Ο ρόλος του κουρευτή σκύλων στην παγκόσμια κρίση

Αν ένα ζευγάρι εραστών, επιλέξει να κάνει έρωτα στο ακροκέραμο μιας σκεπής, το πιθανότερο είναι να τσακιστεί. Αυτό βεβαίως δεν θα μας κάνει να λέμε πως ο έρωτας είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Ούτε πως η αναπαραγωγική διαδικασία του ανθρώπινου είδους είναι σε κρίση.

Δεν νομίζω λοιπόν, πως αυτό που σήμερα με μεγάλη βεβαιότητα ονομάζουμε οικονομική κρίση, είναι μια κρίση της οικονομίας. Δηλαδή του συνόλου της παραγωγής , της κατανομής και της διάθεσης των αγαθών. Μάλλον είναι η επιλογή κάποιων για άγριο, επικίνδυνο σεξ στη σκεπή.

Η οικονομία δεν περνάει κρίση. Οι πεδιάδες των ΗΠΑ συνεχίζουν να παράγουν άφθονο καλαμπόκι,τα ορυχεία της Κίνας σιδηρομετάλλευμα και οι αγελάδες της Ολλανδίας παραμένουν παχιές. Επίσης το παγκόσμιο χρήμα δεν έχει ξαφνικά εξανεμιστεί, δεν το έριξαν κάποιοι τρελοί σε λέβητες για να το κάψουν. Άλλαξε χέρια μέσα από περίεργες κινήσεις. Αλλά τόσο το χρήμα, όσο και τα προϊόντα φτάνουν για να θρέψουν τον πληθυσμό της γης με μεγάλη ασφάλεια.

Κρίση περνά η “αγορά”. Και πρέπει να διαχωριστούν αυτά τα δύο. Επί δεκαετίες, προσπαθούν να μας πείσουν, πω η “ελεύθερη αγορά”, δηλαδή ο αμοραλιστικός τρόπος με τον οποίο κινούν το χρήμα και μοιράζουν τα προϊόντα, δίνοντας σε αυτούς που ήδη έχουν και παίρνοντας πάντα απ αυτούς που δεν έχουν, είναι η οικονομία. Είναι απλώς οι επιλογές και οι κανόνες των κερδοσκόπων.

Σε αυτή την “αγορά”, που είναι πλήρως ελεγχόμενη και καθόλου ελεύθερη όπως λέει, ένας κουρευτής σκύλων, παίρνει περισσότερα χρήματα απ ό,τι ένας εργάτης ορυχείου. Μια τραγουδίστρια της Εθνικής περισσότερα από ένα πυρηνικό φυσικό και ένας αγράμματος ποδοσφαιριστής σίγουρα πολλά περισσότερα από έναν γιατρό. Για να μην πούμε πάλι για την Τζούλια…Τα περί δεξιοτήτων λοιπόν, ευκαιριών και δικαιοσύνης σε αυτή την αγορά είναι μύθος.

Το χρηματιστήριο για παράδειγμα δεν έχει σχέση με την πραγματική οικονομία. Είναι απλώς μια εικόνα της. Συνήθως δημιουργημένη. Δεν είναι παραγωγική διαδικασία. Δεν είναι σιτηρά, ραπανάκια ή ρύζι. Είναι ένας τζόγος με όλα αυτά. Και στην Ελλάδα το 2000, είχαμε ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα, για το πώς οι αλογομούρηδες της Σοφοκλέους, πλούτισαν, έχοντας με την παραγωγή όποια σχέση είχαν και με την ηθική. Καμία.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, μου φαίνεται πως είναι ο παγκόσμιος τζόγος όπου μια ομάδα ανήθικων τζογαδόρων, που βαφτίζονται γκουρού της οικονομίας ,βγάζουν χρήμα, ποντάροντας σε χώρες όπως παλιά πόνταραν σε εταιρείες. Σπέρνουν φήμες, δημιουργούν εξελίξεις και μαζεύουν χρήμα. Αυτό λοιπόν δεν είναι κρίση της οικονομίας. Είναι κρίση που δημιουργεί το παιχνίδι τους. Και δυστυχώς οι κυβερνήσεις που ανησυχούν για την κρίση, την βαθαίνουν κάνοντας επιλογές που ευνοούν τους “παίκτες”. Σκεφθείτε πως στην Ελλάδα, τα 25 δισεκατομμύρια που αναζητά ο Παπανδρέου, τα έδωσε ο προκάτοχός του στις τράπεζες, για να να διατηρήσουν ρευστότητα στην αγορά. Η οποία ρευστότητα βεβαίως δεν υπήρξε.

Σε αυτό τον φαύλο κύκλο, όσοι αποτελούσαν το υπόστρωμα και την εικόνα της ευμάρειας, μπορεί να εξαφανιστούν. Οι “στρατιώτες” της ελεύθερης αγοράς, μπορεί να πληρώσουν το τίμημα της ευπιστίας τους. Θα εξαφανιστούν με την ίδια ευκολία που δημιουργήθηκαν.

Είναι αφέλεια να πιστεύει κάποιος, πως η “αγορά” λειτουργεί με όρους οικονομικούς. Για να υπάρξει και να καθιερώσει τους κανόνες της, διαμόρφωσε την ίδια την προσωπική και κοινωνική μας διάσταση. Μας έκανε καταναλωτές. Αντικατέστησε βασικές αξίες με μία και μοναδική: το κέρδος. Δεν χρειάζονται μορφωμένοι άνθρωποι, ή διαφορετικοί. Χρειάζεται ένα είδος ανθρώπου, αδίστακτου που θα θέλει απλώς να επικρατεί. Χρειάζεται ένας αλαζόνας, φιλάρεσκος, ημιμαθής και εγωκεντρικός ανθρωπίσκος που μπορεί εύκολα να γίνει εντολοδόχος για να πετύχει. Ένας άνθρωπος που ταυτίζει την αδιαφορία με την ευτυχία. Τα άλλα είναι εύκολα. Δηλαδή εύκολα γίνονται αξίες οι κουρευτές σκύλων και οι άνθρωποι χάμστερς των reality. Ποτέ η Ιστορία δεν θα καταγράψει τον ρόλο του dog hair stylist στην παγκόσμια εξέλιξη. Δυστυχώς όμως θα καταγράψει την παράδοση της Ανθρωπότητας στα χέρια μιας χούφτας σύγχρονων Νερώνων!

Του Κώστα Βαξεβάνη

Από Το Κουτί της Πανδώρας

Διαβάστε περισσότερα...

Βόμβα Γερουλάνου για τους Μεσογειακούς!

Του Σωτ. Κέλλα

Ένα ακόμα βήμα οπισθοχώρησης στη διοργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων του 2013 που είναι προγραμματισμένοι να γίνουν σε Λάρισα και Βόλο έγινε χθες καθώς ο υπουργός Πολιτισμού κ. Παύλος Γερουλάνος σε δηλώσεις του τόνισε ότι στην περίοδο οικονομικής κρίσης που διανύει η χώρα η συγκεκριμένη διοργάνωση αποτελεί πολυτέλεια.

Ανέφερε ακόμη ότι η πρόταση στη Διεθνή Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων είναι οι Αγώνες να διεξαχθούν με το μισό προϋπολογισμό και αν αυτό δε γίνει αποδεκτό οι Μεσογειακοί Αγώνες του 2013 δεν θα γίνουν καθόλου.

Είναι η πρώτη φορά που στέλεχος της κυβέρνησης και μάλιστα ο υπουργός Πολιτισμού που έχει την ευθύνη των Αγώνων καθώς είναι και ο προϊστάμενος αυτών (πρόσφατα διόρισε την Οργανωτική Επιτροπή των Μεσογειακών Αγώνων 2013) αφήνει ανοιχτό ενδεχόμενο να μην πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη αθλητική διοργάνωση και στην οποία είχαν επενδύσει για προστιθέμενη αξία οι Δήμοι της Λάρισας και του Βόλου.

Είναι χαρακτηριστική η δήλωση που έκανε ο υπουργός Πολιτισμού στο «Βήμα fm» 99,5 και στο δημοσιογράφο Γιώργο Παπαχρήστου απατώντας σε ερώτηση ακροάτριας αν είναι οξύμωρο την εποχή που η χώρα έχει οικονομική κρίση, απάντησε ως ακολούθως:

«Ήταν το πρώτο ερώτημα που έθεσα στον εαυτό μου όταν μπήκα στο υπουργείο και χαίρομαι που το βάζει η ακροάτρια δημόσια, διότι πρέπει να το απαντήσουμε. Πραγματικά νομίζω ότι είναι πολύ μεγάλη πολυτέλεια αυτή τη στιγμή να κάνουμε Μεσογειακούς Αγώνες, γιατί όμως τους κάνουμε; Γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση χωρίς κανέναν σχεδιασμό μας εξέθεσε παγκόσμια. Σήμερα λοιπόν το να μην κάνουμε αγώνες είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση, την οποία παρόλο αυτά ήμουν έτοιμος να πάρω, εφόσον χρειαζόταν. Κάναμε όμως κάτι άλλο, μειώσαμε το κόστος διεξαγωγής των αγώνων στο μισό, και θέλω να έχω απολύτως τη δέσμευση και της διεθνούς επιτροπής, ότι θα γίνουν οι αγώνες, με αυτά τα λιγότερα χρήματα, αλλιώς δεν θα γίνουν καθόλου. Ο ελληνικός λαός έχει κάνει τρομερές θυσίες και βεβαίως θέλουμε να προφυλάξουμε το κύρος της χώρας μας διεθνώς, αλλά, θα πρέπει να έχω τις διαβεβαιώσεις και από την οργανωτική επιτροπή και από τη διεθνή επιτροπή που παρακολουθεί, ότι οι Μεσογειακοί Αγώνες θα κοστίσουν το μισό απ’ ό,τι προϋπολόγισε η Νέα Δημοκρατία. Και σας σημειώνω το εξής, ο προϋπολογισμός των αγώνων έγινε μόνο για να δημιουργηθούν στάδια και μεγάλα έργα. Ούτε ένα ευρώ δεν είχε προϋπολογιστεί για να προωθηθεί η Θεσσαλία στο διεθνή χώρο. Δεν υπήρχε ούτε ένα ευρώ προβολής. Όλα ήταν για να φτιάξουν τα στάδια, δηλαδή για να κάνουν έργα και να βάλουν κάποιοι άνθρωποι λεφτά στην τσέπη».

ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΣΤΗ ΔΕΜΑ

Στο μεταξύ σύμφωνα με πληροφορίες η Διεθνή Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων εκφράζει ανησυχίες για τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται στην προετοιμασία των Αγώνων και οι προθέσεις της για τη στάση που θα κρατήσει θα φανούν στην επίσκεψη που θα γίνει σε Λάρισα και Βόλο στις 24-26 Απριλίου. Πάντως αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε επικοινωνία με την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή που υπέγραψε και αυτή τη σχετική σύμβαση για την διοργάνωση των Αγώνων για να ενημερωθεί για την κατάσταση που υπάρχει κάτι λογικό αφού η ΟΕΜΑ 2013 μόλις ανέλαβε καθήκοντα.

Από την εφημερίδα Ελευθερία

Διαβάστε περισσότερα...

«Στραγγίζονται» οι υπάλληλοι στους Δήμους

Μόλις χθες πήραν στους Δήμους και στη Νομαρχία το Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ, Τεύχος Α΄, Αρ. Φύλλου 40) με προχθεσινή ημερομηνία του Νόμου 3833/15-3-2010 για την «προστασία της εθνικής οικονομίας. Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης», με την οποία επέρχονται δραστικές περικοπές στους εργαζόμενους στο στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Στελέχη του Δήμου Βόλου από τις διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες που επεξεργάζονται τα επιμέρους στοιχεία του Νόμου σημειώνουν ότι η μεγαλύτερη περικοπή για τους εργαζόμενους στους Δήμους επέρχεται στο επίδομα για έξοδα κίνησης που παίρνουν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια και που ανέρχεται σε 360 ευρώ το μήνα. Το συγκεκριμένο επίδομα, όπως λένε τα ίδια υπηρεσιακά στελέχη του Δήμου, δεν φορολογούνταν, ενώ με βάση το νέο Νόμο το συγκεκριμένο επίδομα περικόπτεται κατά 12% και επιπλέον ενσωματώνεται στις υπόλοιπες τακτικές αποδοχές και θα φορολογείται εφεξής με τους κλιμακωτούς φορολογικούς συντελεστές, ανάλογα με το κλιμάκιο του φορολογητέου εισοδήματος. Τα ίδια στελέχη του Δήμου έχουν υπολογίσει ότι η συνολική μηνιαία μείωση για τους εργαζόμενους στους Δήμους θα είναι της τάξεως των 133 ευρώ. Επίσης κατά 12% περικόπτεται και το επίδομα θέσης που παίρνουν οι εργαζόμενοι και που κυμαίνεται από 50 έως 110 ευρώ περίπου.

