Συγκέντρωση υπογραφών, για την προστασία του "Καθρέφτη" Αρκίτσας

Ο “καθρέφτης” της Αρκίτσας, η γνωστή σε όλους μας κάθετη επιφάνεια πάνω από την Εθνική Οδό στο ύψος της Αρκίτσας, αποτελεί μια εμφάνιση του σεισμικού ρήγματος Αρκίτσας - Καμένων Βούρλων. Ένα ρήγμα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως το παλαιότερο ενεργό, κατά τον καθηγητή κ Παπαζάχο. Ονομάζεται κατοπτρική επιφάνεια στη γλώσσα των γεωλόγων, γιατί η επιφάνειά του είναι λεία και μοιάζει με καθρέφτη. Εκτείνεται σε μήκος 300 μέτρων και ύψος 80 μέτρων περίπου. Το ρήγμα εμφανίζεται επιφανειακά με τη μορφή λείων επιφανειών στον ασβεστόλιθο. Οι λείες αυτές επιφάνειες είναι χαραγμένες από αναρίθμητες γραμμώσεις λόγω της τριβής των πετρωμάτων την ώρα του σεισμού και έχουν σχηματιστεί από αλλεπάλληλα σεισμικά γεγονότα τα οποία έχουν πλήξει τη περιοχή. Για το λόγο αυτό καθίσταται ως ένα γεωλογικό φαινόμενο παγκόσμιου ερευνητικού ενδιαφέροντος.

Εδώ και αρκετά χρόνια η τότε κοινότητα Αρκίτσας έριχνε στη βάση του “καθρέφτη” τα σκουπίδια της, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται ως επίσημη χωματερή του Δήμου Δαφνουσίων. Η εικόνα, την οποία αντικρίζουν όλοι οι Έλληνες και ξένοι επιστήμονες που επισκέπτονται τον “καθρέφτη” για να τον μελετήσουν, είναι απαράδεκτη. Μια εικόνα που δεν τιμά κανέναν, ιδιαίτερα τον Δήμο Δαφνουσίων και το Δημοτικό Διαμέρισμα Αρκίτσας. Δεν τιμά όμως και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Φθιώτιδας, την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και συνολικά την Ελληνική Πολιτεία.

Πέρα από τα περιβαλλοντικά προβλήματα που προκαλούν όλες οι χωματερές, οι κατοπτρικές επιφάνειες, σε αυτή τη ζώνη αξίζει να προσεχθούν ιδιαίτερα γιατί οι επιφανειακές εκδηλώσεις ενεργών ρηγμάτων είναι σπάνιες, αλλά και γιατί αποτελούν αντικείμενο μελέτης παγκοσμίως.

Η Ελληνική Γεωλογική Εταιρεία, σύμφωνα με δημοσιεύματα, θεωρεί αυτή την περιοχή ως την ιδανικότερη για επιστημονικές έρευνες και εκτιμά ότι πρέπει να αναδειχθεί ως ειδικά προστατευόμενο φυσικό απόθεμα γεωλογικού ενδιαφέροντος.

Σε μικρή απόσταση από τον “καθρέφτη” και τον σκουπιδότοπο λειτουργεί γεώτρηση, από την οποία υδρεύεται η Αρκίτσα και η ευρύτερη περιοχή. Είναι γεγονός ότι τα ασβεστολιθικά πετρώματα δημιουργούν ρηγματώσεις και είναι πιθανόν τα στραγγίσματα του σκουπιδότοπου να καταλήγουν στον υπόγειο υδροφόρο με κίνδυνο να μολυνθούν τα νερά της περιοχής. Η Ελληνική Γεωλογική Εταιρεία σε πρόσφατη επιστολή της προς τον Νομάρχη Φθιώτιδας και τον τοπικό Δήμο αναφέρει: “πρέπει εδώ να τονιστεί ο κίνδυνος που δημιουργείται για την ποιότητα των υπογείων υδατικών πόρων από την διασπορά ρύπων σε μια περιοχή με υψηλότατη σεισμική επικινδυνότητα”.

Υπογράφουμε ΟΛΟΙ εδώ: http://www.gopetition.com/online/33552.html

Από Το Λημέρι

Διαβάστε περισσότερα...

Ν' αποφυλακιστεί τώρα η Χριστίνα Κυριμοπούλου!

