθηματικών. Είναι δύσκολο να ζεις σε χωριό. Είναι πιο δύσκολο να πεις «θα φύγω απ το χωριό» και να εννοείς θα βρω το δρόμο για να φύγω, όχι να δραπετεύσω. Προχθές, μετά από τριάντα χρόνια, πήγα στο Rocky. Άλλος εγώ, άλλοι και οι άλλοι.

Η τηλεόραση, -όχι η ίδια, μεγάλη πλάσμα πια- έπαιζε ακόμη ποδόσφαιρο, τα ποτήρια γέμιζαν και άδειαζαν κάνοντας έναν ακόμη κύκλο από τους πολλούς που υπάρχουν στα χωριά και οι άνθρωποι κομμάτι αυτών των κύκλων, συνέχιζαν να αγνοούν αν τους δημιουργούν ή απλώς κλείνονται μέσα τους. Είναι δύσκολο να ζεις σε χωριό.

Τριάντα χρόνια μετά, στο Rocky, -στο κάθε Rocky φαντάζομαι-, μπορείς να βρεις όλες τις κατηγορίες ανθρώπων. Και την ιστορία τους. Αυτόν που πάλεψε και τα κατάφερε, αυτόν που δεν πάλεψε αλλά τα κατάφερε, αυτόν που έφαγε την πατρική περιουσία, εκείνον που έμαθε να ζει με τις επιδοτήσεις και την δουλειά των Αλβανών που βρίζει, τον κτηνοτρόφο που του είναι αδιάφορο το τάδε άρωμα και τον άλλο που νομίζει πως αυτό του λείπει. Μπορείς να βρεις την αυθεντικότητα της ελληνικής επαρχίας και την μπασταρδεμένη εκτρωματική της εκδοχή που καβαλάει τζιπ και καπνίζει πούρα. Έτσι είναι το Rocky. Έτσι είναι η Ελλάδα.

Για πρώτη φορά όμως στο Rocky, υπήρχε μια ανησυχία. Όλοι ήταν αντιμέτωποι με έναν συγκεκριμένο και όχι αόριστο φόβο. Πως το τέλος, ένα κάποιο τέλος έρχεται. Τέλος σε αυτό που είχαμε μάθει να έχουμε ως ζωή. Τα ποτά στο Rocky έχουν λιγοστέψει. Και οι μεγάλες κουβέντες ακόμη περισσότερο. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά κι ας παίζει ακόμη η τηλεόραση ποδόσφαιρο. Το χειρότερο είναι πως κανένας δεν μπορεί να προσδιορίσει τη θέση του στο αλλαγμένο τοπίο. Απλώς φοβάται. Το Rocky είναι η Ελλάδα, σκεφτόμουν ενώ επέστρεφα στην Αθήνα. Όλοι είναι φοβισμένοι μπροστά στη νέα κατάσταση και ελάχιστοι ελπίζουν.

Φοβάμαι όπως όλοι. Την κατάσταση στην οποία φτάσαμε. Και δεν εννοώ την οικονομική κατάσταση. Εννοώ πως είμαστε τόσο «φτωχοί» όλα αυτά τα χρόνια, που βάλαμε να διαχειριστούν τις τύχες μας δύο πολιτικοί, δύο πρωθυπουργοί, που ενώ η Ελλάδα βουλιάζει, ενώ οι θαμώνες του Rocky ακόμη ανησυχούν, οι ίδιοι δεν έχουν ανοίξει το στόμα τους να πουν μια κουβέντα. Θαμμένοι κάτω από το φορτίο της προσωπικής τους απογοήτευσης, της ευθύνης ή της ανικανότητας; Δεν με ενδιαφέρει. Σημασία έχει πως δεν θα βρείτε πουθενά μια δήλωση του Κώστα Σημίτη ή του Κώστα Καραμανλή. Την ώρα που η χώρα καίγεται, δεν θα βρείτε μια κουβέντα ή μια πράξη ευθύνης των δύο πολιτικών που υπήρξαν ηγέτες της.

Ο Κώστας Σημίτης, αφού διαβεβαίωσε πως ζούμε μέρες εκσυγχρονισμού και μεγάλων έργων, εξαφανίστηκε μόλις ήρθε ο λογαριασμός και εξαργύρωσε αρνητικά την πολλαπλή πολιτική του ήττα. Να κρατήσει δηλαδή την εξουσία ή να εξαφανίσει έστω τον Γιώργο Παπανδρέου. Η οραματική του πολιτική ρήμαξε ταυτόχρονα με τα ολυμπιακά έργα που συμβόλιζαν μια άλλη Ελλάδα. Αφήνοντας οσμή και αναμνήσεις από έντεχνη διαπλοκή και διακομματικά σκάνδαλα.

Ο Κώστας Καραμανλής αφού θεώρησε πως η ανάδειξή του στην εξουσία μέσα από την συγκυριακή πολιτική του «δεν κάνω τίποτα» είναι η χρυσή συνταγή επιτυχίας, κατάφερε να ταυτιστεί όχι με την συνταγή αλλά με το «τίποτα». Κυβέρνησε με μια παρέα κουλτούρας μαγαζιών εθνικής οδού, κουμπάρους και θρησκόληπτους. Ανέθεσε την πραγματική εξουσία σε έναν αγράμματο απόφοιτο Γυμνασίου που τον έριξε τελικά στον λάκκο που άνοιξε η συνεχής υπόγεια δραστηριότητά του και οι συνωμοσίες του. Μέθυσε με την τεχνητή δημοσκοπική του εικόνα ξεχνώντας πως δεν ήταν η αληθινή. Έζησε σε εικονική πραγματικότητα σαν να έπαιζε playstation και θέλησε να δημιουργήσει μια τέτοια πραγματικότητα για τη χώρα. Με ψεύτικα οικονομικά στοιχεία. Στη συνέχεια εγκατέλειψε το ίδιο του το κόμμα την ώρα της καταστροφής για να επιστρέψει στο προφίλ του πλακατζή και γλεντζέ.

Αυτοί οι δύο άνθρωποι υπήρξαν ηγέτες της χώρας και οπαδοί της σιωπής την ώρα που η χώρα βουλιάζει. Την ώρα που ο θαμώνας του Rocky αισθάνεται την ανάγκη να πει την άποψή του και να εκστομίσει αυτοκριτικά «πρέπει να δούμε τα πράγματα αλλιώς» . Και οι δύο υπήρξαν πρωθυπουργοί και μεις τους χειροκροτήσαμε ή έστω τους σεβαστήκαμε ως ηγέτες. Για αυτό σας λέω. Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού όπως συνηθίζουν να λένε. Είναι η τέχνη του οίκτου. Να κάνεις δηλαδή τους άλλους να σε λυπούνται ενώ φταις.

Του Κώστα Βαξεβάνη

Από το Κουτί της Πανδώρας

Διαβάστε περισσότερα...

Καπιταλισμός, είναι η λύση ή το πρόβλημα;;;

Ξεκινάω με μια ιστορία.

Καποτε σε ένα τσίρκο ένα παιδάκι παρατηρεί με έκπληξη ένα τεράστιο ελέφαντα που ειναι δεμένος σε ένα πασαλάκι με μια λεπτή αλυσίδα. Ρωτάει τον πατέρα του λοιπόν.' 'Μπαμπά πως γίνεται να μην μπορεί να σπάσει την αλυσιδα ένα τόσο μεγάλο και δυνατό ζώο;" Κι εκείνος του εξηγεί:

"Oταν ήταν πολύ μικρό το έδεσαν με αυτη τη μικρή αλυσίδα. Απο τότε προσπάθησε πολλές φορές να ελευθερωθεί. Αδύναμο και μικρό όπως ήταν, σταμάτησε να προσπαθεί και τώρα πια δεν το επιχειρεί αφου έχει πεισθεί πως κάτι τέτοιο είναι αδυνατον"

Με λίγα λόγια, δεν έχει επίγνωση της τεράστιας δύναμής του.

Βέβαια το ερώτημα είναι τί θα έκανε το ελεφαντάκι αν του έκαναν το βίο αβίωτο. Πάμε παρακάτω όμως.

Ζούμε σε μιά κατάσταση απερίγραπτη. Σε ένα κόσμο που μπάζει από παντού. Και ενώ αυτό γίνεται όλο και πιο καθαρό ακόμη και στους πιο απρόθυμους και αδιάφορους  ή άσχετους, παρ' όλα αυτά ο καπιταλισμός, μέσα απο την πλύση εγκεφάλου απο τα ΜΜΕ, προσπαθεί να μας παρουσιασθει σαν το μόνο δίκαιο και αξιόπιστο σύστημα! Σαν η μόνη αναμφισβήτητη προοπτική! 

Το θηρίο δηλαδή που κατασπαράζει κάθε πλευρά αυτού του κόσμου, παρουσιάζεται συγχρόνως , ως ο προστάτης, φρουρός, φύλακας άγγελος της ζωής μας. (Μππρρρ...Να αυτοκτονήσω τώρα η αργότερα;)

Ομως ο καπιταλισμός απέτυχε σε όλα τα επίπεδα. Η μήπως όχι;

Στην οικονομία; Ας μην το συζητάμε καν. Η απόλυτη συγκέντρωση του πλούτου που παράχθηκε τα τελευταια χρόνια απο την τεράστια αύξηση των ΑΕΠ σε ελάχιστα χέρια, μας έφερε αυτην την τελευταία κρίση. Το συγκεντρωμένο κεφάλαιο ήταν πλέον τόσο τεράστιο, που δεν είχε νόημα να επιχειρείται αύξησή του σε μικρά ποσοστά. Ετσι η απληστία -που φυσικά δεν είναι μια ανθρώπινη αδυναμία, αλλά ένα εγγενές χαρακτηριστικό ειδικά αυτού του συστήματος-έκανε τον πλούτο να πέσει με τα μούτρα στις αγορές, οπου με πρωτοφανείς και αδιαφανείς τρόπους επιχειρούσε διαρκώς διπλασιασμούς και βάλε, εις βάρος φυσικά άλλων, μεταξύ των οποίων κρατών, ομολόγων, ασφαλιστικών ταμείων, και τελευταια και κρατικών πακετων στήριξης που δεν είναι τίποτα άλλο από χρήματα φορολογουμένων. Ακολούθησε πραγματική σφαγή (ειδικά των αμνών) που συνεχίζεται και στις μέρες μας και ειδικα στην ελλ.οικονομία! Οι αλγοριθμικές αλχημείες των γάτων των αγορών που ελάχιστοι καταλάβαιναν, δημιούργησαν μια κατάσταση ασφυξίας που τώρα πρέπει να "καταλάβουμε" και να δώσουμε και κάτι όλοι μας για να λυθεί.

Στην υγεία; Η ιδιωτικοποίηση σιγά σιγά και σταθερά νοσοκομείων και γενικά της περίθαλψης, ανέβασε το κόστος σε ύψη δυσθεώρητα έτσι που η μπάλα να χάνεται εντελώς για ασφαλισμένους, ταμεία, κράτος κλπ. ιδιαίτερα όταν κάποιος πρέπει να εισαχθεί για νοσηλεία. 