Εξυπακούεται ότι στους εργαζόμενους στους Δήμους, όπως και στον υπόλοιπο Δημόσιο Τομέα, περικόπτονται κατά 30% τα Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα αδείας.

Στο Νόμο που δημοσιεύθηκε προχθές στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και πιο συγκεκριμένα στην παρ. 9 του Άρθρου 1 σημειώνεται ότι «τα ποσά που προκύπτουν από τη μείωση που προβλέπεται στο άρθρο αυτό και αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα από 1.1 2010 μέχρι την εφαρμογή του νόμου αυτού παρακρατούνται από τη μισθοδοσία των επόμενων της ψήφισης του νόμου αυτού μηνών ως εξής:

α) για ποσά μέχρι 150 ευρώ εφάπαξ

β) για ποσά μέχρι 300 ευρώ σε δύο μηνιαίες δόσεις

γ) για ποσά μέχρι 600 ευρώ σε τέσσερις μηνιαίες δόσεις

δ) για ποσά μέχρι 1.000 ευρώ σε έξι μηνιαίες δόσεις και

ε) για ποσά άνω των χιλίων ευρώ σε οκτώ μηνιαίες δόσεις.

Αντώνης Τσελέντης

Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

Σαν να μη πέρασε μια μέρα!!!

Ποιος είδε κράτος λιγοστό

σʼ όλη τη γη μοναδικό,

εκατό να εξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,

νάʼ χει επτά Πρωθυπουργούς,

ταμείο δίχως χρήματα

και δόξης τόσα μνήματα;

Νάʼχει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά,

κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;

(Γ. Σουρής) 19ος αιώνας!

Σαν να μη πέρασε μια μέρα!!!

Από Τα Πράγματα

Διαβάστε περισσότερα...

Τα μέτρα της κυβέρνησης δημιουργούν νέες “τράπεζες αίματος”.

από το in.gr: « τα μέτρα περιλαμβάνουν περικοπή ύψους 30% στον 13ο μισθό (Δώρο Χριστουγέννων) και 30% στον 14ο μισθό (Δώρο Πάσχα και επίδομα άδειας), καθώς και περικοπή 12% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων και των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ.

Οι συντάξεις να «παγώνουν» για το 2010 και να μην συμπεριλαμβάνονται στις περικοπές του 30%.

Αύξηση του ΦΠΑ από 19% σε 21% και στα χαμηλά κλιμάκια από 4,5% σε 5% και από 9% στο 10%.

Ακόμη, προβλέπεται 20% αύξηση των φόρων σε ποτά και τσιγάρα. Όσον αφορά στα καύσιμα, η βενζίνη αναμένεται να αυξηθεί κατά 0,8 ευρώ και κατά 0,3 ευρώ το πετρέλαιο, ενώ δεν θα υπάρξει αύξηση στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Από τις μισθολογικές περικοπές αναμένεται ότι θα υπάρξουν έσοδα περί τα 700 εκατομμύρια ευρώ, ενώ συνολικά από τα μέτρα η κυβέρνηση αναμένει επιπλέον εξοικονόμηση 4,8 δισ. ευρώ τα οποία θα προκύψουν κατά 50% από την επιβολή νέων φόρων και κατά 50% από την περιστολή δαπανών.

Συνέντευξη Τύπου θα δώσει ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου για να εξειδικεύσει τις κυβερνητικές αποφάσεις. Παράλληλα, ο πρωθυπουργός θα έχει συνάντηση με τους παραγωγικούς φορείς, προκειμένου να τους ενημερώσει για τα μέτρα.»

Αυτά είναι κάποια από τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε ο αντιεξουσιαστής πρωθυπουργός, κατά την επίσκεψη του στον πρόεδρο της «Ελληνικής Δημοκρατίας» (από εδώ και πέρα πάντα σε εισαγωγικά οι συγκεκριμένες λέξεις). Γιατί δεν νομίζω ότι το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα έτσι όπως αυτό έχει διαμορφωθεί, παρουσιάζει κάποια ομοιότητα με αληθινό Δημοκρατικό πολίτευμα. Ενα ακόμη δείγμα των παραπάνω, αποτελεί το γεγονός, ότι το σημερινό πολιτικό συμβούλιο που συγκάλεσε εκτάκτως ο πρωθυπουργός, θα πραγματοποιηθεί κεκλεισμένων των θυρών. 

Τελείωσε άδοξα η προσπάθεια«ανοικτής διαβούλευσης» με την κοινωνία.

Αν και δεν είμαι οικονομολόγος, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι τα μέτρα αυτά οδηγούν την χώρα σε βαθιά οικονομική ύφεση, με τελικό αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Οι επιπτώσεις τους στην καθημερινή οικονομία θα αλλάξει ραγδαία τους ρυθμούς της ζωής μας. Η κίνηση το καθημερινού εμπορίου θα συμπιεστεί επικίνδυνα, ενώ οι περικοπές μισθών και οι έμμεσοι φόροι (αύξηση Φ.Π.Α., αυξήσεις σε καύσιμα, τσιγάρα, ποτά, αυξήσεις στα τιμολόγια ΔΕΚΟ) θα επιφέρουν επιπλέον συρρίκνωση στην αγοραστική δύναμη του απλού καταναλωτή, λόγω της πολλαπλής μείωσης του μηνιαίου εισοδήματος. Είναι σίγουρο ότι οι περικοπές και το πάγωμα μισθών θα μεταφερθούν και στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, είτε με απευθείας εκβιασμούς για απολύσεις από την πλευρά της εργοδοσίας, είτε με σιωπηρή επιμήκυνση του νομίμου ωραρίου εργασίας χωρίς περαιτέρω αμοιβές (πράγμα το οποίο ήδη ισχύει). Αναμένεται αύξηση της ανεργίας και νομιμοποίηση του εργασιακού μεσαίωνα. Ο λύκος (Σ.Ε.Β.) στην αναμπουμπούλα χαίρεται.

Η «περιστολή δαπανών» στον δημόσιο τομέα, σημαίνει περαιτέρω υποβάθμιση των υπηρεσιών του κράτους προς τον πολίτη σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική ασφάλιση. Ανοίγει έτσι διάπλατα ο δρόμος της εκμετάλευσης από τον ιδιωτικό τομέα στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών προς τον πολίτη λόγω αδυναμίας στήριξης του από το σύγχρονο νεοελληνικό κράτος. Φυσικά, το συγκεκριμένο «είδος παροχής» θα αφορά αποκλειστικά όσους διαθέτουν μια ανάλογη οικονομική επιφάνεια, ενώ για όλους τους υπόλοιπους «είναι καθαρά θέμα τύχης και προσευχής». Στόχος η εκποίηση της δημόσια περιουσίας και η μεταφορά του δημόσιου πλούτου στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Οσο ο κρατικός τομέας θα συρρικνώνεται, τόσο ο ιδιωτικός τομέας θα γιγαντώνει, δημιουργώντας μονοπώλια σε όλους τους τομείς του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου.

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω με ποιό τρόπο θα βοηθηθούν όσοι συμπολίτες μας βρίσκονται παγιδευμένοι από δάνεια και ακάλυπτες επιταγές. Πως θα διευκολυνθούν με την περικοπή μιθών και την επιβολή νέων φόρων, στο να εξυπηρετήσουν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, ή να συνεχίσουν την ομαλή εξόφληση των υποχρεώσεων προς τις τράπεζες.

Πως θα μπορέσει το λιανικό εμπόριο, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να στηρίξουν τον ήδη καταρρακωμένο κύκλο εργασιών τους. Πως θα κινηθεί η αγορά την περίοδο του Πάσχα. Πως θα ενισχυθεί η μικρομεσαία επιχείρηση στον καθημερινό «ανταγωνισμό» με τις πολυεθνικές αλυσίδες καταστημάτων. Με την δε περικοπή επιδομάτων είμαι περίεργος να δω πως θα κινηθεί ο τουρισμός -η βαριά βιομηχανία της χώρας- κατά την περίοδο των διακοπών.

Ενα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι αυτά τα μέτρα φαίνεται να μην είναι παροδικά, να μην έχουν βραχυπρόθεσμη διάρκεια. Μπαίνουμε ολοταχώς σε περίοδο μακροχρόνιας, παρατεταμένης ύφεσης, προς όφελος όλων όσων έχουν την απαραίτητη επάρκεια κεφαλαίου για να κινηθούν αναλόγως με στόχο την περαιτέρω συσσώρευση του. Πρόκειται για την μεγαλύτερη απόπειρα αναδιανομής πλούτου τόσο σε προσωπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Και όλα αυτά για να εξευμενιστούν και να επωφεληθούν οι παγκοσμιοποιημένες αγορές. Εχθές το βράδυ παρακολούθησα την εκπομπή ΕΡΕΥΝΑ του Παύλου Τσίμα. Με συγκλόνισε η απίστευτα κυνική ομολογία δημοσιογράφου των Financial Times, συνοδευόμενης μετά χαμόγελου γεμάτο αυταρέσκεια, ότι «όταν οι αγορές μυριστούν αίμα, τρέχουν να εκμεταλλευτούν την περίσταση, να επωφεληθούν της αδυναμίας». Αρα σωστά να υποθέσω ότι οι αγορές τρέφονται με αίμα, με το αίμα μας! Ποιός έδωσε το δικαίωμα στον Πρωθυπουργό της χώρας να πουλάει το αίμα μας στην αγορά, για να καλυφθούν οι χρόνιες παθογένειες των διαχειριστικών επιλογών που προηγήθηκαν. Να το μεταφέρει ως λάφυρο στις ειδικά διαμορφωμένες «τράπεζες αίματος» της παγκοσποιημένης αγοράς. Επιπλέον, πρέπει να καταλάβει ο Ελληνικός λαός, ποιός έχει την ευθύνη για την αφαίμαξη αίματος που πρόκειται να μας γίνει. Να δω ονόματα κομμάτων και ονόματα προσώπων στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, όταν μαζεύεται ο κόσμος το πρωί στα περίπτερα της χώρας για να ρίξει μια βιαστική ματιά στην ειδησεογραφία της ημέρας. Για να τους περιλάβει η στιγμιαία θυμοσοφία του απλού λαού. Και μέσω αυτής να ακολουθήσει η συνηδειτοποίηση του λάθους επιλογής στήριξης σε ψεύτικες προεκλογικές παροχολογίες, εν ήδοι μεταφυσικής προσμονής. Ολοι οι υπεύθυνοι μετά την μεταπολίτευση, όχι τα τελευταία πέντε χρόνια μόνο, όλοι όσοι μας οδήγησαν στο τραπέζι του Προκρούστη.

Και επιτέλους, μα επιτέλους, στον θεό που πιστεύετε, η Αριστερά πρέπει να ξεπεράσει τις εσωτερικές της αδυναμίες και να συντονίσει την δημιουργία ενός πανευρωπαικού και πανελλήνιου λαικού μετώπου αντίστασης απέναντι στα μέτρα και στο νεοβάρβαρο σύμφωνο σταθερότητας. Να σταθεί δίπλα στον απλό λαό. Δεν αγωνιστήκαμε για αυτή την Ευρώπη, δεν ματώσαμε για αυτή την Ελλάδα. Τώρα όμως, ας βιαστούμε, πριν το κόμμα του Καρατζαφύρερ αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου και πριν οι νεοφασιστικές ομάδες αποκτήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων, επιχειρώντας να εκφράσουν τα συναισθήματα οργής του απλού κόσμου. 

Η κοινωνική ανέχεια, η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε οι κοινωνικές εξελίξεις που θα ακολουθήσουν θα οδηγηθούν a priori σε προοδευτική και αριστερή κατεύθυνση, εάν το πολιτικό υποκείμενο που καλείται να συντονίσει την όλη προσπάθεια, είτε αργήσει να αντιδράσει, είτε φανεί ελλειμματικό στην οργάνωση του.

Οπως η φύση δεν αφήνει κενά, έτσι και η εν γένει λειτουργία της πολιτικής όταν συντελείται σε περιβάλλον κοινωνικής αποσταθεροποίησης επίσης δεν αφήνει κενά. Εαν δεν συμπληρώσουμε εμείς σαν Αριστερά αυτό το κενό, τότε αλοίμονο μας !!!

Από το Ακυβέρνητες Πολιτείες

Διαβάστε περισσότερα...

Υποτιμούν βάναυσα την νοημοσύνη μας

Την παπαριά του μήνα την ακούσαμε σήμερα (χθες) από τον Γ. Παπανδρέου: "«Συγκινούμαι όταν βλέπω ανθρώπους στο δρόμο να μου λένε ότι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν το μισθό τους για την πατρίδα», δήλωσε ο πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο, προϊδεάζοντας τους πολίτες ότι έχει τεθεί επί τάπητος και το ενδεχόμενο περικοπών στον 14ο μισθό", γράφει σήμερα η «Ελευθεροτυπία».