Σήμερα μόνο το κόστος μιας γέννας στα 700 ευρώ θεωρείται χαμηλό (μιλάμε για κρατικά μαιευτήρια και 3κλινα δωμάτια), και η εικόνα της γιαγιάς μας που γενούσε στο σκαμνί μπροστά στο τζάκι κάτω απ΄τα εικονίσματα, για να βάλει κι ο Θεός το χέρι του να μή γίνει καμιά στραβή, ξαναγυρίζει στο μυαλό! Το κλασικό αστείο "ούτε να πεθάνεις δεν μπορείς" δεν είναι πια αστείο. Είναι πραγματικότητα. Το δε επίκτητο χαρισμα της απανθρωπιάς, με το οποίο προίκισε ο καπιταλισμός τους ανθρώπους, που κάνει π.χ. τα φακελλάκια αποδεκτές συμπεριφορές και μάλιστα από φτωχούς ασθενείς έναντι πάμπλουτων μεγαλογιατρών, πλέον θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ. Και από πίσω έρχεται η κατάρρευση λόγω χρεών δημόσιων νοσοκομείων, με ότι αυτό συνεπάγεται, και λίγο πιο μακριά η παραίτηση από ένα δημόσιο σύστημα υγείας.

Στην παιδεία μήπως; Πλήρης απαξίωση και συστηματική αποδόμηση και δυσφήμηση της δημόσιας παιδείας, για να προετοιμασθεί το έδαφος για την έφοδο της ιδιωτικής, που βεβαια πίσω της κρύβεται το μακρύ χέρι των μεγάλων εταιρειών που θέλουν τον όποιο καρπό της, στα χέρια τους για πολλούς λόγους. Ειναι καθαρό πχ ότι πολλές πατέντες νέων τεχνολογιών χρήσιμων για τον άνθρωπο, βρίσκονται αγορασμένες στα συρτάρια πετραιλαικών, φαρμακευτικών η άλλων εταιριών που δεν έχουν κανένα λόγο να τις αφήσουν να αναπτυχθούν! Οσο για το δικαίωμα στη δωρεάν παιδεια είναι ένα ωραίο ανέκδοτο.

Στην απασχόληση και το δικαίωμα στη δουλειά; Απαντήστε μόνοι σας αν εξακολουθεί αυτό το δικαίωμα να θεωρείται δικαίωμα. Δεν είναι τρελό;

Στον πολιτισμό; Στον ποιό; Ο πολιτισμός είναι από τις δραστηριότητες που φυσικά θεωρήθηκαν άχρηστες, αφού το τελευταίο που ενδιέφερε το σύστημα ήταν η καλλιέργεια, η ευαισθησία και η δημιουργία ανθρώπων που να σκέφτονται και να στέκονται απέναντι σε μια πραγματικότητα κυνική όπως η σημερινή. Ετσι αφέθηκε και αυτός όπως και οι άλλοι τομείς στο έλεος των λογικών αγοράς, για να καταντήσουμε να θεωρούμε τέχνη μόνο ότι παίζει στα "τσάρτς" των κατευθυνόμενων ΜΜΕ. Σήμερα λιγότερο από κάθε άλλη εποχή, ασχολούνται οι άνθρωποι με την λογοτεχνία, την ποίηση, τον καλό κινηματογράφο, το θέατρο, και βέβαια οι πιο "δύσκολες" τέχνες όπως γλυπτική,ζωγραφική απλά χλευάζονται. Aρκεί που υπάρχει το X-Factor!

Στον αθλητισμό; Χρηματισμοί, ντόπινγκ, στημένα πρωταθλήματα, και ένας τεράστιος χορός εκατομμυρίων στα δημοφιλή σπορ, δίνουν την απάντηση. Οσο για τα παιδιά μας δυστυχώς, όποιος δεν του περισσεύουν 50 ευρώ, το παιδί του θα παίζει μπάλα στο μπαλκόνι, αν έχει...

Eιλικρινά βαριέμαι να συνεχίσω γιατί το συμπέρασμα είναι πιά φανερό. Δε βρίσκω ούτε ένα σημείο που να μην υπάρχει κατάρρευση.

Κλείνω λοιπόν με το ζήτημα της ίδιας της ποιότητας της δημοκρατίας από όπου ξεκινούν όλα.

Κάποτε το πρόβλημα με τον καπιταλισμό και την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία, ήταν ότι ο λαός συμμετείχε κάθε 3, 4 η 5 χρόνια εκλέγοντας κάποιο κοινοβούλιο που αποφάσιζε μετά γι αυτόν. Τώρα όμως μόνο οι ηλίθιοι δεν βλέπουν ότι η συγκέντρωση του πλούτου, οι πιέσεις των ισχυρών, οι εκβιασμοί και η διαφθορά, σε συνδυασμό με τη χρήση της τηλεόρασης και της απόλυτης πλύσης εγκεφάλου, έχουν δημιουργήσει ένα καθεστώς που μόνο κατ' ευφημισμό μπορεί να λέγεται δημοκρατία. Είναι μια "δημοκρατία" των ελάχιστων εχόντων τα πάντα, και της ενδιάμεσης τάξης που βρίσκεται ανάμεσα σ'αυτούς και το λαό που υποφέρει. Μιας ενδιάμεσης τάξης που συνδιαχειρίζεται με τους πλούσιους την εξουσία, την ίδια στιγμή που προσποιείται πως συμπάσχει και κατανοεί τα προβλήματα, και πως στέκεται στο πλάι των όλο και περισσότερων φτωχών, μόνο και μόνο για να τους κλείσει τα μάτια.

Τέλος, έχει γίνει πιο καθαρό από ποτέ, οτι ο καπιταλισμός όχι μόνο έχει χάσει το όποιο ανθρώπινο πρόσωπο είχε, αλλά ότι πλέον δεν ενδιαφέρεται καν γι αυτο. Η μάσκα έπεσε και το μόνο του ενδιαφέρον είναι το χρήμα και τίποτα παραπάνω. Και είναι ακόμα πιο καθαρό ότι είναι ένα σύστημα που ειδικεύεται αργά και συστηματικά στην διάβρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, και ειδικά εκείνων των πλευρών που ενδέχεται να απειλήσουν το ίδιο το σύστημα. Ομως άνθρωπος χωρίς ανθρωπιά δεν γίνεται, τι να κάνουμε. Και βρισκόμαστε σ αυτό ακριβώς το σημείο. Η θα κάνουμε τα δέοντα για την ανατροπή αυτού του αδιέξοδου, η θα πρέπει να δεχτούμε την ιδέα της παραίτησης από την βασική μας ιδιότητα, απο την ίδια μας την ουσία δηλαδή, και να κατασπαράξουμε ο ένας τον άλλο. Και όποιος αντέξει.

Ε, τώρα αν νομίζει κάποιος ότι θα κατασπαράξει μόνος τα θηρία και θα βγεί νικητής, τι να πώ, καλή τύχη και ...εντάξει, υπάρχει και η αιώνια ζωή. Οσο για μένα και για όσους σκέφτονται παρόμοια, λέω να επιμείνουμε εδω στο μάταιο κόσμο, και να βαδίσουμε πάνω κάτω αυτό το δρομάκι που μας δόθηκε, σ'αυτή την σύντομη αλλά μαγική βόλτα που λέγεται ζωή.

Υ.Γ.Και επειδή θα αρχίσουν οι μπαμπούλες για τον σοσιαλισμό και την αριστερά, που αν έρθει "θα μας πάρει τις περιουσίες", ας μην ανησυχούμε. Φροντίζει μια χαρά γι αυτό ο καπιταλισμός και τα καταφέρνει τέλεια.

Από το Γιώργος Σαρρής

Διαβάστε περισσότερα...

Σκληρά μέτρα ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός

Πάγωμα μισθών για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους και αύξηση του φόρου στα καύσιμα ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, με δηλώσεις του προς τον ελληνικό λαό. Προανήγγειλε αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. «Ήρθε η ώρα να πάρουμε γενναίες αποφάσεις και στην Ελλάδα», είπε, υπογραμμίζοντας ότι ζούμε μία κρίση χωρίς προηγούμενο για τα δεδομένα της μεταπολίτευσης και οφείλουμε να δράσουμε άμεσα και αποφασιστικά. Δεσμεύτηκε για ελαφρύνσεις στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, μέσω του νέου φορολογικού συστήματος.

Με τη φράση “είναι εθνικό μας χρέος να ακυρώσουμε τις πράξεις που θα σπρώξουν τη χώρα στον γκρεμό” ο πρωθυπουργός προχώρησε στην ανακοίνωση των πρόσθετων μέτρων που αποσκοπούν στην άμεση μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος:

• Έκανε γνωστό ότι στο φορολογικό νομοσχέδιο το οποίο θα ανακοινωθεί την επόμενη εβδομάδα, θα συμπεριληφθεί διάταξη για την αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα προκειμένου να υπάρξει “άμεση απόδοση στο σκέλος των εσόδων από το 2010”

• Ζητώντας από τους δημοσίους υπαλλήλους “να συνεισφέρουν στη δύσκολη σημερινή συγκυρία” αποφάσισε το καθολικό πάγωμα των μισθών για το 2010 και υποστήριξε ότι “δεν θα δοθούν αυξήσεις πέραν της ωρίμανσης”. Επίσης, ανακοίνωσε την περικοπή των επιδομάτων κατά 10% “λαμβάνοντας μέριμνα προκειμένου να προστατευτούν τα εισοδήματα των χαμηλόμισθων”. Επίσης, ο Γιώργος Παπανδρέου προανήγγειλε άμεση έναρξη του διαλόγου με την ΑΔΕΔΥ για το νέο μισθολόγιο. Υποστηρίζοντας ότι ήρθε η ώρα να ληφθούν γενναίες αποφάσεις ο πρωθυπουργός προανήγγειλε και αύξηση των ορίων ηλικίας.

• Ο πρωθυπουργός έκανε γνωστό ότι οι βασικές πτυχές του νέου φορολογικού νομοσχεδίου, θα ανακοινωθούν την επόμενη εβδομάδα. Σε αυτό θα περιληφθούν τα ακόλουθα μέτρα:

* *Αύξηση στη φορολόγηση των επιχειρηματικών κερδών τα οποία δεν επανεπενδύονται. “Τα μερίσματα θα φορολογούνται με τον ίδιο τρόπο όπως και οι αποδοχές των εργαζομένων” είπε ο Γιώργος Παπανδρέου.

* *Αύξηση στη φορολόγηση των υπεράκτιων εταιρειών.

* *Διασταύρωση των εισοδημάτων με τα περιουσιακά στοιχεία των φορολογουμένων προκειμένου να περιοριστεί η φοροδιαφυγή.

“Οι έχοντες και κατέχοντες θα κληθούν να συμβάλλουν περισσότερο στα φορολογικά έσοδα” είπε ο Γιώργος Παπανδρέου “δείχνοντας” στη νέα κλίμακα που θα ενσωματωθεί στο φορολογικό νομοσχέδιο. Ταυτόχρονα, έκανε λόγο για ελάφρυνση των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων.

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός ευρύτερου κερδοσκοπικού παιχνιδιού, με στόχο το ευρώ. Όπως είπε, λόγω των καταστροφικών επιλογών του παρελθόντος η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως ο αδύναμος κρίκος, με αποτέλεσμα οι όροι του δανεισμού να γίνονται κάθε μέρα επαχθέστεροι, να απειλούν να πνίξουν κάθε προσπάθεια δίκαιων αλλαγών και να τινάξουν στον αέρα τις θυσίες των Ελλήνων. Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να λάβει όλα τα μέτρα για να αποφύγει αυτόν τον κίνδυνο, υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι έχει δώσει ρητή εντολή για την επιτάχυνση των προσπαθειών.

Από την Ελευθεροτυπία

Διαβάστε περισσότερα...

Οι θέσεις του ΚΚΕ, για το μεταναστευτικό ζήτημα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

1. Η τοποθέτηση του ΚΚΕ στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης με τίτλο «Πολιτική συμμετοχή ομογενών και αλλοδαπών υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα και μακροχρόνια στην Ελλάδα» απορρέει από τη θεμελιακή θέση ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών και προσφύγων που ζουν κι εργάζονται στην Ελλάδα είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εργατικής τάξης, έχουν τη δική τους συμβολή στη δημιουργία του πλούτου και πρέπει να έχουν ισότιμα δικαιώματα που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής και λαϊκής οικογένειας.

2. Η μαζική μετανάστευση και προσφυγιά είναι φαινόμενα σύμφυτα με τον ιμπεριαλισμό και οξύνονται ανάλογα με την επιθετικότητά του. Οι ελληνικές κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ έχουν μερίδιο ευθύνης για τη διόγκωση και ανατροφοδότηση του μεταναστευτικού και προσφυγικού φαινομένου, με την ενεργό συμμετοχή τους στην πολιτική του ιμπεριαλισμού, τη στήριξη πολεμικών επιχειρήσεων, εμφύλιων αντιπαραθέσεων και συρράξεων, την εκμετάλλευση των λαών τρίτων χωρών («εξωστρέφεια ελληνικής οικονομίας»). Ευθύνονται, επίσης, για την κατάσταση που ζουν οι μετανάστες στη χώρα μας, που αφορά και τους Ελληνες εργαζόμενους. Για την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, τις αλλεπάλληλες φυλακίσεις, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την επιλεκτική και με το σταγονόμετρο νομιμοποίηση ή παροχή ασύλου, την κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη εργασία, την εκμετάλλευση από διάφορα κυκλώματα, την αποστέρηση βασικών κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων.

3. Στην Ελλάδα ζουν χιλιάδες μετανάστες σε καθεστώς «ημιπαρανομίας», λόγω των απαγορευτικών προϋποθέσεων ανανέωσης των αδειών παραμονής, οικογενειακής επανένωσης, κλπ. Υπάρχουν, επίσης, χιλιάδες μετανάστες σε καθεστώς πλήρους «παρανομίας» γιατί ποτέ δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να νομιμοποιηθούν, παρόλο που ζουν κι εργάζονται χρόνια στην Ελλάδα. Υπάρχουν αρκετοί πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν προορισμό άλλα κράτη της ΕΕ αλλά η νομοθεσία της ΕΕ (κανονισμός του Δουβλίνου ΙΙ), που υποστήριξαν όλα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, τους έχει εγκλωβίσει στην Ελλάδα.

4. Τα περίπου 250.000 παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν στην Ελλάδα βιώνουν την ανασφάλεια και την ανυπαρξία δικαιωμάτων των γονιών τους. Δε γράφονται σε καμία περίπτωση στα δημοτολόγια, ούτε παίρνουν πιστοποιητικό γέννησης. Ορισμένα παιδιά δεν μπορούν να εκδώσουν ούτε διαβατήριο της χώρας προέλευσής τους. Μετά την ενηλικίωση και το αργότερο μέχρι τα 24 χρόνια, ορισμένα παιδιά μπορούν να πάρουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος (5ετής άδεια παραμονής), ενώ τα περισσότερα πρέπει τα ίδια να συγκεντρώσουν τις προϋποθέσεις νομιμοποίησης.

5. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ - όπως και η προηγούμενη της ΝΔ - ακολουθεί πολιτική καταστολής και ομηρίας των μεταναστών, η οποία εκτός από απάνθρωπη είναι και αδιέξοδη.

Συγκεκριμένα: α) Αρνείται να νομιμοποιήσει τους μετανάστες, κατηγορώντας μάλιστα τις «μαζικές νομιμοποιήσεις - "σκούπα"» που υποτίθεται έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση, υποστηρίζει την απόλυτα ρυθμιζόμενη μετανάστευση ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς. β) Διακηρύσσει σε όλους τους τόνους και εφαρμόζει τη «μηδενική ανοχή», το «σφράγισμα» των συνόρων, τη δημιουργία διακλαδικών κατασταλτικών οργάνων για τη θωράκιση των συνόρων και τη δημιουργία νέων κατασταλτικών σωμάτων (ακτοφυλακή), αναθέτει στο FRONTEX να φυλάει τα σύνορα και να διαπραγματεύεται ερήμην του ελληνικού λαού - ακόμη και του ελληνικού Κοινοβουλίου - τη σύναψη συμφωνίας με την Τουρκία, φυλακίζει ακόμη και ανήλικους μετανάστες. γ) «Κλείνει» ακόμη περισσότερο τα σύνορα προς την ΕΕ εφαρμόζοντας απαρέγκλιτα τον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙ. δ) Αναβαθμίζει τη συμμετοχή της στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

6. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αφορά μόνο ένα τμήμα των μεταναστών και δεν αντιμετωπίζει το μεταναστευτικό ζήτημα στο σύνολό του. Κινείται στην κατεύθυνση χειραγώγησης και ενσωμάτωσης των μεταναστών στις κυρίαρχες «αξίες» της κοινωνίας της εκμετάλλευσης.

Συγκεκριμένα:

α. Προτείνεται η αυτοδίκαιη παροχή ιθαγένειας (υπηκοότητας) στα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα με αίτηση των γονιών, εφόσον και όταν ο ένας τουλάχιστον γονιός έχει 5ετή μόνιμη, νόμιμη και συνεχή παραμονή, προϋπόθεση που αφήνει απέξω μεγάλο αριθμό παιδιών. Για τα παιδιά που δε γεννήθηκαν αλλά ήρθαν σε μικρή ηλικία στην Ελλάδα απαιτείται επιπλέον η παρακολούθηση 6 τάξεων του ελληνικού σχολείου. Επομένως, μπορεί ορισμένοι γονείς να εξαναγκαστούν να ζητήσουν την ελληνική ιθαγένεια για τα παιδιά τους για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της ανασφάλειας και της ανυπαρξίας δικαιωμάτων. Επί της ουσίας, όμως, η κυβερνητική πρόταση αφαιρεί το δικαίωμα από τα ίδια τα παιδιά να αποφασίσουν για το αν θέλουν να πάρουν την ελληνική ιθαγένεια.

Σε ό,τι αφορά τη διάταξη για απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας μετά την ενηλικίωση με αίτηση του ίδιου του παιδιού, για να μην υπάρξουν επιπλέον αποκλεισμοί θα πρέπει:

1) Το δικαίωμα για ιθαγένεια να μην εξαρτηθεί από τη «νομιμότητα» των γονιών

2) Να καταργηθεί η νομοθεσία που απαγορεύει στις δημόσιες υπηρεσίες να εξυπηρετούν «παράνομους» μετανάστες, κατηγορία στην οποία ανήκουν και τα παιδιά των μεταναστών χωρίς χαρτιά και

3) Να μην προσδιορίζεται η υποχρέωση παρακολούθησης του ελληνικού σχολείου στις 3 πρώτες τάξεις του δημοτικού.

Η θέση του ΚΚΕ είναι ότι το δικαίωμα της ιθαγένειας αφορά τα ίδια τα παιδιά. Οι προτάσεις μας για κτήση ιθαγένειας μετά την ενηλικίωση και εφόσον τα ίδια τα παιδιά το επιθυμούν, σε συνδυασμό με τη βασική μας θέση για νομιμοποίηση χωρίς όρους και προϋποθέσεις όλων των παιδιών από τη γέννησή τους, ανεξάρτητα από το καθεστώς των γονιών, για εγγραφή σε ειδικά δημοτολόγια και έκδοση πιστοποιητικού γέννησης, για πλήρη κοινωνικά, προνοιακά, εκπαιδευτικά κ.ά. δικαιώματα, για εκμάθηση της γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού των χωρών προέλευσής τους, αφ' ενός καλύπτουν όλα τα παιδιά μεταναστών, αφ' ετέρου δίνουν τη δυνατότητα στα ίδια τα παιδιά να επιλέξουν όσο το δυνατό πιο ελεύθερα αν θέλουν την ελληνική ιθαγένεια. Εξάλλου, στο βαθμό που θα έχουν λυθεί τα προβλήματα της νόμιμης και με πλήρη δικαιώματα παραμονής, η ιθαγένεια έχει πρακτική σημασία μόνο μετά την ενηλικίωση (καθολικό δικαίωμα ψήφου, διορισμός στο δημόσιο, στράτευση κλπ.). Ελληνική ιθαγένεια με τη γέννηση πρέπει να προβλέπεται για τους μετανάστες της γ΄ γενιάς και σε ειδικές περιπτώσεις (π.χ. σε ανιθαγενείς).

β. Σχετικά με το δεύτερο - μη αυτοδίκαιο - τρόπο κτήσης της ελληνικής ιθαγένειας μέσα από τις διαδικασίες της πολιτογράφησης, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

* Προτείνεται ένα είδος σύγχρονου πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων. Αυτό προκύπτει από την προτεινόμενη υποχρέωση «απόδειξης της ένταξης στην ελληνική κοινωνία καθώς και της ενεργής και ουσιαστικής συμμετοχής του στην πολιτική ζωή της χώρας σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές οι οποίες την διέπουν», δηλαδή με κριτήρια πολύ ελαστικά που επιτρέπουν πολλαπλές ερμηνείες. Με βάση αντίστοιχες διατάξεις, σε μια σειρά κράτη της ΕΕ οι μετανάστες υποχρεώνονται να υπογράφουν συμβόλαια υποταγής στην αστική νομιμότητα και βρίσκονται υπό συνεχή απειλή αφαίρεσης της ιθαγένειας.

Θεμελιώδεις «αρχές» της καπιταλιστικής κοινωνίας είναι η αποδοχή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ο ανταγωνισμός ή η μοιρολατρία, η υποταγή και η διαπαιδαγώγηση σύμφωνα με τους νόμους της αγοράς, ο κοσμοπολιτισμός ή ο εθνικισμός, ανάλογα με την περίπτωση. Επομένως, αυτό που επιδιώκεται με τη συγκεκριμένη πρόταση, που είναι κατεύθυνση και της ΕΕ, είναι η ενσωμάτωση των μεταναστών στις καπιταλιστικές «αρχές» και στην αστική «νομιμότητα», η χειραγώγησή τους και για ψηφοθηρικούς λόγους. Το Κόμμα μας επιδιώκει την ένταξη των μεταναστών στο εργατικό λαϊκό κίνημα της χώρας μας και παράλληλα θεωρεί σημαντική τη συμμετοχή τους σε αγώνες για τα λαϊκά προβλήματα των χωρών καταγωγής τους σε αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση. Ενδιαφέρεται για τη διαπαιδαγώγησή τους σύμφωνα με τις αρχές της ταξικής αλληλεγγύης, της συλλογικότητας, της αγωνιστικότητας, του διεθνισμού, της φιλίας των λαών, της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Παλεύει για τη δημιουργία ταξικής συνείδησης.