Δηλαδή αν πιστέψουμε όσα διαβάσαμε και ακούσαμε τις τελευταίες μέρες από γκαλοπατζήδες, δημοσιοκαφρικά παπαγαλάκια αλλά και από κυβερνητικά στελέχη θα πρέπει να υποθέσουμε ότι ο ελληνικός λαός πρέπει να οδηγηθεί μαζικά σε ψυχιάτρους και ψυχαναλυτές!!!

Ε, δεν υπάρχει άλλη εξήγηση όταν μας λένε ότι η κατάργηση εργατικών κατακτήσεων που αποκτήθηκαν με μακροχρόνιους αγώνες και αίμα έχουν κοινωνική αποδοχή.

Είναι δυνατόν να διαβάζεις και να ακούς ότι η επιστροφή στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα που μας οδηγούν ντόπια πλουτοκρατίας, με το πολιτικό της προσωπικό και ξένοι επικυρίαρχοι έχει την «κοινωνική συναίνεση»;

Κι όμως αυτή είναι η κατασκευασμένη πραγματικότητα που μας παρουσιάζουν. Κυβερνητικό επικοινωνιακό επιτελείο σε συνεργασία με τους λεγόμενους μηχανισμούς διαμόρφωσης της κοινής γνώμης υποτιμούν βάναυσα την νοημοσύνη μας.

Ούτε σε λωτοφάγους να απευθυνόταν.

Από το ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Διαβάστε περισσότερα...

Στείλτε αλλού το λογαριασμό...κ. Πρωθυπουργέ!

Στο σπίτι μου, όπως και στο σπίτι κάθε Ελληνα που σέβεται τον εαυτό του, υπάρχει ένα στερεοφωνικό συγκρότημα.

Από το ένα ηχείο παίζει η κυβέρνηση, που όλο ανακοινώνει εισπρακτικά μέτρα για να καλύψει το έλλειμμα του Δημοσίου, και από το άλλο ηχείο παίζει η αγορά έξω από την Ελλάδα, που όλο ζητάει πίσω τα δανεικά της και τα λεφτά μας για να ζήσουν οι κερδοσκόποι.

Ομολογώ, ότι αυτή η μουσική όχι απλώς δεν μ' αρέσει, αλλά με εξοργίζει. Με εξοργίζει γιατί έχουν πέσει σαν κοράκια μέσα στην τσέπη μου και στην τσέπη 6.000.000 Ελλήνων οι δανειστές και τοκογλύφοι, για να πάρουν πίσω και να κερδίσουν από τη σπατάλη των δικών μου χρημάτων, που έχουν κάνει μερικές τρακοσαριές βουλευτές και το κύκλωμα γύρω απ' αυτούς, σε συνεργασία και υπό τα χειροκροτήματα δεκάδων χιλιάδων συμπολιτών μου, που έχουν μπερδέψει την έννοια του εργαζόμενου με την έννοια του αργόμισθου. «Βάλε το παιδί να παίρνει ένα μισθό», έχει γίνει εθνικό σπορ.

Δεν έχουν περάσει παρά λίγα 24ωρα, που ο Συνήγορος κ. Ρακιντζής έστειλε στη Δικαιοσύνη την υπόθεση της εταιρείας «Τραμ», στην οποία οι 150 εργαζόμενοι του Απριλίου έγιναν 650 τον Σεπτέμβριο, χωρίς να έχει αυξηθεί ο κύκλος εργασιών! Μάλιστα, με μαγικό τρόπο, στην επιχείρηση, που μπαίνει μέσα 30.000.000 ευρώ τον χρόνο, κάτι μέρες πριν να εξαγγελθούν οι εκλογές του Σεπτεμβρίου προσλήφθηκαν 60 άνθρωποι σε ένα 24ωρο! Θαύμα, θαύμα! Από πού πληρώνεται όλο αυτό το κόλπο; Από την τσέπη μας.

Πόσους εργαζόμενους έχει η ΕΡΤ; Περίπου 7.000. Περίπου 6 φορές περισσότερους από το BBC! Θα μου πεις, τι είναι το BBC μπροστά στην ΕΡΤ. Δίκιο. Αλλά το βρετανικό Δημόσιο δεν έχει λεφτά, ενώ το ελληνικό έχει: τα δικά μας. Για την ακρίβεια, τα μελλοντικά δικά μας. Γιατί το Δημόσιο έχει υποθηκεύσει τις δικές μας εισφορές για τα επόμενα χρόνια, προκειμένου να κάνει τα κομματικά του ρουσφέτια.

Γιατί το βρετανικό δεν έχει, ενώ το ελληνικό έχει; Γιατί το βρετανικό Κοινοβούλιο ελέγχει τι ξοδεύει ο Βρετανός πολίτης. Οι βουλευτές του είναι ξεφτιλισμένοι, αλλά τους έχουν από κοντά οι ψηφοφόροι, που σαν γνήσιοι φραγκοφονιάδες δεν επιτρέπουν σπατάλες με τα λεφτά τους.

Αντιθέτως, οι Ελληνες ψηφοφόροι είναι large. Είναι κιμπάρηδες. Αντί να ελέγχουν τον βουλευτή τού χώνουν κι ένα ντενεκέ λάδι να του βρίσκεται για «το παιδί, που θα βάλει πόδι στο Δημόσιο, να του βρίσκεται ένας μισθός, μια σιγουριά».

Οχτακόσιους τέσσερις εργαζόμενους είχε η Βουλή το 2007. Σήμερα έχει 1.581 χωρίς να διπλασιαστεί ο αριθμός των βουλευτών αντιστοίχως! Πώς διάβολο διπλασιάστηκαν, χωρίς καν να περάσουν από ΑΣΕΠ και γιατί παίρνουν 16 αντί για 14 μισθούς, με αφορολόγητα έσοδα, δεν το ξέρει ακόμα κανένας πολίτης. Γιατί, για να το μάθει, πρέπει να κατέβει στο οδόφραγμα, να βουτήξει τον βουλευτή από τα πέτα και να του πει «γιατί ρε παίζεις με τα λεφτά μου;». Πού τέτοια τύχη.

Πενήντα κάτι ολυμπιακά και μη αθλήματα χρηματοδοτούνται από τον κρατικό κορβανά, με 25 ομοσπονδίες και κάτι δεκάδες σωματεία, που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους. Πώς γίνεται όλο ετούτο; Οι κρατικοί διαχειριστές των χρημάτων μας μοιράζουν λεφτά σε τύπους του ημιυποκόσμου για να κάνουν τα κομματικά τους παιχνίδια τζάμπα. Σάμπως αυτοί πληρώνουν; Πληρώνει ο μαλάκας. Πήγε ποτέ κανείς φυλακή; Ούτε γι' αστείο.

Οι στρατιωτικοί παίρνουν, λέει, «πάγια οδοιπορικά»! Πάγια; Από πού; Αν δεν ταξιδεύουν γιατί να πάρουν οδοιπορικά; Επειδή οι βαρκάρηδες της Μυκόνου παίρνουν τραβαγιάτικα επιβατών, εις ανάμνησιν των διαδρομών που έκαναν πλοίο - λιμάνι, όταν το λιμάνι δεν είχε ντόκο! Τα παίρνουν, όμως, ακόμα και το πληρώνεις στο εισιτήριο του πλοίου, κορόιδο!

Πόσες χιλιάδες «βάλε το παιδί να παίρνει ένα μισθό» πληρώνουμε σε ένα αντιπαραγωγικό, νεο-οθωμανικό αλισβερίσι, που χρεώνει το Δημόσιο κάθε χρόνο, μαζί με «επιδόματα απουσίας επιδόματος», μέχρι χρεοκοπίας;

Τι ακριβώς προσθέτει η αντιπροεδρία του κ. Πάγκαλου, που θα κοστίζει στον φορολογούμενο 227.000 ευρώ το 2009, 1.123.000 ευρώ το 2010 και 1.015.000 ευρώ για κάθε χρόνο μέχρι το 2014, και 20 υπαλλήλους;

Πώς κατάφερε και φέσωσε με 660.000.000 ευρώ το ΙΚΑ η παλιά Ολυμπιακή; Από πού βγαίνουν τα 600 εκατ. ευρώ έλλειμμα του κλάδου σύνταξης του ΟΤΕ μετά τις εθελούσιες και ποιος θα πληρώσει τα 85 εκατ. ευρώ της πλουσιοπάροχης εθελούσιας στον ΟΛΠ; Αυτός που καλείται να πληρώσει την κομματική φαυλότητα, χωρίς οι κομματικοί φαύλοι να επιβαρυνθούν από τα μέτρα λιτότητας.

Να πληρώσουμε όλοι για το έλλειμμα του Δημοσίου; Μωρέ τι μας λες. Να πληρώσουν αυτοί που το δημιούργησαν. Εχουν ονοματεπώνυμα.

Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ-ΤΕΤΡΑΔΗΣ

Από την Ελευθεροτυπία

Διαβάστε περισσότερα...

"Λεφτά υπάρχουν!"...Ναι, αλλά ποιοί τα έχουν;;;

«Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα 'ρθουν.»

Μπέρτολτ Μπρέχτ

"Επιτέλους"! Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. 

Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια !

Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;

Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά;

Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα:

* Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας - των εργαζομένων - εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;

* 30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις € ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα 'ναι.

* Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις € το 2009, 10 δις το 2008 και 11,3 δις το 2007. Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις €. Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκατ. €.

* Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις € στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις στα Βαλκάνια.

* Την τετραετία 2004 - 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων.)

* Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.

* Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις € από ΦΠΑ.

* Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις € ετησίως.

* Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις € στο δημόσιο.

* Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις - καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.

* Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ. Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα . Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ. , του Κούστα 60 εκ. , του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !

* Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ. , ο Ρέστης ένα των 47 εκ. , ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !

* Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. € κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν' αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. € και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.

* Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουϊτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!

* Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις € και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις €. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.

* Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.

Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική ...«δικαιοσύνη».

Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.

Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.

Από τη μια ο κόσμος μας: ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400€ , μισθοί των 700 €, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 €, ο 14ος μισθός που κόβεται , η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.

Κι απ' την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member. Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.

Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας. Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν. Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία «αν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν τηνε φορτώνανε». Η επίθεση που δεχόμαστε από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ -ΕΕ και κεφαλαιοκράτες (διεθνείς και εθνικούς) δε θα σταματήσει ποτέ από μόνη της. Τώρα πρέπει να αναχαιτίσουμε την επίθεση, τώρα να διεκδικήσουμε αναδιανομή του πλούτου, έξοδο από τη ληστρική Ε.Ε. του κεφαλαίου. Για να επιστρέψει πάνω από την Ευρώπη το φάντασμα που κάποτε πλανιόταν, όπως έλεγε ο Μαρξ. Για ν' αρχίσουν πάλι να τρέμουν οι ξεσαλωμένες, σήμερα, κυρίαρχες τάξεις.

Γιάννης Κυριακάκης

Οικονομολόγος, εκπαιδευτικός - Χανιά

Από την Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

Διαβάστε περισσότερα...

Στο δικαστήριο των ελλειμμάτων

Κατηγορούμενε (Καραμανλή), εγέρθητι! Κατηγορείσαι ότι: Παρέλαβες την ελληνική οικονομία στην 35η θέση στη διεθνή κλίμακα ανταγωνιστικότητας και την παρέδωσες στην 71η. Φόρτωσες μέσα σε πέντε χρόνια κάτι περισσότερο από 100 δισ. ευρώ στο δημόσιο χρέος μιας ήδη καταχρεωμένης χώρας. Κατόρθωσες σε μια περίοδο αύξησης του ΑΕΠ με υψηλούς ετήσιους ρυθμούς (38%) να μειώνονται χρόνο με τον χρόνο τα δημόσια έσοδα και,...

από την άλλη, κατόρθωσες να αυξάνεις τις καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου με ρυθμό 75%- διπλάσιο της αύξησης του ΑΕΠ! Παρέλαβες το κονδύλι της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων στα 13 δισ. και το έφθασες κοντά στα 22 δισ. μέσα σε μια πενταετία. Και ενώ είχες υποσχεθεί επανίδρυση του κράτους, το φόρτωσες με μερικές εκατοντάδες νέους (άχρηστους) δημόσιους οργανισμούς και μερικές δεκάδες χιλιάδες (πελατειακές) προσλήψεις, προς διευκόλυνση των οποίων ανακάλεσες και τα όποια δειλά βήματα αποκομματισμού είχαν προηγηθεί, περιθωριοποίησες το ΑΣΕΠ και όλες τις ανεξάρτητες αρχές, έδεσες χειροπόδαρα στο κομματικό σου άρμα τη Δικαιοσύνη και εισήγαγες τον φαύλο θεσμό της συνέντευξης.