Για το λόγο αυτό, στις δοσμένες συνθήκες, πρέπει τα κριτήρια της πολιτογράφησης να είναι όσο το δυνατό περισσότερο αντικειμενικά και όχι ελαστικά. Η θέση μας είναι ότι η παραμονή και εργασία για ένα ορισμένο και ικανό χρονικό διάστημα στη χώρα, με την οποία ο εργαζόμενος έχει συνδέσει βασικές πλευρές της ζωής του, σε συνδυασμό με τη γνώση της γλώσσας της χώρας αυτής, πρέπει να δίνουν το δικαίωμα για την κτήση ιθαγένειας με πολιτογράφηση και για πλήρη πολιτικά δικαιώματα. Με βάση αυτή τη θέση αρχών τοποθετηθήκαμε στο θέμα της ψήφου των μεταναστών Ελλήνων του εξωτερικού, την ίδια θέση έχουμε και για τους μετανάστες εργάτες που ζουν στη χώρα μας.

* Η πρόταση διατηρεί μεταξύ των αδικημάτων που η τέλεσή τους είναι απαγορευτική για την πολιτογράφηση, αδικήματα όπως η αντίσταση κατά της αρχής, η συκοφαντική δυσφήμιση και αδικήματα που σχετίζονται με το καθεστώς «παρανομίας», από το οποίο έχει περάσει μεγάλο μέρος των μεταναστών. Χαρακτηριστικά, επαναφέρει το αδίκημα των «παραβάσεων της νομοθεσίας για την εγκατάσταση και κίνηση αλλοδαπών στην Ελλάδα», που είχε καταργηθεί με το Ν. 3731/2008.

* Διατηρείται σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα το παράβολο (1.000 ευρώ).

* Δεν αναφέρεται τίποτε για την αποκατάσταση της αδικίας που τελείται διαχρονικά και από τα δύο κόμματα σε βάρος πολιτικών προσφύγων και μαχητών του ΔΣΕ, που δεν έχουν ακόμη επανακτήσει την ελληνική ιθαγένεια, η οποία τους είχε αφαιρεθεί από τα μετεμφυλιοπολεμικά καθεστώτα, γιατί κρίθηκαν σλαβόφωνοι, «μη Ελληνες το γένος», ούτε για τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης που, με ευθύνη και των δύο κομμάτων, έχουν μείνει ανιθαγενείς, λόγω της μερικής μόνο κατάργησης του άρθρου 19 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας του 1955.

γ. Το δικαίωμα συμμετοχής στις δημοτικές εκλογές μεταναστών χωρίς ελληνική υπηκοότητα η κυβέρνηση το περιορίζει στους ομογενείς, στους πολίτες κρατών - μελών της ΕΕ και όσους έχουν μακροχρόνιες άδειες παραμονής, υπαναχωρώντας ακόμη και από τις αρχικές της εξαγγελίες. Επιπλέον, απαγορεύει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι στις θέσεις δημάρχου και προέδρου δημοτικού συμβουλίου.

7. Σε σχέση με τη συζήτηση που έχει ανοίξει για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας από μετανάστες που δεν έχουν ελληνική ρίζα ή καταγωγή έχουμε να πούμε τα εξής:

α. Τόσο οι απόψεις που υποστηρίζουν ότι η απόδοση εύκολης ιθαγένειας είναι επαναστατική και προοδευτική δήθεν εξέλιξη, όσο και εκείνες που θεωρούν εθνική μειοδοσία την απόδοση ελληνικής ιθαγένειας σε «μη Ελληνες το γένος» είναι εξίσου επικίνδυνες για την εργατική τάξη και το λαό. Η πρώτη άποψη που εκφράζει τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου και η δεύτερη που εκφράζει τον εθνικισμό του αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου αντιδραστικού νομίσματος. Η πραγματική προοδευτική διέξοδος βρίσκεται στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες σε κάθε χώρα για τα δικαιώματα των εργαζομένων, για την ανατροπή της αστικής εξουσίας και των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, που θα συμβάλει και στη διεθνή πάλη ενάντια στα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.

β. Η ιθαγένεια, όπως και όλα τα δημοκρατικά και πολιτικά δικαιώματα, έχει ταξική διάσταση. Η ιθαγένεια δε λύνει από μόνη της τα σοβαρότατα κοινωνικά προβλήματα των μεταναστών, γιατί η αιτία τους είναι ταξική. Οι προλετάριοι των υποβαθμισμένων γαλλικών προαστίων που ξεσηκώθηκαν είχαν τη γαλλική ιθαγένεια. Αντίθετα, οι πολιτικοί πρόσφυγες στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, που με δική τους επιλογή δεν πήραν την ιθαγένεια των χωρών αυτών, απολάμβαναν όλα τα πρωτόγνωρα δικαιώματα που είχαν και οι πολίτες των χωρών του σοσιαλισμού.

γ. Η παραχώρηση ιθαγένειας από τα καπιταλιστικά κράτη σχετίζεται με τις εκάστοτε ανάγκες του κεφαλαίου, με τους όρους εκμετάλλευσης της ξένης εργατικής δύναμης και ενσωμάτωσης των μεταναστών. Με βάση την πρώτη άποψη, οι ΗΠΑ των πολέμων και των επεμβάσεων πρέπει να θεωρούνται η πιο προοδευτική χώρα του κόσμου. Το ίδιο ισχύει για την ΕΕ (π.χ. ευρωπαϊκή ιθαγένεια) και διάφορα κράτη - μέλη που δίνουν εύκολα ιθαγένεια, τη στιγμή που τόσο η ΕΕ όσο και οι κυβερνήσεις των κρατών αυτών πρωτοστατούν στην εφαρμογή της λεγόμενης «αντιτρομοκρατικής» νομοθεσίας, του μαζικού φακελώματος, της καταστολής και της αφαίρεσης δημοκρατικών ελευθεριών.

δ. Οι έννοιες της εθνικής συνείδησης και του πατριωτισμού δεν εξαρτώνται από τη γενεαλογική καταγωγή, όπως υποστηρίζουν οι εθνικιστές, με πρώτο το ΛΑ.Ο.Σ., που βρήκε αφορμή να διασπείρει το ρατσιστικό του δηλητήριο. Ούτε είναι έννοιες ταυτόσημες στη συνείδηση των αντίπαλων τάξεων της καπιταλιστικής κοινωνίας, όπως υποστηρίζουν οι οπαδοί του κοσμοπολιτισμού. Το εθνικό συμφέρον της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων είναι να παλέψουν για να γίνουν πραγματικά νοικοκύρηδες στον τόπο που παράγουν πλούτο. Το εθνικό συμφέρον της πλουτοκρατίας είναι να «εγκαθιστούν» ή να «μεταναστεύουν» τα κεφάλαιά τους όπου εξασφαλίζουν περισσότερη κερδοφορία. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πλουτοκρατία και οι πολιτικοί της εκφραστές - στο πολύ μεγάλο μέρος τους - υπηρετώντας το «εθνικό» συμφέρον της τάξης τους, είτε εγκατέλειψαν τη χώρα είτε συνεργάστηκαν με τους κατακτητές.

ε. Το ΚΚΕ έχει πλήρη επίγνωση των σχεδιασμών των ιμπεριαλιστικών κύκλων, που, συνεπικουρούμενοι από διάφορες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) υπεράσπισης δήθεν των δικαιωμάτων (διαφορετικότητα, δια- ή πολυ- πολιτισμικότητα κλπ.), πιέζουν για την αναμόχλευση εθνικιστικών αντιπαραθέσεων, παρεμβαίνουν και σε ζητήματα ιθαγένειας, ώστε να διευκολύνεται η πολιτική των επεμβάσεων, ακόμη και η αλλαγή συνόρων (παραβίαση της Συνθήκης της Λοζάνης μέσα από τις πιέσεις για αναγνώριση «τουρκικής» μειονότητας). Η απάντηση σε αυτούς τους σχεδιασμούς είναι η σφυρηλάτηση της ταξικής, αντιιμπεριαλιστικής και διεθνιστικής ενότητας των εργαζομένων, ντόπιων και μεταναστών, ενάντια στο κεφάλαιο και στον ιμπεριαλισμό.

8. Οι θέσεις του ΚΚΕ έχουν διαμορφωθεί μέσα από τους μακροχρόνιους αγωνιστικούς, ταξικούς δεσμούς του Κόμματος τόσο με τους μετανάστες - πρόσφυγες που ζουν στη χώρα μας, όσο και με τους Ελληνες μετανάστες και πολιτικούς πρόσφυγες του εξωτερικού. Αποτελούν άξονες πάλης σε μια πραγματικά άμεση, ρεαλιστική και φιλολαϊκή πρόταση, που θα εκφράζει το κοινό συμφέρον τόσο των Ελλήνων όσο και των μεταναστών εργαζομένων. Συγκεκριμένα, το ΚΚΕ προτείνει:

-- Αμεση νομιμοποίηση των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα. Απλοποίηση των διαδικασιών χορήγησης και ανανέωσης των αδειών διαμονής, εργασίας και οικογενειακής επανένωσης. Κατάργηση όλων των παραβόλων. Ισα δικαιώματα και αμοιβή σύμφωνα με τις κλαδικές συμβάσεις, χωρίς διακρίσεις. Κατοχύρωση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων και δυνατότητα μεταφοράς στη χώρα προέλευσης. Κατάργηση των νόμων και των εγκυκλίων που βάζουν εμπόδια στην πρόσβαση στη Δημόσια Δωρεάν Υγεία, Πρόνοια και Παιδεία.

-- Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων. Κατάργηση της τροπολογίας της ΝΔ που προβλέπει απέλαση για λόγους «δημόσιας τάξης και ασφάλειας» κάθε μετανάστη που θα κατηγορηθεί ακόμη και για μικροαδικήματα. Συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές με δικαίωμα εκλέγειν και εκλέγεσθαι για όσους έχουν 5ετή πραγματική παραμονή στη χώρα.

-- Νομιμοποίηση χωρίς όρους και προϋποθέσεις των παιδιών μεταναστών που γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Εγγραφή στα δημοτολόγια και έκδοση πιστοποιητικού γέννησης. Ιθαγένεια με την ενηλικίωση για όσους το επιθυμούν.

-- Ειδική φροντίδα για την ισότιμη πρόσβαση των παιδιών όλων των μεταναστών στις δομές της ελληνικής δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, που θα περιλαμβάνει και την εκμάθηση της μητρικής γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού τους.