Κατηγορείσαι, επίσης, ότι: Υπονόμευσες, με χαρακτηριστική επιπολαιότητα, την αξιοπιστία της χώρας και την (ήδη προβληματική) αξιοπιστία των στατιστικών της. Πρώτα με το τέχνασμα της απογραφής του 2004 και το τρικ της αναδρομικής αύξησης του ελλείμματος διά της αλλαγής του τρόπου υπολογισμού των αμυντικών δαπανών. Έπειτα, με τη σουρεαλιστική, κοντοπυράκειο αύξηση του ΑΕΠ (στο οποίο προσμετρήθηκαν η πορνεία και το λαθρεμπόριο). Με τη συστηματική δημιουργική λογιστική, στα χρόνια της πρώτης ευρωεπιτήρησης (όπου τα πλεονάσματα των ασφαλιστικών ταμείων, των ΟΤΑ και των νοσοκομείων αυξάνονταν με μαγικό τρόπο, οι αμυντικές δαπάνες άλλαξαν ξανά τρόπο καταγραφής και οι δαπάνες για τόκους μεταφέρθηκαν με swaps στο μέλλον). Και, τέλος, με τη συστηματική και προκλητική χειραγώγηση των στοιχείων για το έλλειμμα του 2009, το οποίο ξεκίνησε από 3% για να κλείσει τελικά κοντά στο 13% - και αφού είχαν ξεφύγει τα ελλείμματα τόσο του 2007 (3,5% αντί 2,4%) και του 2008 (πάνω από 5% αντί 1,6%).

Κάπως έτσι (και με καλύτερη τεκμηρίωση από την πρόχειρη που προηγήθηκε) θα μπορούσε να διατυπωθεί το κατά Καραμανλή κατηγορητήριο σε ένα υποθετικό, φανταστικό δικαστήριο που θα δίκαζε τα εις βάρος της εθνικής οικονομίας εγκλήματα. Μόνο που τέτοιο δικαστήριο ούτε υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει. Τα εγκλήματα αυτού του είδους κρίνονται στις κάλπες, όπου και κρίθηκαν ήδη. Και αν ο βαθμός της ενοχής είναι τόσο βαρύς όσο στην περίπτωσή μας, την εκλογική ήττα συμπληρώνει ένα είδος πολιτικής ατίμωσης του ενόχου- η οποία ήδη, σιωπηλά, συνομολογείται στην κοινή συνείδηση, ακόμη και των οπαδών του κόμματός του.

Κι εκεί τελειώνουν όλα. Οι Εξεταστικές Επιτροπές στην Βουλή το μόνο που θα μπορούσαν να προσθέσουν είναι να μετατρέψουν την τραγωδία σε φάρσα και την ιστορική λογοδοσία σε κομματική κλωτσοπατινάδα.

Κι ίσως όχι μόνον αυτό. Η κλωτσοπατινάδα και η εντυπωσιοθηρία, που κατ΄ έθιμον χαρακτηρίζουν τις εργασίες των Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής των Ελλήνων, θα μπορούσαν επίσης να μας εμποδίσουν να δούμε καθαρά το πρόβλημα.

Να αναγνωρίσουμε, δηλαδή, πως, όσο βαριά και ασύγγνωστη κι αν είναι η αμέλεια της καραμανλικής διακυβέρνησης, τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας δεν τα δημιούργησε αυτή- απλώς τα επιδείνωσε- και πως η αδυναμία προσαρμογής μας στις ευκαιρίες και τους κινδύνους του περιβάλλοντος ευρώ μπορεί να έγινε οξύτερη στα χρόνια της δικής του αφρόντιστης διακυβέρνησης, αλλά οι ρίζες της είναι βαθύτερες και οι αιτίες της δομικές- όσο και οι αιτίες της διαρκούς αποτυχίας των μεταρρυθμίσεων από το 2000 κι έπειτα. Κι αν δεν το αναγνωρίσουμε σωστά το πρόβλημά μας, πώς θα μπορέσουμε να το λύσουμε; Πώς θα πιστέψουμε ότι το πικρό ποτήρι που θα πιούμε, κατά πώς λέει και ο Θ. Πάγκαλος, δεν θα είναι φαρμάκι, αλλά φάρμακο και γιατρικό;

Του Παύλου Τσίμα

Πηγή: Τα Νέα

Από το EPIKAIRO

Διαβάστε περισσότερα...

Στον βωμό του ευρώ......ακόμη και ο Παρθενώνας!!!

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις επί σειρά ετών υποθήκευαν κρυφά τη χώρα και το μέλλον των Ελλήνων , για να καλύψουν τα ελλείμματα και την κρατική ρεμούλα.
Δείτε το βίντεο με τις νέες αποκαλύψεις των New York Times . 
Ήθελαν να τιτλοποιήσουν ακόμη και τον Παρθενώνα !!!!

Απολαύστε το αίσχος το αδηφάγων Ελληνικών κυβερνήσεων , που εν αγνοία του Ελληνικού λαού , είχαν υποθηκεύσει κρυφά ολόκληρη τη χώρα !!! 
Βρωμιά και δυσωδία επί σειρά ετών , υποθήκευαν το μέλλον των Ελλήνων , για να καλύψουν τα φαγοπότια τους που οδήγησαν στο σημερινό εξευτελισμό και την Απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας... την οποία παραδίδουν και αυτή ώς θυσία στο βωμό του ευρώ !

Τώρα οι Ευρωπαίοι ζητούν εξηγήσεις και για αυτή τη ρεμούλα !!!



ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...
Από το ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Daltons της ελληνικής οικονομίας...

Στην Ελλάδα όταν δεν θέλεις να κάνεις κάτι, φτιάχνεις μια Επιτροπή κι όταν δεν θέλεις να τιμωρήσεις κάποιον, φτιάχνεις μια Εξεταστική. Για να σιγουρευτούνε ότι δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα, θα το ψάξουν από Νώε και δώθε.

Και στο τέλος, όταν θα έχουν γεμίσει τις τσέπες τους από τις αποζημιώσεις για τις συμμετοχές τους στις Εξεταστικές, θα βγάλουν από ένα πόρισμα το κάθε κόμμα, θα μιλήσουν για πολιτικές ευθύνες και οι ένοχοι θα αποδοθούν "λευκοί" σαν περιστερές, γιατί είτε τα αδικήματα θα έχουν παραγραφεί, είτε δεν θα έχουν αποδειχτεί...

Οι Ντάλτονς ήταν τέσσερις, όσοι δηλαδή κι ο Γιάννος, με τον Χριστοδουλάκη, τον Αλογοσκούφη και τον Παπαθανασίου...

Κι ο δικός μας, ο Αρτινός, ο Δημητράκης ο Τσοβόλας; μπορεί να ρωτήσει κάποιος απ' αυτούς που θέλουν να το πάνε από το '80 και δώθε...

Ε, οι Ντάλτονς είχαν και τον Ραταπλάν!!!

Από το ΚΕΝΤΡΙ

Διαβάστε περισσότερα...

Σκληρά μέτρα ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός

Πάγωμα μισθών για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους και αύξηση του φόρου στα καύσιμα ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, με δηλώσεις του προς τον ελληνικό λαό. Προανήγγειλε αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. «Ήρθε η ώρα να πάρουμε γενναίες αποφάσεις και στην Ελλάδα», είπε, υπογραμμίζοντας ότι ζούμε μία κρίση χωρίς προηγούμενο για τα δεδομένα της μεταπολίτευσης και οφείλουμε να δράσουμε άμεσα και αποφασιστικά. Δεσμεύτηκε για ελαφρύνσεις στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, μέσω του νέου φορολογικού συστήματος.

Με τη φράση “είναι εθνικό μας χρέος να ακυρώσουμε τις πράξεις που θα σπρώξουν τη χώρα στον γκρεμό” ο πρωθυπουργός προχώρησε στην ανακοίνωση των πρόσθετων μέτρων που αποσκοπούν στην άμεση μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος:

• Έκανε γνωστό ότι στο φορολογικό νομοσχέδιο το οποίο θα ανακοινωθεί την επόμενη εβδομάδα, θα συμπεριληφθεί διάταξη για την αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα προκειμένου να υπάρξει “άμεση απόδοση στο σκέλος των εσόδων από το 2010”

• Ζητώντας από τους δημοσίους υπαλλήλους “να συνεισφέρουν στη δύσκολη σημερινή συγκυρία” αποφάσισε το καθολικό πάγωμα των μισθών για το 2010 και υποστήριξε ότι “δεν θα δοθούν αυξήσεις πέραν της ωρίμανσης”. Επίσης, ανακοίνωσε την περικοπή των επιδομάτων κατά 10% “λαμβάνοντας μέριμνα προκειμένου να προστατευτούν τα εισοδήματα των χαμηλόμισθων”. Επίσης, ο Γιώργος Παπανδρέου προανήγγειλε άμεση έναρξη του διαλόγου με την ΑΔΕΔΥ για το νέο μισθολόγιο. Υποστηρίζοντας ότι ήρθε η ώρα να ληφθούν γενναίες αποφάσεις ο πρωθυπουργός προανήγγειλε και αύξηση των ορίων ηλικίας.

• Ο πρωθυπουργός έκανε γνωστό ότι οι βασικές πτυχές του νέου φορολογικού νομοσχεδίου, θα ανακοινωθούν την επόμενη εβδομάδα. Σε αυτό θα περιληφθούν τα ακόλουθα μέτρα:

* *Αύξηση στη φορολόγηση των επιχειρηματικών κερδών τα οποία δεν επανεπενδύονται. “Τα μερίσματα θα φορολογούνται με τον ίδιο τρόπο όπως και οι αποδοχές των εργαζομένων” είπε ο Γιώργος Παπανδρέου.

* *Αύξηση στη φορολόγηση των υπεράκτιων εταιρειών.

* *Διασταύρωση των εισοδημάτων με τα περιουσιακά στοιχεία των φορολογουμένων προκειμένου να περιοριστεί η φοροδιαφυγή.

“Οι έχοντες και κατέχοντες θα κληθούν να συμβάλλουν περισσότερο στα φορολογικά έσοδα” είπε ο Γιώργος Παπανδρέου “δείχνοντας” στη νέα κλίμακα που θα ενσωματωθεί στο φορολογικό νομοσχέδιο. Ταυτόχρονα, έκανε λόγο για ελάφρυνση των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων.

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η χώρα βρίσκεται στο επίκεντρο ενός ευρύτερου κερδοσκοπικού παιχνιδιού, με στόχο το ευρώ. Όπως είπε, λόγω των καταστροφικών επιλογών του παρελθόντος η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως ο αδύναμος κρίκος, με αποτέλεσμα οι όροι του δανεισμού να γίνονται κάθε μέρα επαχθέστεροι, να απειλούν να πνίξουν κάθε προσπάθεια δίκαιων αλλαγών και να τινάξουν στον αέρα τις θυσίες των Ελλήνων. Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να λάβει όλα τα μέτρα για να αποφύγει αυτόν τον κίνδυνο, υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι έχει δώσει ρητή εντολή για την επιτάχυνση των προσπαθειών.

Από την Ελευθεροτυπία

Διαβάστε περισσότερα...

Χρυσές εποχές για μοδίστρες και τσαγκάρηδες

Φωτιά… έχουν πάρει ραπτομηχανές, που κάνουν θαύματα… επιδιορθώνοντας και κάνοντας το παλιό καινούργιο. Τσαγκάρηδες και μοδίστρες είναι από τα επαγγέλματα που σε γενικές γραμμές δεν κλονίστηκαν εξαιτίας της κρίσης.

Σκισμένα παπούτσια, φθαρμένες σόλες και τακούνια... μοντέλα ακόμη και περασμένων δεκαετιών που πρέπει να επανέλθουν στη μόδα. Ταγιέρ, φούστες και παντελόνια έρχονται ξανά στη μόδα με λίγες και έξυπνες μεταποιήσεις.

Oι ειδικές μηχανές των τσαγκάρηδων καλούνται καθημερινά να κάνουν... θαύματα και να επιδιορθώσουν ακόμη και παπούτσια πολυφορεμένα της τελευταίας πενταετίας, αφού λόγω της οικονομικής κρίσης ολοένα και περισσότερα άτομα ξεθάβουν από τις ντουλάπες τα παλιά τους υποδήματα.

Το ίδιο σκηνικό και με τα ρούχα. Παλτό που γίνονται σακάκια, φορέματα μετατρέπονται σε φούστες με βολάν και σχέδια και μονόχρωμα σακάκια που με ένα άλλαγμα στα κουμπιά μπορούν να φορεθούν για την βραδινή έξοδο, κάνοντας μάλιστα τη… διαφορά.

Σαν καινούργια…

Oι μικροδιορθώσεις στα υποδήματα του Βόλου ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να στοιχίσουν από 4 έως και 15 ευρώ και το αποτέλεσμα συνήθως ικανοποιεί τους πελάτες, η τσέπη των οποίων... δεν αντέχει αγορές νέων υποδημάτων, αφού προέχουν συνήθως άλλες προτεραιότητες.

Οι πελάτες είναι κάθε ηλικίας, συνταξιούχοι αλλά και νέοι, οι οποίοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να ξοδέψουν πολλά χρήματα για την αγορά καινούργιων υποδημάτων. Έτσι, καταλήγουν ξανά στα υπάρχοντα υποδήματα προκειμένου να πορευθούν.

Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, η φθορά των υποδημάτων από το πέρασμα των χρόνων αλλά και τη χρήση δεν αφήνουν πολλά περιθώρια επιδιορθώσεων.

Όπως εξηγεί με ιδιαίτερο τόνο ο Αχιλλέας Πέτρου, «έχει συμβεί αρκετές φορές, ηλικιωμένα κυρίως άτομα, να φέρνουν παπούτσια τόσο παλιά, που δεν επιδέχονται καμίας βελτίωσης. Μας ζητούν να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τα φορέσουν έστω και για λίγο καιρό. Δεν έχω αρνηθεί ποτέ κάποια επιδιόρθωση», διότι επειδή όλοι βιώνουμε την οικονομική κρίση, νιώθω την αγωνία τους. Δεν λείπουν εξάλλου και αυτοί που έχουν αγοράσει ένα ζευγάρι υποδήματα 5 ή 10 ευρώ από τη λαϊκή ή τα κινέζικα και ενδιαφέρονται να τα διατηρήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο.

Στα ράφια απέναντι από τις μηχανές την ώρα που ο Αχιλλέας μας μιλάει, βρίσκονται δεκάδες ζευγάρια τα οποία περιμένουν. Όπως και αρκετοί πελάτες.

Μεταποιήσεις… πενταετίας

Ρούχα ετών ξαναβγαίνουν από τις ντουλάπες, κόβονται και ράβονται ανάλογα για να ξαναφορεθούν, ώστε να μη χρειαστεί να αγοραστούν καινούργια. «Θα μπορούσα να πω ότι τουλάχιστον εγώ βλέπω προσωπικά τη δουλειά μου να έχει αυξηθεί, επισημαίνει η Κ.N. στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, που είναι μοδίστρα και εργάζεται στο σπίτι της.

Σακάκια, φορέματα και παλτό πενταετίας ανασύρονται και με τις απαραίτητες μεταποιήσεις γίνονται καινούργια, ειδικά εάν είναι σε καλή κατάσταση. «Από το να αγοράσεις ένα καινούργιο καλό ρούχο που θα στοιχίσει 150 και 200 ευρώ… δίνεις τα μισά λεφτά και λιγότερα και δημιουργείς κάτι διαφορετικό» επισημαίνει η ίδια.

Βάσω Κυριαζή

Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

Κάποιοι......ιδρώνουν

Τεταρταίος πυρετός φαίνεται πως έχει πιάσει τους διάφορους χρηματοοικονομικούς ομίλους της ΕΕ, στην ιδέα και μόνο ότι η Ελλάδα μπορεί να στραφεί σε τράπεζες της Κίνας για δανεισμό, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τα ελλείμματα που προκαλεί η πολιτική στήριξης του κεφαλαίου. 

Με το που κυκλοφόρησε και μόνο η είδηση, διάφοροι... οίκοι αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας όρισαν ακόμα πιο υψηλά επιτόκια για την Ελλάδα.

Ο καημός τους είναι ολοφάνερος. Το να χάσεις έναν τέτοιον καλό πελάτη εν μέσω οικονομικής κρίσης, δεν είναι και λίγο πράγμα. Τα δισεκατομμύρια που τσεπώνουν κάθε χρόνο από τους τόκους που εισπράττουν από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού είναι πάρα πολλά, για να διακινδυνεύσουν να χάσουν έναν τόσο χρυσοφόρο δανειολήπτη.

Και μη φανταστεί κανείς ότι οι Κινέζοι όταν δανείζουν, δίνουν τα δάνειά τους... άτοκα. Ισα ίσα. Επιδιώκοντας να διευρύνουν την παρουσία τους στις διάφορες αγορές, μαζί με τα δάνεια που μπορεί να δίνουν, ζητούν και το σχετικό... αέρα. Αν πιστέψουμε, μάλιστα, τους «Financial Times», που συνήθως είναι μέσα στα πράγματα, η συμφωνία δανεισμού από την Κίνα συνδυάζεται με την είσοδο κινεζικών εταιρειών στον ΟΣΕ!

Κάποιοι από τον ΟΣΕ μπορεί να διέψευσαν το σενάριο, όμως το σκηνικό ταιριάζει απόλυτα με τις κινήσεις που - με συστηματικό τρόπο - κάνουν τα κινεζικά κεφάλαια τα τελευταία χρόνια. Και μην ξεχνάμε ότι αν μετά το λιμάνι του Πειραιά, οι σύγχρονοι κεφαλαιοκράτες του Πεκίνου αποκτήσουν πρόσβαση και στο σιδηροδρομικό δίκτυο, τότε με μιας τα εμπορεύματά τους βρέθηκαν στην καρδιά της Ευρώπης...

Από τον Ριζοσπάστη

Διαβάστε περισσότερα...

«...Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν...»

...το βράδυ της Παρασκευής λάβαμε από Βολιώτη με σπουδές Οικονομίας και Λογιστικής, ο οποίος εργάζεται ως υψηλόβαθμο στέλεχος σε ξενοδοχειακή μονάδα στην Κρήτη και διαβάζει τον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ καθημερινά από την ηλεκτρονική του έκδοση, το κείμενο που ακολουθεί. Το δημοσιεύουμε με ελάχιστες παρεμβάσεις, γιατί αποδεικνύει με τρόπο γλαφυρό και εκλαϊκευμένο την πορεία του δημόσιου χρέους και της οικονομικής μας κατάντιας. Κατόπιν επιθυμίας του δημοσιεύουμε μόνο τα αρχικά του (Α.Κ.) μαζί με τις ευχαριστίες μας για τον κόπο του να συγκεντρώσει τόσα πολλά και εξόχως ενδιαφέροντα στοιχεία με τρόπο και να μας τα παραθέσει με τρόπο αντικειμενικό και αδιαμφισβήτητο. Γράφει λοιπόν ο φίλος αναγνώστης:

«Στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα το κράτος που μας φιλοξενεί (και για λόγους συντομίας και μόνο θα αναφέρεται Ελλάδα από δω και στο εξής) βρίσκεται στα πρόθυρα οικονομικής κατάρρευσης. Είναι συμπτωματικό; Είναι ξαφνικό κα αναπάντεχο; Όχι, πρόκειται για ένα ιστορικό επακόλουθο και μία ιστορική συνέχεια των κατά συρροή ληστρικών επιδρομών των πολιτικών, αφεντικών και τραπεζών, σε βάρος της εργατικής και αγροτικής τάξης, των οικονομικά ασθενέστερων και των μεταναστών.

Από την επανάσταση του 1821, δηλαδή πριν την σύσταση του, το ελληνικό κράτος βρίσκεται χρεωμένο στις Μεγάλες Δυνάμεις. Το 1824 η Ελλάδα συνάπτει το πρώτο δάνειο αξίας 800.000 στερλινών από το... φιλικά προσκείμενο αγγλικό βασίλειο. Στα ταμεία του πρώιμου κρατιδίου φτάνουν όμως μόνο 308.000 στερλίνες, τα υπόλοιπα ήταν τραπεζικά έξοδα και έξοδα κίνησης της αποστολής από την Αγγλία! Ακολούθησε ακόμη ένα δάνειο της τάξης των 2.000.000 στερλινών, εκ των οποίων κατέληξαν στα ελληνικά ταμεία μόλις 190.000! Από τις 1.100.000 στερλίνες θα κρατηθούν διάφορα ποσά για τόκους, έξοδα, μεσιτικά και προηγούμενα δάνεια συνολικού ύψους 529.000 στερλινών. Το 1827 ήλθε η πρώτη ουσιαστική πτώχευση λόγω αδυναμίας καταβολής των τοκοχρεολυσίων των δανείων του 1824 και 1825.

Δύο χρόνια αργότερα ο τέως υπουργός εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και μετέπειτα έλληνας Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας για να συστήσει το κράτος εξέδωσε τα πρώτα ακάλυπτα ελληνικά χαρτονομίσματα.  

Το 1843 ήλθε η δεύτερη πτώχευση, αφού το Λονδίνο και το Παρίσι πρώτα αρνήθηκαν να δανείσουν τον Καποδίστρια, στη συνέχεια δάνεισαν τον Οθωνα με 60 εκατ. φράγκα, από τα οποία τα 33 εκατ. πήγαν αμέσως για την αποπληρωμή των «Δανείων της ανεξαρτησίας». Τα υπόλοιπα χρήματα δόθηκαν για την εξαγορά της Αττικής, της Εύβοιας και της Φθιώτιδας από την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ άλλο ένα μεγάλο ποσοστό του δανείου δικαιολογήθηκε ως έξοδα συντήρησης βαυαρικών στρατευμάτων στο ελληνικό κρατίδιο!

Για μεγάλο διάστημα επικράτησε ο εσωτερικός δανεισμός και ο εξωτερικός υποχώρησε αισθητά, μέχρι που το 1879 ξεκινά μια δεκαπενταετία ραγδαίας αύξησής του που οδήγησε τη χώρα στο τέλος του 1893 να χρωστά στο εξωτερικό 585,4 εκατ. φράγκα και να πτωχεύει για τρίτη φορά διά στόματος Χαρίλαου Τρικούπη.

Τα χρήματα είχαν και πάλι χρησιμοποιηθεί για εξυπηρετήσεις παλαιών δανείων, είχαν επενδυθεί σε μια σειρά δημοσίων επενδύσεων και ανάπτυξης υποδομών, ενώ επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγορά και άλλων επαρχιών στη Θεσσαλία, για τη χρηματοδότηση του «Κρητικού ζητήματος» και για προμήθειες πολεμικού υλικού.

Σημειώνεται και εδώ ότι το 35% υπολογίζεται ότι δεν έφτασε ποτέ στο κράτος ως συνήθως... Έτσι ο δανεισμός είναι τόσο δυσβάσταχτος, που η πτώχευση έρχεται αναπόφευκτα.

Η συνέχεια θέλει στην εξουσία ψευτοπατριώτες, δημαγωγούς και η χώρα που μας φιλοξενεί μπαίνει σε κατάσταση προ πολέμου, για την απελευθέρωση και άλλων εδαφών και τη δημιουργία της μεγάλης πατρίδας.

Το 1897 οι Οθωμανοί φτάνουν περίπου έξω από τη Λαμία και οι Μεγάλες Δυνάμεις τους ανακόπτουν την πορεία. Την επομένη του «Ατυχούς πολέμου», χωρίς να υπάρξει «τυπική» πτώχευση, οι δυνάμεις εγκαθιστούν Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο στη χώρα, ο οποίος ΔΟΕ διατηρήθηκε έως το 1978!!!

Η αρχή του νέου αιώνα βρίσκει την Ελλάδα πάλι σε πολεμική εμπλοκή, Μακεδονικό και Βαλκανικοί Αγώνες. Κατά την περίοδο 1900-1914 συνομολογούνται δάνεια ύψους 521 εκ. φράγκων, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν καθαρά για πολεμική χρήση στα βαλκάνια, για εξαγορά νέων περιοχών σε Μακεδονία-Θράκη και για αποπληρωμή των παλαιότερων δανείων φυσικά.

Στη συνέχεια ο μεγαλοϊδεατισμός των τριών ηπείρων και των πέντε θαλασσών θα βιώσει τη Μικρασιατική καταστροφή.

Η οικονομική πορεία διαρθρώνεται από τις μεγάλες, έκτακτες πολεμικές δαπάνες (περίπου 6,2 δισ. δρχ.). Είναι περίοδος έξαρσης του εσωτερικού δανεισμού και σχεδόν εξάλειψης του εξωτερικού.

Στον εξωτερικό δανεισμό υπάρχουν δύο μυστικά γερμανικά δάνεια, από 40 εκ. μάρκα έκαστο προς την κυβέρνηση Σκουλούδη το 1915 και 1916. Τα δάνεια κρατήθηκαν εντελώς μυστικά, ακόμα και από τη Βουλή και ουδαμού αναγραφόμενα. Η μυστικότητα αυτή θα αποτελέσει θέμα της ποινικής δικαιοσύνης το 1918. Στο ειδικό δικαστήριο ο Σκουλούδης θα υποστηρίξει ότι κρατήθηκε μυστικό για να μην εκληφθεί ως ένδειξη γερμανοφιλίας.

Τέλος υπήρξε ένα μικρό δάνειο καναδικό 8 εκ. δολ. Επίσης και ένα για την εξαγορά, από τη Γαλλία, της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσ/κης-Κων/λης, την οποία είχε καταλάβει ο ελληνικός στρατός το 1913.

Μέχρι το 1922 εκδίδονται 1,5 δισ. δραχμές χωρίς κανένα αντίκρισμα, όλα για τις ανάγκες του πολέμου. Παρά την ήττα όμως στη Μικρά Ασία, η πτώχευση έχει αποφευχθεί με το Α Αναγκαστικό Δάνειο που επιβάλλεται από τον υπουργό Οικονομικών Π. Πρωτοπαπαδάκη, ο οποίος κόβει στη μέση τα χαρτονομίσματα, κρατά το ένα μέρος στην κυκλοφορία και ανταλλάσσει το άλλο με τίτλους εσωτερικού δανείου!

Η Ελλάδα είναι για άλλη μία φορά στα όρια της πτώχευσης, όμως την αποφεύγει χάρη νέου δανεισμού από την Κοινωνία των Εθνών υπέρ των προσφύγων, θυμάτων της εθνικής έξαρσης στη Μικρά Ασία.

Από το 1924 μέχρι το 1930 εισέρρευσαν στην Ελλάδα 900 εκ. χρυσά φράγκα. Τον ρόλο του τοκογλύφου - εθνικού ευεργέτη ανέλαβαν οι ΗΠΑ και Αγγλία κατά 80% και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες το υπόλοιπο 20%. Το τραγελαφικό είναι ότι συνολικά την περίοδο 1824-1932 είχαμε δανεισθεί από το εξωτερικό 2,2 δισ. χρυσά φράγκα, ενώ είχαμε αποσβήσει 2,38 δισ. χρ. φρ. δηλαδή 183 εκ. περισσότερα από όσα είχαμε δανεισθεί και πάλι χρωστούμε 2 δισ. χρ. φρ. λόγω των «εξαιρετικών» συμβάσεων που υπέγραψαν οι κυβερνήσεις! Το 1932 αναπόφευκτα είχαμε την τέταρτη πτώχευση!

Μέχρι το 1945 δεν θα υπάρξει νέος εξωτερικός δανεισμός, ενώ θα παγώσει, λόγω παγκόσμιας κρίσης και Β Παγκόσμιου Πολέμου, η αποπληρωμή των παλαιών δανείων. Ακολουθεί η μεταπολεμική περίοδος, ο εμφύλιος και η εθνική ανασυγκρότηση της χώρας από τον Τrumanη με το σχέδιο Μarshal. Μέχρι το 1955 η Ελλάδα είχε συνάψει δάνεια ύψους 145 εκ. δολαρίων. Έπεται μια δεκαετία βαθειάς πολιτικής αστάθειας υπό Καραμανλή και Παπανδρέου, όπου η χώρα δανείζεται ανά 6 μήνες το ποσό των 406 εκ. δολαρίων! ΗΠΑ, Αγγλία και Δυτ. Γερμανία ήταν αυτή τη φορά οι… εθνικοί χορηγοί.

Από το επόμενο διάστημα 1967-1974 εμφανίζεται για πρώτη φορά η δημιουργική λογιστική. Ξαφνικά οι «πατριώτες» συνταγματάρχες βάζουν την ελληνική φεουδαρχία σε γύψο και σταματά ο εξωτερικός δανεισμός. Με την μορφή που τον γνωρίζαμε...γιατί από συστάσεως του ελληνικού κράτους είχαμε συνηθίσει τον απευθείας δανεισμό της ελληνικής οικονομίας από τους κλασικούς μας… ευεργέτες, ΗΠΑ, Αγγλία. Γαλλία, Γερμανία αλλά και άλλους μικρότερης εμβέλειας σπόνσορες, όπως π.χ. η Αίγυπτος.

Τότε λοιπόν αρχίζουν να λαμβάνουν δάνεια όλοι εκείνοι οι εργολάβοι, μηχανικοί και επιχειρηματίες, βιομήχανοι που αποτελούν μέχρι και σήμερα τον κορμό της ελληνικής οικονομίας με εγγυητή το ελληνικό δημόσιο. Έπαψε λοιπόν να δανείζεται το κράτος και δανείζονταν απευθείας οι ομοφρονούντες με εγγυητή το ελληνικό κράτος! Δάνεια που φυσικά δεν αποπληρώθηκαν ποτέ από τους ίδιους, αλλά χρέωσαν το ελληνικό δημόσιο με αρκετά δισ. δραχμές!

Στη μεταπολίτευση το γεγονός που συντέλεσε στην αύξηση του δημόσιου χρέους ήταν η διεύρυνση του κράτους και των δημοσίων οργανισμών αλλά και η κρατικοποίηση αρκετών χρεωκοπημένων επιχειρήσεων μετά το 1981. Οι προϋπολογισμοί του κράτους μετά το 1974 πέφτουν στην κυριολεξία έξω, φτάνοντας το έλλειμμα στο 26, 1% του ΑΕΠ. Τα ελλείμματα αυτών των προϋπολογισμών καλύπτονται όλα από νέα δάνεια ύψους 18,4 δισ. δολαρίων. Το 1985 βρίσκει την Ελλάδα με την παγκόσμια πρωτιά στο κατά κεφαλήν δημόσιο χρέος!

Στη συνέχεια όμως ο δανεισμός του κράτους άρχισε να ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, με το δημόσιο χρέος να φτάνει το 1999 στο 80% του ΑΕΠ. να εκτινάσσεται στο 111,6% το 1993 και σήμερα σύμφωνα με τα στοιχεία που καταγράφονται έχει διαμορφωθεί το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης για το 2009 στα 300,8 δισ. ευρώ, που σημαίνει με βάση το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν το 125,3%!

Για το επόμενο έτος η εκτίμηση είναι ότι θα διαμορφωθεί στα 326,305 δισ. ευρώ που φτάνει το 133,6%, κάτι που συμπίπτει απόλυτα με τις πιο δυσμενείς προβλέψεις των διεθνών οργανισμών. Ενώ μόνο για το 2009 ο δανεισμός του ελληνικού κράτους ήταν 54 δισ. ευρώ εκ των οποίων τα 18 δισ. προορίζονταν για τις τράπεζες.

Επιγραμματικά αναφέρουμε, χρέος κεντρικής κυβέρνησης 2009 300,80 δισ., δάνεια επιχειρήσεων από τράπεζες 132,23 δισ., στεγαστικά δάνεια από τράπεζες 79,14 δισ., καταναλωτικά δάνεια από τράπεζες 6,44 δισ., επίσημα χρέη εργοδοτών προς τα ταμεία 9.00 δισ., χρέη προς την εφορία 20,00 δισ., εγγυήσεις ένοπλων δυνάμεων 25,00 δισ., μεταχρονολογημένες επιταγές 360 δισ. Σύνολο 962,61 δισ. ευρώ! Τόσα έχουμε στην καμπούρα μας ως λαός και τα οποία με τον έναν ή άλλο τρόπο πρέπει να αποπληρώσουμε».

Χρήστος Μπουκώρος

Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

"Μπά που φωτιά να τους κάψει"....

Κάθομαι και σκέφτομαι καμμιά φορά, ποιοί είναι όλοι αυτοί οι αστέρες της οικονομίας και των επιχειρήσεων, που μας καλούν συχνά πυκνά να συνειδητοποιήσουμε την κρισιμότητα της κατάστασης, και να δεχτούμε "τολμηρά" μέτρα και θυσίες για το καλο μας.

Θα αναφέρω λοιπόν 2-3 από αυτούς για λόγους οικονομίας χώρου.

Μπορείτε βέβαια να φαντασθείτε ότι υπάρχουν πολύ περισσότεροι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που βέβαια τίποτα το κοινό δεν έχουν με τους κοινούς θνητούς που αγωνιούν για τον άρτο τον επιούσιο καθημερινά.

Και η μόνη τους ανησυχία ειναι να πληρώσει κάποιος άλλος το λογαριασμό, πριν πάρει χαμπάρι ο κοσμάκης το τι γίνεται με την βαθιά βαθιά τους τσέπη, κι αρπάξει το βούρδουλα.Εχουμε και λέμε λοιπόν.

Ο μισθός του προέδρου του ΟΤΕ κ.Βουρλούμη και μάλιστα παγωμένος εδώ και σχεδόν 3 χρόνια ανέρχεται στο ταπεινό ποσό των 580000 ευρώ!!

O μισθός του κ.Αράπογλου της ΕΤΕ ήταν 607000 και μαζί με τα bonus και τα stock options έφθασε τις 960000 το 2008 εντός της περιόδου κρίσης και με κρατική βοήθεια προς την τράπεζά του!!!!!

Ο μισθός του κ.Παναγόπουλου της ΕΡΤ είναι 347000 ευρώ, ενώ του Μάικλ Λάιονς του ΒΒC(που είναι και σερ), είναι 180000 ευρώ! Για τους άλλους "ομολόγους" αφήστε το καλύτερα.

Φαντάζεστε βέβαια πόσο τους πονάει στην καθημερινότητά τους , η κρίση που περνάμε όπως λένε,"όλοι μας".

Και πάμε στον κ.Προβόπουλο που είναι ο αρχιτραπεζίτης της Ελλάδας.

Ο εν λόγω κύριος λοιπόν ο οποίος βγαίνει κάθε τρείς και λίγο και μας καλεί να κόψουμε τις σπατάλες και να δούμε την αναγκαιότητα της λιτότητας, έπαιρνε ως τώρα 360000 ευρώ μισθούλη!

Ο Μπερνάνκι της FED που ανακηρύχθηκε και man of the year απο τους Τimes(ας μην το σχολιάσω..), παίρνει 181000 ευρώ , και ο Τρισέ της ΕΚΤ 345000 ευρώ!

Η διαφορά βέβαια δεν είναι μόνο αριθμητική αλλά κυρίως ουσιαστική.Γιατί οι Μπερνάνκι,Τρισέ έχουν τουλάχιστον την ευθύνη του δολαρίου και του ευρώ ως κεντρικοί τραπεζίτες των ΗΠΑ και ΕΕ αντίστοιχα, ενώ ο Προβόπουλος δεν έχει καν αντικείμενο εργασίας αφού στην εποχή του ευρώ, η Τράπεζα της Ελλάδος δεν διαχειρίζεται τίποτα απολύτως.

Απλά βγαίνει και κάνει δηλώσεις ανάλογα με τις ανάγκες των καταστάσεων, οι οποίες ειδικά τελευταία, εξυπηρέτησαν άψογα τα διάφορα κερδοσκοπικά λόμπυ, και μόνο κακό έκαναν στην Ελλ.οικονομια.Και νάταν μόνο αυτά!

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χουντής υπέβαλε τελευταία ερώτηση, όπου αναφέρει πως τα εισοδήματα του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας για το 2008 ανέρχονται σε 4.051.949(!!!!!) ευρώ ,απο διάφορες πηγές, και μάλιστα είναι αφορολόγητα με το κόλπο της αυτοτελούς φορολόγησης, όπου τα εισοδήματα δεν προστίθενται, αλλά φορολογούνται αυτοτελώς. Είπατε τίποτα;

Βάλτε λοιπόν με πειθαρχία το χέρι στην τσέπη ,και δώστε κάτι στο φτωχό μας κράτος , που μόνο για μας είναι φτωχό, και μη βγάζετε άχνα.

"Μπά που φωτιά να τους κάψει" που έλεγε κι ανατολίτισσα η γιαγιά μου, μες την καλοσύνη και την αφέλειά της....

Από το Γιώργος Σαρρής μέσω του Σίβυλλα

Διαβάστε περισσότερα...

Θλίψη - Οργή - Απελπισία - Κραυγή

Ανείπωτη θλίψη.

Η οικονομία της χώρας σε κατάρρευση - από χρόνια, τώρα μας το είπαν κι οι απ'έξω.

Η οικονομική κατάσταση των υπηκόων - όχι των αρχόντων - από χρόνια αποδιοργάνωση έφτασε στο τέρμα, με δυσπραγία, ανέχεια και μιζέρια.

Η ηθική της χώρας σε χρόνιο τέλμα. Τα πολιτικά λαμόγια, οι τραπεζικοί τοκογλύφοι, τα παραδικαστικά κυκλώματα, οι ανεύθυνοι βουλευτάδες, οι ανίκανοι κυβερνήτες, οι παντός καιρού και κρατικοσυντηρούμενοι συνδικαλιστές, τα άχρηστα και αθλίως συναλλασσόμενα κόμματα, ο υπέρογκος και τεμπέλης δημόσιος τομέας, η διαπλεκόμενη και βρωμερή 4η εξουσία και ο ωχαδερφισμός των υπηκόων πολιτών οδήγησαν την Ελλάδα στο τελευταίο σκαλί.

Απέραντη οργή.

Και μας την πέφτουν τα διεθνή λαμόγια. Επειδή θέλουν λέει να μας .... βοηθήσουν! Το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και οι "φίλοι" Ευρωπαίοι. Και πήρε τις βαλίτσες του ο Παπακωνσταντίνου και τρέχει στις Βρυξέλλες να πείσει για το ΠΣΑ της Ελληνικής Οικονομίας. Ως επαίτη τον παρουσιάζουν οι "φίλοι".