-- Δημιουργία πολύγλωσσων δημόσιων κέντρων για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού για τους ενήλικες μετανάστες.

-- Παύση των τρομοκρατικών επιχειρήσεων και απελάσεων των μεταναστών χωρίς χαρτιά. Να διαμορφωθούν δημόσιοι ανθρώπινοι, αξιοπρεπείς και υγιεινοί κρατικοί χώροι φιλοξενίας των άστεγων μεταναστών, όπου θα παρέχονται δωρεάν σίτιση, στέγαση, διερμηνεία και νομική αρωγή. Οχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ούτε στη «φιλανθρωπία» των ΜΚΟ.

-- Χορήγηση ασύλου ή προσωρινού ανθρωπιστικού καθεστώτος στους πρόσφυγες και όσους προέρχονται από χώρες ιμπεριαλιστικής κατοχής και εμφυλίων. Να επιτραπεί η έξοδός τους προς τα κράτη - μέλη της ΕΕ που επιθυμούν. Να καταργηθεί το ΠΔ 81/2009 που προβλέπει διαδικασίες ουσιαστικής κατάργησης του ασύλου.

-- Ειδική μέριμνα από τους κρατικούς φορείς και όχι τις ΜΚΟ για ανήλικους πρόσφυγες και μετανάστες, μητέρες με παιδιά και θύματα σωματεμπορίας.

-- Οχι στην εκχώρηση της φρούρησης των συνόρων σε ΝΑΤΟικούς και ευρωενωσιακούς μηχανισμούς, όπως ο FRONTEX και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Επιτήρησης Συνόρων, με πρόσχημα τους μετανάστες.

-- Απειθαρχία στη νομοθεσία της ΕΕ (Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Ασυλο, Κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ, Συνθήκη Σένγκεν κλπ.).

-- Αμεση αποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων από τις ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

ΓΕΝΑΡΗΣ 2010

ΤΟ ΠΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Από τον Ριζοσπάστη

Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΣΥΡΙΖΑ και πάλι σε τροχιά έντασης

Νέα αφορμή για τη δημοσιοποίηση της κρίσης που σοβεί στον ΣΥΡΙΖΑ εδώ και μήνες, αποτέλεσε το κείμενο των 23 μελών του ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσά τους ο Μανώλης Γλέζος και ο Γιάννης Μπανιάς, με το οποίο ζήτησαν την παραίτηση του Φώτη Κουβέλη από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου. Οι 23 σημειώνουν ότι “ο Φ. Κουβέλης όπως και άλλα στελέχη του ΣΥΝ ασκούν συστηματικά δημόσια πολεμική στις αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ”, με πιο χαρακτηριστική την πρόταση για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ στις αυτοδιοικητικές εκλογές αλλά και την υπερψήφιση του Κάρολου Παπούλια. Επίσης στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασαν την ενόχλησή τους για το άνοιγμα του ΣΥΝ προς τους Οικολόγους Πράσινους.

Η κοινοβουλευτική ομάδα μετά από εισήγηση του Αλέξη Τσίπρα απέρριψε την πρόταση, με τον πρόεδρο του ΣΥΝ να χαρακτηρίζει την επιλογή των 23 “διχαστική και αντιδεοντολογική κίνηση”.

Ανοιχτό το θέμα

Ο γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝ, Δημήτρης Βίτσας, σε δήλωσή του τόνιζε ότι “ο ΣΥΝ είναι αποφασισμένος να υπηρετήσει την προοπτική της ενότητας και της ευρύτερης δυνατής συμμαχίας των δυνάμεων της αριστεράς και της οικολογίας, κόντρα σε εκατέρωθεν διχαστικές λογικές”. Ο Μ. Γλέζος σε δήλωσή του στην “Α” της Τετάρτης αναφέρει ότι ο ίδιος “αγωνίζεται για την προβολή οποιασδήποτε διαφορετικής απόψης, αλλά δεν συμβιβάζεται το γεγονός να είναι κάποιος εκπρόσωπος απόψεων με τις οποίες διαφωνεί εξ ολοκλήρου”.

Το θέμα παραμένει ανοιχτό, καθώς τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα το θέσουν για συζήτηση στην επικείμενη κοινή συνεδρίαση της Κ.Ο. και της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ. Με τις εξελίξεις αυτές ενισχύεται η εικόνα της εσωστρέφειας του ΣΥΡΙΖΑ και της αντιπαράθεσης των άλλων συνιστωσών με τον ΣΥΝ. Εν τω μεταξύ σήμερα το πρωί συνεδριάζει το Αριστερό Ρεύμα του ΣΥΝ στην ΑΣΟΕΕ.

Επανεμφάνιση Αλ. Αλαβάνου

Στις κινήσεις που συμπληρώνουν το παζλ του ΣΥΡΙΖΑ, η επανεμφάνιση του Αλέκου Αλαβάνου με τη συνέντευξη εφ' όλης της ύλης που δίνει αύριο στη 1 μ.μ. στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, αλλά και η ομιλία του την άλλη Δευτέρα στις 7 μ.μ. στο θέατρο Άλφα, σε εκδήλωση που διοργανώνουν 4 συνιστώσες του σχήματος (ΚΟΕ, ΚΕΔΑ, ΔΕΑ, ΑΠΟ) με κεντρικό θέμα "το Σύμφωνο Σταθερότητας και η αριστερά" (συμμετέχει και ο πανεπιστημιακός Κώστας Βεργόπουλος). Ταυτόχρονα σάρκα και οστά παίρνουν οι συναντήσεις ρευμάτων και οι “ανασυνθετικές” διαδικασίες στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, με χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτά της ΚΟΕ - ΚΕΔΑ (στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η έκδοση της εφημερίδας “Δρόμος”) αλλά και της “ΑΝΑΣΑ”.

Η πολιτική πρόταση που έθεσε ο Αλ. Αλαβάνος στην 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη (όχι στο Πρόγραμμα Σταθερότητας, “εργατικός Δεκέμβρης”, “τέλος” στο Μάαστριχτ και "Ελλάδα, αδύναμος κρίκος του νεοφιλελευθερισμού") και η απόφαση της 3ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, φαίνεται να αποτελούν την κοινή κατεύθυνση όπου τα διαφορετικά ρεύματα ΚΟΕ, ΚΕΔΑ, ΔΕΑ και ΑΠΟ συναντώνται.

Αντ. Νταβανέλος: “Να δοθεί με οξύτητα η πολιτική μάχη μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ”

Σε άρθρο του στην εφημερίδα της ΔΕΑ ο Αντώνης Νταβανέλος επικρίνει την ηγεσία του ΣΥΝ για “ρεαλιστική προσαρμογή στον ρόλο της προγραμματικής αντιπολίτευσης στο ΠΑΣΟΚ” και προσθέτει ότι “η ηγεσία του ΣΥΝ στέλνει μηνύματα ότι θα παραμείνει ακλόνητη σε αυτές τις επιλογές έστω κι αν αυτό οδηγεί σε επανεκτίμηση της σημασίας του ΣΥΡΙΖΑ”. Στο άρθρο του ο συντονιστής της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ καταλήγει ότι η πρόταση του Αλ. Αλαβάνου βρίσκεται “στη σωστή κατεύθυνση, με κρίσιμες επιλογές, που ανοίγουν δρόμους ανασυγκρότησης”, ενώ σημειώνει ότι πολιτικός προσανατολισμός για την οργάνωσή του παραμένει ο ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να δοθεί “με οξύτητα η πολιτική μάχη μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ”.

“Δεν βρίσκεται πίσω από τον 'Δρόμο' ο Αλ. Αλαβάνος”

Πέρα από αυτά, το Σάββατο 20 Φεβρουαρίου θα κυκλοφορήσει το πρώτο τεύχος της εβδομαδιαίας εφημερίδας “Δρόμος”. Η εφημερίδα φιλοδοξεί “να υπερβεί ιστορικούς χώρους και αντιπαραθέσεις που έβλαψαν”. Τη συντακτική ομάδα αποτελούν οι: Γ. Διαμαντής, Γ. Καλαντζόπουλος, Ελ. Πατρικίου, Αρ. Αλαβάνου, Σ. Μαντζουράνης, Στ. Ελληνιάδης και Μ. Διονέλλης, ενώ μεταξύ των συνεργατών της εφημερίδας θα είναι οι Κ. Βεργόπουλος, Π. Παπακωνσταντίνου, Ν. Βαλαβάνη, Γ. Κιμπουρόπουλος κ.ά. Μιλώντας στην “Α” ο Ν. Γαλάνης από την ΚΟΕ είπε πως “η νέα εφημερίδα προσδοκά να γράφεται και να απευθύνεται σε όλη την αριστερά”, σημείωσε ότι “δεν βρίσκεται από πίσω ο Αλ. Αλαβάνος” και κατέληξε πως “δεν έχει σχέση με την κρίση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επιδιώκει να συμβάλει στο να ξεπεραστεί”.

Παράλληλα τόνισε ότι “η ΚΟΕ δεν εκχωρείται στον Αλαβάνο, ούτε θεωρούμε ότι ο ίδιος ανήκει στην κομμουνιστική αριστερά- το λέει και ο ίδιος”, ενώ πρόσθεσε ότι “δεν ταυτιζόμαστε με τον τέως πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς συμφωνούμε σε αρκετά σημεία, διαφωνούμε όμως σε άλλα”. Υπενθυμίζουμε ότι στη συγκέντρωση για τη νέα εφημερίδα, τον περασμένο Δεκέμβριο στην Αθήνα, ο Ν. Γαλάνης υπογράμμισε ότι “έχει μεγάλη σημασία και είναι ζητούμενο και στόχος, το αν και κατά πόσο θα μπορέσουμε να κατοχυρώσουμε και μέσα από την προσπάθεια της νέας εφημερίδας την πιο συγκεκριμένη συγκρότηση της αντισυστημικής αριστεράς... Αν αυτό επιχειρηθεί να οικοδομηθεί, είτε μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ είτε με ένα νέο πολιτικό υποκείμενο με δυνάμεις που θα προέρχονται από το ΚΚΕ, τον Συνασπισμό, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΝΑΡ κ.λπ., η εφημερίδα αυτή μπορεί να παίξει ρόλο”.

“Ανάσα” για τον ΣΥΡΙΖΑ

Από την άλλη πλευρά το προηγούμενο Σάββατο στο Πολυτεχνείο, οι δυνάμεις που αποτελούν την “ΑΝΑΣΑ- Πρωτοβουλία για την ανασύνθεση της αριστεράς και τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ, (ΑΚΟΑ, Κοκκινοπράσινο Δίκτυο του ΣΥΝ, Κόκκινο, ΡΟΖΑ, “ανένταχτοι” μεταξύ αυτών οι βουλευτές Θ. Δρίτσας, Β. Μουλόπουλος κ.ά.) πραγματοποίησαν παναθηναϊκή συνέλευση. Έθεσαν προτεραιότητα τη “διαδικασία ανασύνθεσης της αριστεράς και τον μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο, πολυτασικό και μαζικό κόμμα". Όσον αφορά στον χαρακτήρα της “ΑΝΑΣΑ”, οι Θ. Δρίτσας και Αντ. Μαούνης ανέφεραν ότι “δεν υπάρχει για να υποκαταστήσει διαδικασίες και λειτουργίες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για να ενισχύσει τη δική του δράση".