Και πιο πρόγραμμα σταθερότητας; Αυτό που θα περικόψει αμοιβές των χαμηλόμισθων, κύρια;

Αυτό που θα βασιστεί σε αυξήσεις των εμμέσων φόρων;. Αυτό που θα αυξήσει τον ΦΠΑ;

Αυτό δηλ. που θα πληρώσουν τα πλέον αδύναμα οικονομικά στρώματα της χώρας μας;

Για να μείνουν στο απυρόβλητο κι αφορολόγητο, όλα τα κοπρόσκυλα που ευθύνονται για την κατάσταση;

Για να επιβραβευθεί η καμπίνα, η διαπλοκή, η διαφθορά, η συναλλαγή, η αρπαχτή;

Ατέλειωτη απελπισία.

ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΕΤΕ ΜΕ ΝΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΑΡΑΔΕΣ!!!!

Κατασχέστε τραπεζικούς λογαριασμούς και περιουσίες. Αν δεν μπορείτε - και πως άλλωστε; - επιβάλλετε φόρους στην μεγάλη περιουσία και στην πολυτελή διαβίωση. Βγάλτε από τις φυλακές τους μικροαπατεώνες και γεμίστε τες με Μιζοφοράκους, κλέφτες του χρηματιστηρίου, παπάδες και πολιτικούς του Βατοπεδίου, λαθρέμπορους πετρελαίου, διαπλεκόμενους τύπου και κατασκευών .....

Και ας φύγουν τα κοπρόσκυλα. Ας μετακομίσουν σε Κύπρο, Ελβετία, Βουλγαρία κι όπου αλλού έστειλαν τα κλεμμένα τους

ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΥΠΗΡΞΕ.

Η υποτιθέμενη αστική τάξη και τα τσιράκια της ήταν αυτοί που ξεκκοκάλιζαν πάντα τα δάνεια από το εξωτερικό και καλούνταν οι υπήκοοι να τα ξεχρεώσουν.

Αλλάξτε την οπτική σας και την κυβερνητική σας. Η διαχείρηση της κρίσης δεν οδηγεί σε ανάκαμψη πλέον.

Ή θα κάνετε ρήξεις ή θα σας καταπιεί το τέρας της πολιτικής ανικανότητας.

Από τον Ακτιβιστή

Διαβάστε περισσότερα...

Το ελληνικό πρόβλημα, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Πολιτικής Πρόβλεψης

[μια άλλη θεώρηση των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας από το Ευρωπαϊκό εργαστήριο πολιτικής πρόβλεψης (LEAP/E2020  http://www.leap2020.eu/Francais_r26.html) – αναδημοσίευση αποσπασμάτων από το τεύχος 40 (15/12/2009) του ηλεκτρονικού περιοδικού GEAB . Μετάφραση Κ42].

Ερχόμενοι  στην Ελλάδα, βρίσκουμε μια θεματική παρόμοια με αυτό που η ομάδα μας είχε καταγγείλει μέσω του τεύχους GEAB N°33, του Μαρτίου 2009, όταν ο τύπος έδινε ευρύτατη δημοσιότητα στην ιδέα ότι η Ανατολική Ευρώπη θα παρέσυρε το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και το Ευρώ σε μια μείζονα κρίση.
Τότε είχαμε εξηγήσει ότι αυτές οι «ειδήσεις» δεν βασιζόντουσαν σε κάτι αξιόπιστο και ότι δεν ήταν παρά «μια σκόπιμη απόπειρα εκ μέρους της Wall Street και του City να δημιουργήσουν την αίσθηση ρωγμής στην Ευρωπαϊκή Ένωση (εφεξής Ε.Ε.) και να ενσταλάξει την ιδέα ενός «θανάσιμου» κινδύνου που βάρυνε την Ευρωζώνη, με την συνεχή αναδημοσίευση ψευδών πληροφοριών για τον «τραπεζικό κίνδυνο εξ Ανατολικής Ευρώπης» και την προσπάθεια στιγματισμού της «δειλίας» της Ευρωζώνης σε σύγκριση με τον «βολονταρισμό» των αμερικανικών ή βρετανικών μέτρων.  Στόχος είναι επίσης να εκτραπεί η διεθνής προσοχή από τα αυξανόμενα οικονομικά προβλήματα στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, όπως συνδέεται και με την πρόθεση αποδυνάμωσης της ευρωπαϊκής θέσης την παραμονή της συνάντησης κορυφής του G20 ".

Η ελληνική περίπτωση παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες. Όχι ότι η  κρίση των ελληνικών δημόσιων οικονομικών δεν είναι πραγματική,  αλλά οι υποτιθέμενες συνέπειές της στην Ευρωζώνη έχουν υπερεκτιμηθεί,  ενώ αυτή η κρίση καταδεικνύει  αύξουσες πιέσεις που περιβάλλουν το δημόσιο χρέος, την αχίλλειο πτέρνα των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου – και της Ιαπωνίας σε μικρότερο βαθμό.

Καταρχήν, να υπενθυμίσουμε ότι η Ελλάδα περισσότερο από κάθε άλλη χώρα, διαχειρίστηκε άσχημα την προσχώρησή της στην Ε.Ε. Από το 1982, οι διαφορετικές ελληνικές κυβερνήσεις δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να χρησιμοποιήσουν την ΕΕ ως μια αστείρευτη πηγή επιχορηγήσεων, χωρίς ποτέ να κάνουν τα απαραίτητα βήματα για να εκσυγχρονίσουν τις οικονομικές και κοινωνικές δομές της χώρας. Με σχεδόν 3% του ΑΕΠ να προέρχονται απευθείας από τις Βρυξέλλες το 2008[1], η Ελλάδα  είναι πράγματι μια χώρα της οποίας η ΕΕ είναι τροφός εδώ και σχεδόν τα τριάντα χρόνια. Η σημερινή υποβάθμιση των δημόσιων οικονομικών της χώρας δεν είναι επομένως παρά ένα πρόσθετο στάδιο μέσα σε μια μακρά εξέλιξη. Οι υπεύθυνοι της Ευρωζώνης γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό ότι το ελληνικό πρόβλημα θα εμφανιζόταν μια ημέρα.

Αλλά η χώρα που βαρύνει 2,5% στο ΑΕΠ της Ευρωζώνης (και 1,9% της ΕΕ), απέχει πολύ από το να αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για το ευρωπαϊκό ενιαίο νόμισμα και την ζώνη ευρώ. Αντίστοιχα, η αναστολή πληρωμών της Καλιφόρνιας (που αντιπροσωπεύει 12% του αμερικανικού ΑΕΠ) είναι απείρως περισσότερο πρόξενος αποσταθεροποίησης του δολαρίου και της αμερικάνικης οικονομίας. Επιπλέον, καθώς οι αναλυτές αρέσκονται να συντάσσουν καταλόγους χωρών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν σοβαρή κρίση στα δημόσια οικονομικά τους (Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία, στις οποίες μπορούμε να προσθέσουμε και την Γαλλία και τη Γερμανία), για την ανάγκη πληρότητας οφείλουμε να τονίσουμε ότι στις ΗΠΑ, εκτός του ότι τεχνικώς το Ομοσπονδιακό κράτος θα εβρίσκετο σε πτώχευση[2] αν η κεντρική τράπεζα, το FED, δεν τύπωνε δολάρια σε απεριόριστες ποσότητες προκειμένου να επιτρέψει την αγορά, άμεσα ή έμμεσα, κρατικών ομολόγων ίδιας αξίας, και εκτός από την Καλιφόρνια (την πιο πλούσια πολιτεία των ΗΠΑ, η οποία ταλαντεύεται στο χείλος του βαράθρου εδώ και μήνες), οι 48 από τις 50 συνολικά πολιτείες έχουν αυξανόμενο δημοσιονομικό έλλειμμα[3]. Όπως ανακεφαλαιώνει το Stateline, αμερικανική ιστοσελίδα που εξειδικεύεται σε θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης, με τον τίτλο «Εφιαλτικά σενάρια στοιχειώνουν τις Πολιτείες των ΗΠΑ» (http://cms.stateline.org/working/details/story?contentId=443566) όλες οι Πολιτείες φοβούνται ότι θα καταφύγουν σε παύση εξυπηρέτησης των χρεών τους το 2010/2011.

Πολλώ μάλλον διότι η Ευρωζώνη, που έχει τα σημαντικότερα αποθέματα χρυσού του πλανήτη[4], περιλαμβάνει επίσης χώρες που μέχρι πέρυσι παρουσίαζαν δημοσιονομικά πλεονάσματα, και διαθέτει ένα πάντα πλεονασματικό εξωτερικό εμπόριο και μια κεντρική τράπεζα που δεν μεταμόρφωσε τον ισολογισμό της σε δεξαμενή ενεργητικών "διαβρωμένων ή φαντασμάτων» (όπως το έχει κάνει η FED εδώ και 18 μήνες). Επομένως, εάν η κρίση των ελληνικών δημόσιων οικονομικών δείχνει καλά κάτι, δεν είναι τόσο η κατάσταση της Ελλάδας ή ένα πρόβλημα ειδικά της Ευρωζώνης, αλλά ένα γενικότερο πρόβλημα που θα επιδεινωθεί  έντονα το 2010: το γεγονός ότι τα κρατικά ομόλογα είναι ακόμη μια φούσκα που πλησιάζει το σημείο να εκραγεί (είναι πλέον περισσότερα από 49.500 δισεκατομμυρίων δολάρια παγκόσμια, μια αύξηση της τάξης του 45% τα 2 τελευταία έτη)[5].

Οι υποβαθμισμένες κατατάξεις που δημοσιεύονται από τους αμερικανικούς οίκους αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας  μετά από την κρίση στο Ντουμπάι δείχνουν ότι, όπως πάντα, οι οίκοι αυτοί δεν γνωρίζουν πως (ή δεν είναι σε θέση) να προβλέψουν τις εξελίξεις αυτές. Να υπενθυμίσουμε ότι δεν προέβλεψαν της κρίση των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ ή την κατάρρευση της Lehman Brothers και της AIG, ούτε βεβαίως την κρίση στο Ντουμπάι. Επειδή οι οίκοι αυτοί εξαρτώνται από την αμερικανική κυβέρνηση[6], δεν μπορούν φυσικά να θίξουν άμεσα το δίδυμο στο κέντρο του σημερινού οικονομικού συστήματος (Ουάσιγκτον και Λονδίνο). Παρόλα αυτά, δείχνουν από ποια κατεύθυνση θα προέλθει το επόμενο μεγάλο σοκ, τα κρατικά ομόλογα... και σε αυτόν τον τομέα, δύο χώρες είναι οι πλέον εκτεθειμένες: ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο.

Είναι επιπλέον εξαιρετικά κατατοπιστικό να διαπιστώσει κανείς την ανεπαίσθητη αλλαγή στο τόνο των δημοσιευμάτων των οίκων αξιολόγησης. Σε διάστημα μερικών εβδομάδων πέρασαν από την παλιά γνωστή εξήγηση  - ότι η εγγενής ποιότητα των οικονομιών και της διαχείρισης των δύο αυτών χωρών[7] εξαλείφει κάθε κίνδυνο παύσης πληρωμών από πλευράς των αντιστοίχων κυβερνήσεων – στην προειδοποίηση ότι, από το 2010, προκειμένου να διατηρήσουν την περιβόητη κατάταξη ΑΑΑ που επιτρέπει δανεισμό στο χαμηλότερο κόστος[8], οι εν λόγω κυβερνήσεις πρέπει να αποδείξουν την παραπάνω ποιότητα και ικανότητα διαχείρισης. Από τη στιγμή που οι οίκοι αξιολόγησης αρχίζουν να απαιτούν αποδείξεις, είναι προφανές ότι τα πράγματα πηγαίνουν πραγματικά  πολύ άσχημα.

Εν κατακλείδι όσον αφορά την ελληνική περίπτωση, η ομάδα μας θεωρεί ότι η  σημερινή κατάσταση είναι τριπλά θετική για την Ευρωζώνη:

- την υποχρεώνει να μελετήσει σοβαρά τα μέτρα αλληλεγγύης που πρέπει να θέσει σε εφαρμογή σ’ αυτή την κατάσταση. Οι οίκοι αξιολόγησης είναι υποχρεωμένοι κατά συνέπεια να κάνουν μια καθαρή επιλογή: είτε να μεταχειριστούν την Ελλάδα ως μεμονωμένη χώρα, είτε ως συνιστώσα της ζώνης ευρώ. Αλλά δεν μπορούν να κάνουν και τα δύο ταυτόχρονα, σωρεύοντας της αδυναμία μιας μεμονωμένης Ελλάδας με την αποδυνάμωση της ζώνης ευρώ εξαιτίας της Ελλάδας.

- υποχρεώνει, επιτέλους, τις ελληνικές αρχές να κάνουν μια επιχείρηση  «Αλήθεια»  όσον αφορά την κατάσταση των οικονομικών της χώρας και επιτρέπει στην ΕΕ να ωθήσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις, ιδίως για να μειώσει αισθητά τα ενδημικά φαινόμενα διαφθοράς και πελατειακών σχέσεων[9].