Ταυτόχρονα επισημάνθηκε η καθυστέρηση υλοποίησης των αποφάσεων της 3ης Συνδιάσκεψης και τέθηκε ως επιτακτική ανάγκη η πραγματοποίησή τους.

Ζαγάρας Κ.

Από την Αυγή

Διαβάστε περισσότερα...

Θλίψη - Οργή - Απελπισία - Κραυγή

Ανείπωτη θλίψη.

Η οικονομία της χώρας σε κατάρρευση - από χρόνια, τώρα μας το είπαν κι οι απ'έξω.

Η οικονομική κατάσταση των υπηκόων - όχι των αρχόντων - από χρόνια αποδιοργάνωση έφτασε στο τέρμα, με δυσπραγία, ανέχεια και μιζέρια.

Η ηθική της χώρας σε χρόνιο τέλμα. Τα πολιτικά λαμόγια, οι τραπεζικοί τοκογλύφοι, τα παραδικαστικά κυκλώματα, οι ανεύθυνοι βουλευτάδες, οι ανίκανοι κυβερνήτες, οι παντός καιρού και κρατικοσυντηρούμενοι συνδικαλιστές, τα άχρηστα και αθλίως συναλλασσόμενα κόμματα, ο υπέρογκος και τεμπέλης δημόσιος τομέας, η διαπλεκόμενη και βρωμερή 4η εξουσία και ο ωχαδερφισμός των υπηκόων πολιτών οδήγησαν την Ελλάδα στο τελευταίο σκαλί.

Απέραντη οργή.

Και μας την πέφτουν τα διεθνή λαμόγια. Επειδή θέλουν λέει να μας .... βοηθήσουν! Το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και οι "φίλοι" Ευρωπαίοι. Και πήρε τις βαλίτσες του ο Παπακωνσταντίνου και τρέχει στις Βρυξέλλες να πείσει για το ΠΣΑ της Ελληνικής Οικονομίας. Ως επαίτη τον παρουσιάζουν οι "φίλοι".

Και πιο πρόγραμμα σταθερότητας; Αυτό που θα περικόψει αμοιβές των χαμηλόμισθων, κύρια;

Αυτό που θα βασιστεί σε αυξήσεις των εμμέσων φόρων;. Αυτό που θα αυξήσει τον ΦΠΑ;

Αυτό δηλ. που θα πληρώσουν τα πλέον αδύναμα οικονομικά στρώματα της χώρας μας;

Για να μείνουν στο απυρόβλητο κι αφορολόγητο, όλα τα κοπρόσκυλα που ευθύνονται για την κατάσταση;

Για να επιβραβευθεί η καμπίνα, η διαπλοκή, η διαφθορά, η συναλλαγή, η αρπαχτή;

Ατέλειωτη απελπισία.

ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΕ ΝΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΑΡΑΔΕΣ!!!!

Κατασχέστε τραπεζικούς λογαριασμούς και περιουσίες. Αν δεν μπορείτε - και πως άλλωστε; - επιβάλλετε φόρους στην μεγάλη περιουσία και στην πολυτελή διαβίωση. Βγάλτε από τις φυλακές τους μικροαπατεώνες και γεμίστε τες με Μιζοφοράκους, κλέφτες του χρηματιστηρίου, παπάδες και πολιτικούς του Βατοπεδίου, λαθρέμπορους πετρελαίου, διαπλεκόμενους τύπου και κατασκευών .....

Και ας φύγουν τα κοπρόσκυλα. Ας μετακομίσουν σε Κύπρο, Ελβετία, Βουλγαρία κι όπου αλλού έστειλαν τα κλεμμένα τους

ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΥΠΗΡΞΕ.

Η υποτιθέμενη αστική τάξη και τα τσιράκια της ήταν αυτοί που ξεκκοκάλιζαν πάντα τα δάνεια από το εξωτερικό και καλούνταν οι υπήκοοι να τα ξεχρεώσουν.

Αλλάξτε την οπτική σας και την κυβερνητική σας. Η διαχείρηση της κρίσης δεν οδηγεί σε ανάκαμψη πλέον.

Ή θα κάνετε ρήξεις ή θα σας καταπιεί το τέρας της πολιτικής ανικανότητας.

Από τον Ακτιβιστή

Διαβάστε περισσότερα...

Προς υπηκόους μελετημένα ασαφής...

Οι κεντρικές επιλογές των δύο αστικών κομμάτων απ' τη μεταπολίτευση ως σήμερα (ανήκομεν εις την Δύσιν, ΕΕ - Λισαβόνα 2, ΝΑΤΟ - νέο δόγμα 1999 κ.λπ.) οδήγησαν την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της και την εργατική τάξη για ικανό χρονικό διάστημα, σε μια καταναλωτική ευημερία ειδικού τύπου: Οι πολίτες μετετράπησαν ανεπαισθήτως, που θα 'λεγε κι ο Καβάφης, σε υπηκόους ενός νεφελώδους «υπερεθνικού» ιστορικού υποκειμένου. 

Η μαρκίζα γράφει «αγορά ελεύθερη». Η ελευθερία έκφρασης, κίνησης, παραγωγής πραγματικής οικονομίας και πολιτικής, μετατράπηκε σε αγαθό που υπόκειται στους νόμους της αγοράς και υποθηκεύεται διπολικά. 

Απ' τη μια, η υπερχρέωση του υπηκόου μέσω δανειακών προϊόντων κι, απ' την άλλη, ήρθε η σταδιακή θεσμική αιχμαλωσία του σε αλλαγές, μεταρρυθμίσεις, εκσυγχρονισμούς, που έδωσαν στην υποβάθμιση του πολίτη σε υπήκοο, την ψευδαίσθηση της εξέλιξης, της προόδου. 

Στο μεταξύ, το αστικό μεταπολιτευτικό κράτος ταυτίστηκε με μια δράκα νεόκοπων καπιταλιστών, ικανών, όμως, τώρα, μετά από 35 χρόνια, να διεκδικούν την αίγλη των προπολεμικών ταξικών προκατόχων τους.

Οι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου και το ακαδημαϊκό και τυχόν ριζοσπαστικό κοινωνικό και πολιτικό προσωπικό απέτυχαν να εφοδιάσουν το λαό μ' εκείνα τα στοιχεία πολιτισμού, που θα του επέτρεπαν να αντισταθεί στην υποχώρησή του σε υπήκοο ενός εξομοιωτή της πάλαι ποτέ αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας επί το σύγχρονα ευρωπαϊκότερο. 

Γιατί, κακά τα ψέματα, είναι άλλο ν' αναμασάς το Θούριο του Ρήγα ως ρομαντική και οραματιστική, πλην βολική επαναστατικότητα. Κι άλλο να εναποθέτεις την ...υλοποίησή του σε διάφορες KFOR και Σύμφωνα Σταθερότητας.

Οι βίαιες ή και κατά Γ.Α.Π. βελούδινες αλλαγές συνόρων στα Βαλκάνια, η ευελφάλεια και οι ευρωενωσιακοί πυλώνες, τα δημοψηφίσματα εξαναγκασμού (Δανία, Ιρλανδία κ.ά.) δίνουν περίτρανα κι εξασφαλίζουν «συναινετικά» την αντίδραση των πολιτών ως αυτοβούλως αυτοπροσδιορισθέντων υπηκόων. 

Ετσι ψηφίζουμε κι έτσι ψηφίσαμε, ελπίζοντας, λένε, σε καλύτερες μέρες ειρωνικής υποταγής στο σύστημα. 

Οπότε βγαίνει ο κ. Λοβέρδος, ξανακάνει το υπουργείο Εργασίας και όχι Απασχόλησης στον τίτλο και μόνον και το πόπολο αλαλάζει από περηφάνια. Η καινοτομία του κενού θριαμβεύει.

Το ημερολόγιο των διαφθορέων των ΜΜΕ γράφει ήδη λαμπρές σελίδες. Πουλάει σιγουριά οραμάτων. Δε θα πει ποτέ ότι στην προκήρυξη για την «ανοιχτή» πρόσληψη γενικών γραμματέων των υπουργείων (χαρές οι μάνατζερ έσω-εξωτερικού) περιλαμβάνουν και το ...κριτήριο «ιστορικό δημόσιας και κοινωνικής προσφοράς». 

Αν δε μεταφραστεί, θα νομίζουν οι υπήκοοι ότι αφορά όλους αυτή η «δημοκρατία». 

Κι όμως, αυτή η προσφορά αφορά σε υπηρεσίες προς την άρχουσα αστική τάξη και ποικίλες μη κυβερνητικές οργανώσεις, σωματεία, φίλους των ζώων και ενώσεις κοσμοπολίτικων κι όχι διεθνιστικών πολιτισμικών μετεώρων.

Θεσμικά, ακόμα και στην υβριδιακή μορφή οργάνωσης της ευρωεπαρχίας Ελλάδα, το ΥΠΕΞ είναι το όργανο - δόρυ της αποδοχής της ιμπεριαλιστικής πολιτικής ως στρατηγικού μονόδρομου για τη χώρα. Η Ελλάδα, δορυφόρος μιας Τουρκίας του G20 με την οποία συνορεύει, ήδη, βρίσκεται προ πάσης άλλης αποστολής στην άτυπη Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης για τον αγοραστικό θύλακο Βαλκάνια. Η εκτέλεση εντολών δε χωράει καθυστέρηση. 

Για να μη σπεύσουν τσιράκια της διανόησης της κατάλληλης για υπηκόους (όρα Τ. Μίχας) να μιλήσουν για θεωρίες συνωμοσίας συκοφαντικές του ανθεκτικού Γ.Α.Π. και νυν πρωθυπουργού, ιδού η απόδειξη:

Γράφουν οι «Financial Times» στις 5 του τωρινού Οκτώβρη για τους «στόχους του Γ. Παπανδρέου», αφού πιάνει το νήμα από το 1999 και τη διπλωματία των ...σεισμών:

«Μπορεί τώρα να ασκήσει πίεση στην ελληνοκυπριακή κυβέρνηση να δεχτεί επανένωση υπό όρους πιο αποδεκτούς από την τουρκική κοινότητα. Η ελληνική εμμονή για το επίσημο όνομα της Μακεδονίας τώρα θα μετριαστεί δεδομένης της πιθανότητας να δοθεί τέλος σε μια στείρα αντιπαράθεση που ψύχρανε τις σχέσεις με Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες. Ο κ. Παπανδρέου για να κερδίσει τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ υπήρξε μελετημένα ασαφής. Για να κυβερνήσει την Ελλάδα πρέπει να είναι συνολικά ακριβέστερος και αποφασισμένος».

Από το "ΠατριδοΓνωμόνιο" της Λιάνας Κανέλλη στον Ριζοσπάστη

Διαβάστε περισσότερα...

Για «δημοκρατική αστυνομία» δεσμεύεται ο Χρυσοχοΐδης

«Αστυνομικός, που ακουμπά πολίτη, δεν έχει θέση στην αστυνομία και θα φεύγει με συνοπτικές διαδικασίες, με πρωτοβουλία δική μου», δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλώντας στους διαπιστευμένους δημοσιογράφους. Στόχος της νέας κυβέρνησης είναι, όπως ανέφερε, μία «δημοκρατική και εθνική αστυνομία προς τον πολίτη».

Ο κ. Χρυσοχοΐδης δήλωσε στεναχωρημένος και απογοητευμένος με την κατάσταση στην οποία παρέλαβε το υπουργείο, λέγοντας ότι θα αντιμετωπιστεί με αποφασιστικότητα το καθεστώς ανομίας τόσο στη συμπεριφορά των αστυνομικών προς τους πολίτες, όσο και σε κάθε γειτονιά της Αθήνας και της χώρας.

Ο ίδιος δήλωσε ιδιαίτερα λυπημένος με τη διάλυση -για την οποία έκανε λόγο- του Πυροσβεστικού Σώματος και προανήγγειλε αναδιάρθρωση όλων των υπηρεσιών των σωμάτων ασφαλείας, με ιδιαίτερη έμφαση στην αναβάθμιση της Υπηρεσίας Δίωξης του Οικονομικού Εγκλήματος και στην καταπολέμηση της εσωτερικής διαφθοράς στην Αστυνομία.

Ταυτόχρονα, προανήγγειλε την κατάργηση του σώματος της Αγροφυλακής.

Σε συνέντευξή του στο Mega, το πρωί της Παρασκευής, ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Σπύρος Βούγιας, ξεκαθάρισε πως δεν μπορεί να υπάρχουν εστίες ανομίας στην πόλη και ότι η ανομία, όπως κι αν εκφράζεται, θα παταχθεί.

Παράλληλα, ο κ. Βούγιας υπογράμμισε πως πλέον θα υπάρχει σαφήνεια εντολών προς την αστυνομία, ώστε να γνωρίζει πως πρέπει να ενεργήσει και να μην επαναληφθούν φαινόμενα όπως άλλοτε να καίγεται η Αθήνα και άλλοτε η εφαρμόζεται καταστολή επί δικαίων και αδίκων.

Στο μεταξύ, η αστυνομία προχωρά από χθες το βράδυ σε επιχειρήσεις - «σκούπα» με προσαγωγές, στην περιοχή των Εξαρχείων.

Από TVXS

Διαβάστε περισσότερα...

Και ημείς άδωμεν.

Όταν ενώ όλοι λένε τα τραγικά οικονομικά στοιχεία της χώρας, αφειδώς ξοδεύονται τεράστια ποσά για μεταφορά χειροκροτητών στις συγκεντρώσεις.

Όταν όλοι από την εξέδρα αναφέρονται στο περιβάλλον και μετά από κέθε συγκέντρωση, ο τόπος είναι ένας σκουπιδότοπος από σημαίες, κουτάκια μπύρας και περιτυλίγματα από γύρο με πίτα απ ΄όλα.
Όταν κάνουν προεκλογικές ομιλίες στη μέση του κεντρικού δρόμου, με διακόσιους χειροκροτητές, ενώ υπάρχουν τόσες πλατείες (κύρια σε επαρχιακές πόλεις), που χωράνε χιλιάδες.
Όταν υπάρχει πλαφόν στα έξοδα των υποψηφίων και αυτοί ξοδεύουν (από πού άραγε;) πολλαπλάσια.
Όταν βλέπεις υποψηφίους να τρέχουν όλη μέρα και νύχτα για να εκλεγούν και να λύσουν προβλήματα, ενώ όλα τα χρόνια ήταν απόντες από παντού.
Όταν η πολιτική παρουσία και παραγωγή πολιτικού έργου, είναι η παρουσία σε βαφτίσια και γάμους, πέντε έξι κάθε Σαββατοκύριακο.

Όταν αυτοί που απέτυχαν πρίν και αυτοί που απέτυχαν τώρα, ξαναζητάνε να μας σώσουν.
Όταν ακούμε και ξανακούμε το « …μαζί σας. Όλοι μαζί θα δημιουργήσουμε…» και μόλις καθίσουν στην καρέκλα, γεμίζει γύρω τους το αργόσχολο συνάφι, το υποτακτικό.
Όταν μιλάνε για τα χάλια της Διοίκησης, ενώ αυτοί είναι που γέμισαν το Δημόσιο με άεργους «αγωνιστές» της παράταξης και του κόμματος
Όταν μιλούν για τα χάλια της Διοίκησης, ενώ αυτοί είναι που προωθούν «αγωνιστές», ανίκανους, αλλά υποτακτικούς σε καίρια πόστα. Κάνουν Διευθυντές και Προέδρους.
Όταν μιλάνε για ανεξάρτητη δικαιοσύνη ενώ είναι αυτοί που ανεβοκατεβάζουν και πηγαινοφέρνουν δικαστικούς και εισαγγελείς ανα την Ελλάδα, ανάλογα με την ταχύτητα εκτέλεσης του.. σήκω – κάτσε.
Όταν μιλάνε για δικαιοσύνη, ενώ ξέρουν ότι δίκιο δεν βρίσκεις. Για να το βρείς, πιθανόν, θέλει λεφτά. Πολλά λεφτά.
Όταν μιλάνε για ανεξάρτητη δικαιοσύνη, ενώ φροντίζουν οι ίδιοι, αναλόγως, υποθέσεις να τρέχουν ή να φρενάρουν.
Όταν εγώ δικάζομαι και αυτοί εξασφάλισαν την Βουλευτική ασυλία.
Μιλάνε για κράτος και κόμμα ξεχωριστά, ενώ οι ίδιοι με κάθε τρόπο ήδη έκαναν το κράτος ένα με το κόμμα.
Όταν μιλάνε για το όριο της φτώχιας ενώ αυτοί είναι πάντα χορτάτοι.
Όταν μιλάνε για ανεργία, ενώ αυτοί είναι άεργοι υψηλόμισθοι και φροντίζουν πρώτα την «εργασία» των παιδιών τους, των ανιψιών τους…
Όταν μιλάνε για κοινωνική δυναμική, αλλά εννοούν την δυναμική που αυτοί και μόνον αυτοί καθορίζουν.
Όταν μιλάνε για εθελοντισμό και εννοούν, χειροκροτητές άμισθους. Εθελοντές που θα συμφωνούν ή δεν θα διαφωνούν σε ότι αυτοί λένε. Απολύτως.
Όταν μιλάνε για προσωπικά δεδομένα, αλλά έχουν πρόσβαση στα πάντα και από παντού. Αυτοί φρόντισαν ποιος θα είναι διευθυντής ή προϊστάμενος.
Όταν μαθαίνουν ότι η διαφθορά είναι στην Αυτοδιοίκηση, εφορία και πολεοδομία, κατά κύριο λόγο, αλλά κάνουν τον κινέζο.
Όταν μιλάνε για αξιοκρατία και οι κορυφαίοι με μεταπτυχιακό στην αναξιοκρατία, είναι αυτοί.
Όταν μιλάνε για …όλους τους Έλληνες, αλλά εννοούν τους κομματικά λοβοτομημένους και μόνον.
Όταν μιλάνε για Εθνική ανεξαρτησία, ενώ ξέρουν ότι εξωτερικοί σταθεροί παράγοντες, ανεβοκατεβάζουν Κυβερνήσεις.
Όταν μιλάνε για ανεξάρτητη πολιτική, ξέροντας ότι πέντε έξι οικονομικοί παράγοντες, κόβουν και ράβουν σε κάθε Κυβέρνηση.
Όταν μιλάνε για διαφάνεια, ξέροντας ότι πέντε έξι μεγάλοι και οι κατά τόπους εκπρόσωποί τους, καθορίζουν τι είναι διαφανές.
Όταν μιλούν για δημοσιογραφικό λειτούργημα, ξέροντας ότι πέντε έξι οικονομικοί εξωθεσμικοί παράγοντες, κάνουν ότι θέλουν. Όταν οι ίδιοι προσπαθούν να εξασφαλίσουν την εύνοια των ΜΜΕ και όχι με το αζημίωτο.
Όταν καταφέρονται κατά των μεγαλοπαραγόντων αλλά, με αυτούς τρώνε και πίνουν.
Όταν μιλάνε σε εκδηλώσεις για πολιτική, ανάπτυξη, έργα και επί παντός επιστητού και στην πρώτη σειρά είναι οι Διευθυντές και Προϊστάμενοι, που αυτοί βόλεψα. Χειροκροτητές είναι τα γρανάζια της κατάντιας μας.
Όταν ένας Κατέλης και μια Μπεζεντάκου, μαζεύει περισσότερο «λαό» και επί πληρωμή παρακαλώ, ενώ αυτοί με χιλιάδες τηλέφωνα, με το ζόρι μαζεύουν τους μισούς.
Όταν μιλάνε για δωρεάν παιδεία, αλλά ξέρουν ότι θέλει πολλά λεφτά.
Όταν μιλάνε για δημόσια τάξη και δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις βράδυ σε ένα πάρκο.
Όταν καραβιές οικονομικών μεταναστών μπαίνουν στην χώρα από παντού και μου μιλάνε για Εθνική ασφάλεια.
Όταν μιλάνε για ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και όλα τα όπλα είναι άλλων. Που ένα ανταλλακτικό να μην μας δώσουν, δεν κινείται τίποτε.
Όταν εξωτερική πολιτική γίνεται κατά πως θα μας τα πούν άλλοι ισχυροί.
Όταν μιλάνε για ισχυρό κράτος και ιδιωτικές εταιρείες φροντίζουν την επικοινωνία μας, την διατροφή μας, την μετακίνησή μας, την εκπαίδευσή μας, την διασκέδασή μας, την ενημέρωσή μας, την ασφάλειά μας (σεκιούριτι), την υποδομή μας,
Όταν μιλάνε για οικονομική ανάπτυξη και για να πάς διακοπές, θέλεις δάνειο. Για να κάνεις το οτιδήποτε, θα περάσεις από τράπεζες για πλήρη και μασφυκτικό έλεγχο.
Όταν μιλάνε για ανθρώπινα δικαιώματα και για να αποκτήσεις σπίτι, ένα κεραμίδι, θα χρωστάς μια ζωή. Για να πίνεις νερό, πρέπει να πληρώνεις γιατί θα σου το κόψουν. Για να έχεις ρεύμα, πρέπει να πληρώνεις, γιατί θα σου το κόψουν.
Όταν μιλάνε για περίθαλψη, ξέροντας ότι χωρίς φακελάκι δεν πάς πουθενά. Αν δεν έχεις λεφτά, πεθαίνεις
Όταν μιλάνε για επενδυτές του εξωτερικού ή όχι, ενώ ξέρουν ότι είναι ξεπούλημα περιουσιακών στοιχείων μας.
Όταν μιλάνε για Ευρωπαϊκά προγράμματα και ξέρουν και αυτοί και εμείς, διασπαθίζονται σε ημετέρους με μηδενικό παραγωγικό αντικείμενο.
Όταν κάθε τυχάρπαστος, οσφυοκάμπτης, ανίκανος, δειλός αλλά με κομματικές προσβάσεις, επιλέγεται για υποψήφιος Βουλευτής.
Όταν σήμερα φοβάσαι να μιλήσεις γιατί θα βρείς τον μπελά σου.
Όταν για να βρείς δουλειά ακόμη και καθαρίστριας, πρέπει να πας στον Βουλευτή, τον Νομάρχη ή τον Δήμαρχο.
Όταν δουλειά για τον κανακάρη μας είναι ένα γραφείο με υπολογιστή για να παίζει πασιέτζες.
Όταν αφήσαμε όλοι μας όλα αυτά τα «όταν», να γιγαντωθούν.
Όταν η Διοίκηση, γενικά, λειτουργεί με τους κανόνες οργανωμένης συμμορίας, σε αγαστή συνεργασία με τον ιδιώτη, χωρίς κυρώσεις.
Όταν με απλά λόγια η αλητεία, η αναξιοπρέπεια, η απόλυτη ιδιοτέλεια είναι σήμερα τα έντονα κοινωνικά χαρακτηριστικά.
Όταν όλα αυτά τα ξέρουμε όλοι και είμαστε στον κόσμο μας.
Όταν δεκάδες ανάλογα «όταν» είναι γνωστά σε όλους τους πολίτες και ακόμη δεν ντρέπονται και βγαίνουν στα μπαλκόνια.
Όταν σαν πολίτες έχουμε αυτήν την άθλια συμπεριφορά, μόνον η αθλιότητα μας πρέπει.
Δηλαδή, είναι αυτοκτονία να είναι γνωστά όλα τα παραπάνω και ημείς να άδωμεν.
Θέλει δουλειά, χρόνο και κόπο. Και τα τρία, είναι «μακριά από μας και τα παιδιά μας», σήμερα.
Ο ... αποινώς