- λαμβάνει αξία παραδείγματος για τις ευρωπαϊκές (και άλλες) κυβερνήσεις που συγκαλύπτουν όλο και περισσότερο τις οικονομικές και κοινωνικές στατιστικές, αποδεικνύοντας ότι αυτοί οι χειρισμοί δεν καταλήγουν παρά να βουτήξουν τις χώρες πιο βαθιά από πριν μέσα στην κρίση. Με λύπη μας, διατηρούμε αμφιβολίες ότι και άλλοι ηγέτες θα ακολουθήσουν το παράδειγμα του Έλληνα πρωθυπουργού… τουλάχιστο όχι πριν την αλλαγή διακυβέρνησης στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ, την Γαλλία ή τη Γερμανία.

---

[1] πηγή: LaCroix, 05/10/2009

[2] πηγή: New York Times, 22/11/2009

[3] πηγή: CBPP, 19/12/2009

[4] έτσι, μεταξύ των εθνικών κεντρικών τραπεζών και της ΕΚΤ, η περιοχή ευρώ κατέχει 10.900 τόνους χρυσού ενώ οι ΗΠΑ μόνο 8.133 τόνους; (πηγή: FMI/Wikipedia, 11/2009). Η, ακριβέστερα τα αποθέματα αυτά είναι τόσα κατά δήλωση του αμερικανικού θησαυροφυλακίου καθότι κανένας ανεξάρτητος έλεγχος ως προς τον ακριβή όγκο των αμερικανικών αποθεμάτων χρυσού δεν έχει πραγματοποιηθεί εδώ και σαράντα χρόνια. Θα επιστρέψουμε λεπτομερέστερα στο θέμα του πραγματικού ποσού των αμερικανικών  αποθεμάτων του χρυσού μέσα στο επόμενο GEAB (N°41) διότι η ομάδα μας θεωρεί ότι το 2010, μπροστά στον κίνδυνο έκρηξης της φούσκας των κρατικών ομολόγων, ο χρυσός θα καταστεί μια αναπόδραστη ανάγκη για τις κεντρικές τράπεζες.

[5] πηγές: DailyMarkets, 24/11/2009; Telegraph, 30/11/2009; Forbes, 24/11/2009

[6] Τόσο στο νομικό όσο και στο οικονομικό επίπεδο, βλ. προηγούμενες εκδόσεις μας

[7] Οι εκτιμήσεις των οίκων αυτών αγγίζουν ενίοτε τον απόλυτο σουρεαλισμό

[8] Πηγή: Wall Street Journal, 08/12/2009

[9] πηγή: Financial Times, 12/11/2009
Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

Αύξηση κατά 44,24% των ασυνεπών επιχειρήσεων!

Μεγάλη αύξηση κατά 44,24 % σημείωσε το ποσοστό των ασυνεπών επιχειρήσεων στο δωδεκάμηνο Ιουλίου 2008 με Ιούλιο 2009, σε σχέση με το μέσο όρο της περιόδου 2003 - 2007.

Συγκεκριμένα οι ασυνεπείς επιχειρήσεις (στις οποίες περιλαμβάνονται όσες πτώχευσαν και εκείνες που καθυστερούν να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους) έφτασαν στο 4,63 % έναντι 3,21 % κατά την τετραετία 2003 - 2007.
Τα στοιχεία παρουσίασε ο κ.Λ. Κοτσαύτης, Διευθυντής Πιστοληπτικών Αξιολογήσεων της ICAP στο 2o Συνέδριο Credit Risk Management.
Τα μεγαλύτερα ποσοστά ασυνέπειας εντοπίζονται στη βιομηχανία (5,75 %) και ακολουθούν το εμπόριο με 3,92 % και οι υπηρεσίες με 3,11 %. Στις ΟΕ, ΕΕ και ατομικές επιχειρήσεις το ποσοστό είναι 4,9 %.
Στους κλάδους υψηλής επικινδυνότητας σύμφωνα με τη μελέτη της ICAP εντάσσονται:
-Από τη βιομηχανία οι κλάδοι κατασκευής εξοπλισμού μεταφορών, όπου το ποσοστό ασυνέπειας φθάνει στο 10,78 %, κατασκευής μηχανών γραφείου και υπολογιστών, κατεργασίας δέρματος, κλωστοϋφαντουργίας, κατασκευής αυτοκινήτων και ρούχων. Χαμηλού ρίσκου θεωρούνται οι κλάδοι κατασκευής ιατρικών οργάνων, ιχθυοκαλλιέργειας, διύλισης πετρελαίου, ορυχείων.
-Στο εμπόριο ο κλάδος με το Υψηλότερο ποσοστό ασυνέπειας είναι το Λιανικό Εμπόριο - Επισκευή Ειδών Ατομικής και Οικιακής Χρήσης (4,27%) ενώ στον αντίποδα βρίσκεται το Χονδρικό Εμπόριο (3,82%).
-Στον τομέα των υπηρεσιών ως υψηλής επικινδυνότητας θεωρείται ο κλάδος των υδάτινων μεταφορών, όπου το ποσοστό ασυνέπειας βρίσκεται στο 18,75% και ως χαμηλής επικινδυνότητας οι Χερσαίες Μεταφορές - Μεταφορές Μέσω Αγωγών (1,91%).
Από τις μικρές επιχειρήσεις (ΟΕ, ΕΕ και ατομικές) οι λιγότερο συνεπείς είναι στους κλάδους ανακύκλωσης, ακίνητης περιουσίας, κατεργασίας δερμάτων και πιο συνεπείς στους κλάδους επεξεργασίας ξύλου, κατασκευής αυτοκινήτων κ.α.
Κατά περιφέρεια τα υψηλότερα ποσοστά ασυνέπειας παρατηρούνται στα Ιόνια νησιά (6,53 %), τη Θεσσαλία (5,49 %) και τη Θράκη (5,24 %).

Ακολουθούν Στερεά Ελλάδα, Μακεδονία, Κρήτη, Πελοπόννησος, Αττική, Ήπειρος και τα νησιά του Αιγαίου όπου το ποσοστό ασυνέπειας είναι 2,59 %.
Σε ό,τι αφορά την πιστοληπτική ικανότητα των επιχειρήσεων, το ποσοστό των υποβαθμίσεων ανέρχεται στο 15,90% έναντι 11,65 % που είναι το ποσοστό των αναβαθμίσεων 11,65%. Δηλαδή για κάθε μια εταιρεία της οποίας η πιστοληπτική ικανότητα αναβαθμίστηκε (4.584 εταιρείες) αντιστοιχούν 1,36 εταιρείες των οποίων η πιστοληπτική ικανότητα υποβαθμίστηκε (6.254 εταιρείες).

Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

Η έκθεση της Ε.Ε. για την οικονομία

Δύο τοπικές εφημερίδες, ο Ταχυδρόμος και η Μαγνησία, αναφέρονται με άρθρα τους στην έκθεση της Κομισιόν.

Για τον Ταχυδρόμο, πρόκειται περί "βόμβας απ' την Κομισιόν για την οικονομία", ενώ για την Μαγνησία "Ανησυχία για την Ελλάδα εκφράζει έκθεση της Ε.Ε".
Όπως και να τη δει κανείς, είναι μια έκθεση κόλαφος της Ε.Ε. για την κατάσταση της ελληνικης οικονομίας.
Η Κομισιόν εκτιμά ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα το 2009 μπορεί να φτάσει το 5,1% του Α.Ε.Π., αν και αυτό είναι το δυσμενέστερο σενάριο.
Ταυτόχρονα αφήνει έκθετο το οικονομικό επιτελείο, επισημαίνοντας ότι "η ελληνική κυβέρνηση δεν έλαβε κανένα μέτρο στήριξης της οικονομίας το 2008".
Ειδικότερα για την Ελλάδα η Επιτροπή επαναλαμβάνει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα το 2008 έφτασε στο 5% του ΑΕΠ, έναντι 1,6% που ήταν ο στόχος της κυβέρνησης, σύμφωνα με το ελληνικό πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης.
Η απόκλιση της τάξεως του 3,5% του ΑΕΠ οφείλεται, σύμφωνα με την Επιτροπή, σε μειωμένα έσοδα και αυξημένες δαπάνες.
Επισημαίνεται, ακόμη, ότι στο βαθμό που η επίδραση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στην ελληνική οικονομία ήταν σχετικά περιορισμένη, η ελληνική κυβέρνηση δεν έλαβε κανένα μέτρο στήριξης της οικονομίας το 2008.
Σε ό,τι αφορά το δημόσιο χρέος, η Επιτροπή τονίζει ότι το 2008 ανήλθε στο 97,75% του Α.Ε.Π., λόγω της αύξησης του δημοσιονομικού ελλείμματος και της οικονομικής επιβράδυνσης.
Συνεχίζοντας, η Επιτροπή τονίζει ότι παρά την επιδείνωση στην εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2008, ο στόχος του ελλείμματος για το 2009 παραμένει αμετάβλητος στο 3,7% του Α.Ε.Π., σύμφωνα με το πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης που κατέθεσε η Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2009 (περιλαμβάνονται προσωρινά μέτρα ύψους 0,5% του Α.Ε.Π.).
Ωστόσο, η Επιτροπή από την πλευρά της, λαμβάνοντας υπόψη το χειρότερο σενάριο για την οικονομική ανάπτυξη και μια συνετή αξιολόγηση των εσόδων, εκτιμά ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα το 2009 θα φτάσει το 5,1% του Α.Ε.Π..
Εξάλλου για το 2009 η Επιτροπή τονίζει ότι τα κρατικά έσοδα αναμένεται να αυξηθούν κατά 1% του Α.Ε.Π., μέσω των πρόσθετων φορολογικών μέτρων που έλαβε η κυβέρνηση. Σε ό,τι αφορά τις κρατικές δαπάνες, η Επιτροπή εκτιμά ότι θα μειωθούν κατά 0,25% του Α.Ε.Π,. μέσα από μέτρα περιορισμού των δημοσίων δαπανών.
Σε αυτά τα μέτρα επισημαίνονται ενδεικτικά η μείωση των δημόσιων συμβάσεων, η μείωση των απολαβών για τους υψηλόμισθους του δημοσίου, καθώς και το πάγωμα των μισθών του δημοσίου για το 2009 που ανακοίνωσε η ελληνική κυβέρνηση και η εντατικοποίηση των προσπαθειών για τον περιορισμό των πρωτογενών δαπανών.
Σε ό,τι αφορά το 2010, η Επιτροπή προβλέπει ότι αν η οικονομική πολιτική της Ελλάδας παραμείνει αμετάβλητη (δηλαδή αν ο προϋπολογισμός του 2010 κινηθεί στους βασικούς άξονες του προϋπολογισμού του 2009), το δημοσιονομικό έλλειμμα θα φτάσει το 5,75% του ΑΕΠ. Εκτιμά, επίσης, ότι το δημόσιο χρέος θα φτάσει στο 103,5% του Α.Ε.Π., ενώ το 2010 θα ανέλθει στο 108% του Α.Ε.Π..
Μετά τα μέτρα στήριξης των οικονομιών των κρατών μελών, έφτασε η στιγμή της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της χάραξης μιας στρατηγικής εξόδου από την κρίση, τονίζει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην έκθεσή της για την ποιότητα των δημόσιων οικονομικών της Ε.Ε. το 2009.
Ειδικότερα, επισημαίνει τα αυξανόμενα ελλείμματα και δημόσια χρέη των χωρών της Ένωσης, τις υπέρογκες δαπάνες των κυβερνήσεων προκειμένου να στηρίξουν τον χρηματοπιστωτικό τομέα, τις αυξανόμενες δαπάνες για κοινωνικές παροχές και συντάξεις και την επιβράδυνση των ρυθμών ανάπτυξης.
Γι’ αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι απαραίτητη η χάραξη μιας στρατηγικής εξόδου από την κρίση, μέσα από μεταρρυθμίσεις στο συνταξιοδοτικό τομέα, και με συγκεκριμένα μέτρα εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν όταν επανέλθει η οικονομική ανάπτυξη στην Ε.Ε. και αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των καταναλωτών.
Επιπλέον, η Επιτροπή τονίζει στην έκθεσή της ότι τα μέτρα στήριξης της ευρωπαϊκής οικονομίας που έλαβαν συνολικά τα κράτη μέλη αναλογούν στο 5% του κοινοτικού Α.Ε.Π. (συμπεριλαμβανομένων των αυτόματων σταθεροποιητών), ήτοι σε 600 δις. ευρώ. Σε αυτό το ποσό δεν περιλαμβάνονται τα μέτρα που έλαβαν τα κράτη μέλη για τη στήριξη των τραπεζών. Σύμφωνα με την έκθεση της Επιτροπής, οι χώρες που έλαβαν τα υψηλότερα, ως ποσοστό του Α.Ε.Π., μέτρα στήριξης της οικονομίας τους ήταν η Ισπανία, η Αυστρία , η Φιλανδία, η Μ. Βρετανία, η Γερμανία και η Σουηδία.

Διαβάστε περισσότερα...