Αναρτήθηκε στο Λαϊκούρα-Live πριν τις εκλογές, αλλά παραμένει επίκαιρο!

Διαβάστε περισσότερα...

Κέντρo κράτησης, όχι κέντρο «φιλοξενίας» μεταναστών

Ταλαιπωρημένοι, φτάνουν με βάρκες στις ακτές της Σάμου, όπου τους περισυλλέγει το λιμενικό και μεταφέρονται στο Κέντρο Κράτησης Μεταναστών του νησιού.
Η Οδύσσειά τους όμως, όπως περιγράφει στο tvxs ο δικηγόρος του Κέντρου, Δημήτρης Boύρος, τώρα ξεκινάει.

Πολεμικές συρράξεις ανά τον κόσμο με την παρέμβαση των ΗΠΑ και των χωρών της ΕΕ, δημιουργούν έναν διαρκώς αυξανόμενο προσφυγικό πληθυσμό.
Πρόσφυγες, λοιπόν, και όχι λαθρομετανάστες από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία, την Παλαιστίνη, το Σουδάν, συρρέουν με κάθε τρόπο πρώτα σε κοντινές χώρες, όπου θα είναι πιο ασφαλείς.
Κάποιοι από αυτούς προσπαθούν να διαφύγουν στην Ευρώπη.
Κάποιοι από αυτούς έρχονται στην Ελλάδα, κυρίως από την Τουρκία με βάρκες.
Υπάρχουν φορές που το Λιμενικό και η δράση της Frontex τους πνίγει, μόλις ο φακός του υπαλλήλου του Λιμενικού τους εντοπίσει.
Υπάρχουν φορές, που οι ίδιοι ξεφουσκώνουν τη βάρκα και το Λιμενικό τους περισυλλέγει ως ναυαγούς.
Κατόπιν το Λιμενικό τους παραδίδει στην Αστυνομία και εκεί ξεκινά η Οδύσσειά τους, συχνά από τη Σάμο.

Ακολούθως, αυτός ο προσφυγικός πληθυσμός οδηγείται στο Κέντρο Κράτησης, το οποίο είναι αστυνομοκρατούμενο.
Άνθρωποι στοιβαγμένοι, που προσπαθούν να καταλάβουν γιατί το ελληνικό κράτος τους θεωρεί εγκληματίες.
Προσπαθούν να μην απελπίζονται και να μη μιλούν για τη ζωή τους με δάκρυα στα μάτια. Προσπαθούν να βρουν λύση και να πάνε στη χώρα, που είτε έχουν δικούς τους ανθρώπους, είτε εκεί όπου θεωρούν ότι θα έχουν τη ζωή που προσδοκούν.

Κι όμως, η ελληνική μεταναστευτική πολιτική σε πλήρη συμφωνία με την ΕΕ έχει δημιουργήσει όλα τα προσκόμματα, για να μην αναλάβει κανείς καμία ευθύνη. Το EURODAC έχει φροντίσει για όλα.
Ο προσφυγικός πληθυσμός θεωρείται παράνομος, λόγω της εισόδου του σε μια ευρωπαϊκή χώρα χωρίς συνοδευτικό έγγραφο.
Η πρόθεση των προσφύγων να κάνουν αίτηση ασύλου συνεπάγεται κράτηση έως και 12μήνες. Η νομική προστασία των προσφύγων δεν υφίσταται.
Η απόδοση ασύλου βρίσκεται πλέον αποκλειστικά και μόνον στα χέρια της Αστυνομίας.
Το ελληνικό κράτος δεν σέβεται τις διεθνείς συμβάσεις προστασίας των προσφύγων.

Ρεπορτάζ: Ηλέκτρα Βισκαδουράκη
Από TVXS

Διαβάστε περισσότερα...

Να φύγετε. Να πάτε αλλού.

Γράφει η Αφροδίτη Ι. Παπακωσταντίνου

Εδώ ο κόσμος καίγεται και … η Ελλαδίτσα μας διηγείται ακόμη την ίδια ιστορία με τον Παντελάκη μου και τον Παντελή μου.

Εθνικός μας ήρωας έχει αναδειχθεί ο Παντελής και πρωταγωνιστής σε όλες τις ατυχείς ή δυστυχείς στιγμές αυτής της χώρας. Παραμιλάμε όλοι μας με την (ίδια) ιστορία του.

Δεν απασχόλησε κανέναν η δυσαρέσκειά μας στο άκουσμα αυτής της ιστορίας του… τόσα χρόνια. Δεν μπήκε κανείς σε σκέψεις γι’ αλλαγή. Λες και δεν μας αξίζει, λες και δεν τη δικαιούμαστε.

Έχω πια την ανάγκη απ’ αυτή τη χώρα ν’ ακούσω μια άλλη ιστορία. Θέλω να μου διηγηθεί αυτήν του καλού παλικαριού. Εκείνου που ξέρει κι άλλο μονοπάτι. Θέλω να ακούσω για τα καλά παιδιά που μαγειρεύουν πάντα πριν πεινάσουν. Βαρέθηκα, κουράστηκα και εξαντλήθηκα από τη χούντα του Παντελή.

Κάτω ο Παντελής! Κάτω κι ο κολλητός του ο Μανωλιός που μας κοροϊδεύει πως τάχα αλλάζει ρούχα, κι αυτός με κουτοπονηριά τα βάζει - απλώς -αλλιώς!

Ας κάνουμε κάτι! Ας φωνάξουμε, ας διαμαρτυρηθούμε, ας ψηφίσουμε αλλιώς, ας ψάξουμε να βρούμε το καλό το παλικάρι, να μας δείξει το άλλο μονοπάτι, να βγούμε, να σωθούμε. Ας το φτιάξουμε μόνοι μας.

Αυτό που έχουμε πάρει πήρε φωτιά και τα ’καψε όλα. Δεν έχει σκιά να ξαποστάσουμε, δεν έχει αέρα ν’ αναπνεύσουμε. Μόνο καμένα, απανθρακωμένα δέντρα, πυροσβεστικά αεροπλάνα κι άτυχους ανθρώπους που βρέθηκαν στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή. Είναι άγριο αυτό το μονοπάτι που βαδίζουμε. Σαν να θέλει να σε καταπιεί σε κοιτάζει. Τρομάζω κάθε φορά που περπατάω μέσα του. Ψάχνω τρομαγμένη να πατήσω σε πέτρα καλά στερεωμένη στο χώμα. Είναι βλέπεις επικίνδυνα, γεμάτο γλιστερά πετραδάκια που σκορπάνε ανυποψίαστους ανθρώπους δεξιά κι αριστερά. Πέφτουν κάτω, χτυπάνε, πληγώνονται ή σκοτώνονται. Κι όμως συνεχίζουν να περνάνε απ’ το ίδιο μονοπάτι, κι ας αναπνέουν την κάπνα, κι ας χάνουν στα ύπουλα πετραδάκια άμαχους συνοδοιπόρους τους.

Οξυγόνο του Παντελή είναι η αδιαφορία, η υποχώρηση και η παραίτησή μας από την προσπάθεια. Κι όμως κάπου εκεί έξω υπάρχει ένα καλό παλικάρι που κυκλοφορεί με χάρτες και ξέρει ένα άλλο μονοπάτι, που αν το είχαμε ανακαλύψει, θα είχαμε τουλάχιστον δοκιμάσει έναν άλλο δρόμο, μια άλλη πορεία..

Καήκαμε πια. Δέντρα, σπίτια κι άνθρωποι. Δεν έχουμε άμυνα. Καήκαμε. Κάποιοι από εμάς κάνουν προσευχή. Αρκεί όμως, ως η μόνη σανίδα σωτηρίας; Ευτυχώς που η προσευχή δεν είναι εύφλεκτη σαν τα δέντρα που περιστοιχίζουν το μονοπάτι μας, και σαν την ηθική των οικοπεδοφάγων που για μερικά χαζοδινάρια πουλάνε το οξυγόνο τους, και την ψυχή τους στον διάολο. Λες και θα μπορέσουν να αναπνεύσουν πάνω απ’ τους τάφους που σκέπασαν τον κόπο, τα όνειρα, τη χαρά, την ελπίδα, τη στέγη, τη ζωή τόσων ανθρώπων που τους πολέμησε άνισα η φωτιά. Αυτή η φωτιά που εμείς νταντέψαμε, και της δώσαμε στο χέρι τα κλειδιά του σπιτιού μας.

Είναι σαφές ότι κάηκε η Αττική. Να φύγουμε, να πάμε αλλού… δεν είναι εφικτό. Είμαστε αρκετοί για μία κράτηση και τα ξενοδοχεία είναι ήδη κλεισμένα. Μπορούμε όμως να διώξουμε τους άλλους που είναι λίγοι και έχουν κάνει εμπάργκο στο καλό το παλικάρι. Να βγούμε στους δρόμους και να φωνάξουμε ‘ Nα φύγετε. Να πάτε αλλού’. Να ψάξουμε να βρούμε το καλό το παλικάρι, να μας δείξει το μονοπάτι. Να φύγουμε, να σωθούμε!


Παντελή και Μανωλιό …Να φύγετε. Να πάτε αλλού.

Δεν έχουν μείνει άνθρωποι, δέντρα και συνειδήσεις. Τα κάψατε όλα.

Να φύγετε. Να πάτε αλλού.
Από Το Κουτί της Πανδώρας

Διαβάστε περισσότερα...