Το κείμενο που ακολουθεί είναι της Ιωάννας Δρόσου, μέλους της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατούμενων και το αλίευσα απ' το ιστολόγιο ANemos

"Πόσες ετικέτες μπορεί να έχουν μαζευτεί σ’ ένα κορίτσι…
Τσιγγάνα, κλεφτρόνι, αγράμματη, σημαδεμένη, πρεζάκι, φυλακόβια.
Η Χριστίνα Κυριμοπούλου είναι μία τσιγγανοπούλα, που καθημερινά βιώνει το σκληρό πρόσωπο της κοινωνίας μας.
Μία κοινωνία αμείλικτη που δεν συγχωρεί και δεν αναγνωρίζει τα λάθη της.
Οι ετικέτες αυτές δεν της αναλογούν της Χριστίνας, αλλά συγκροτούν την εικόνα που έχει το κράτος και η «νομοταγής» κοινωνία για αυτήν.
Η Χριστίνα είναι παιδί μίας οικογένειας τσιγγάνων, που στα 13 της οδηγήθηκε στη φυλακή για μικροκλοπές, λόγω της χρήσης.
Τα «εγκλήματά» της, πλημμελήματα για τα οποία το ποινικό δίκαιο δεν προβλέπουν κάθειρξη για ανήλικο «δράστη».
Ποιος, όμως, θα υπερασπιστεί μία τσιγγάνα;
Οδηγήθηκε, λοιπόν, στη φυλακή. Από παιδί των γονιών της, έγινε παιδί του κράτους.
Το σωφρονιστικό σύστημα, ανέλαβε την διαπαιδαγώγησή της και το μεγάλωμά της και με φοβερή επιτυχία απέτυχε στο έργο του.
Άλλη μία απτή απόδειξη της αποτυχίας του σωφρονιστικού συστήματος, που για την Χριστίνα είναι το λεύκωμα της ζωής της.
Σχολείο δεν πήγε. Ξέρει να γράφει μόνο το όνομά της.
Βεβαίως και το σωφρονιστικό σύστημα προβλέπει την σχολική διαπαιδαγώγηση, μ’ ένα μεγάλο ΑΛΛΑ, όμως…
Για να πάει κάποιος κρατούμενος/η σε σχολείο της φυλακής, πρέπει να είναι πρότυπο κρατούμενου/ης δηλαδή να μην έχει πειθαρχικές ποινές και να μην παίρνει χάπια ή ουσίες.
Η Χριστίνα θα ήταν πρότυπο, αν το σύστημα δεν της έβαζε τρικλοποδιές.
Η σωρεία πειθαρχικών που έχει μαζευτεί στο φάκελό της είναι αποτέλεσμα των αποπειρών αυτοκτονίας που έκανε.
Έκαψε το στρώμα της, κατάπιε ξυραφάκια, χαρακώθηκε, προσπάθησε να δώσει τέλος στα βασανιστήριά τους.
Για κάθε απόπειρα έχει και από ένα πειθαρχικό. Σε κάθε απόπειρα της αύξαναν τα ψυχοφάρμακα.
Οπότε πώς να πάει σχολείο; ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ.
Αποτέλεσμα, σε λίγες βδομάδες το Κράτος Δικαίου θα παραδώσει στην Κοινωνία, ένα αγράμματο τέκνο της.
Η Χριστίνα, το αργότερο μέχρι τις 2 Ιουνίου, θα είναι ανάμεσά μας.
Μακριά από κάγκελοδιπλοαμπαρωμένες πόρτες, μακριά από την κηδεμονία του κράτους. Θα βγει σημαδεμένη –αφού η κοιλιά της από τις πολλές εγχειρήσεις είναι χαρακωμένη-, θα βγει δακτυλοδειχτούμενη –αφού το μητρώο του εγκλεισμού θα την κυνηγάει μία ζωή-, θα βγει χωρίς οικογένεια να την υποδεχτεί –αφού ο εγκλεισμός έχει σπάσει κάθε οικογενειακό δεσμό-, θα βγει άνεργη –αφού δεν έχει καμία «ειδίκευση»-, θα βγει με το στίγμα της ΠΡΩΗΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗΣ.
Παρ’ όλα αυτά θα είναι ακόμα ένα κορίτσι 20 χρονών, στερημένη από παιδική και εφηβική ηλικία, που το κράτος θα απαιτεί απ’ αυτήν να φέρεται ως υπεύθυνος ενήλικας.
Τι υπευθυνότητα να δείξει απέναντι στην δική μας ανευθυνότητα;
Συγχαρητήρια σε όλους για το μεγάλωμα ενός ακόμα τραυματισμένου παιδιού.
Αλήθεια οι εγκληματίες κηδεμόνες του, πώς θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη όταν αυτοί οι ίδιοι την απονέμουν και εφαρμόζουν τις αποφάσεις της;"

Σήμερα η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ δημοσιεύει στο ιστολόγιό της τα παρακάτω:

Η Χριστίνα Κυριμοπούλου είναι ένα εικοσάχρονο λαβωμένο παιδί του σωφρονιστικού συστήματος. Βρίσκεται στη φυλακή από τα 15 της και ο ιδρυματισμός της έχει στιγματίσει το σώμα και την ψυχή.
Η Χριστίνα, φυλακίστηκε για μικροποσότητα και τα τελευταία 5 χρόνια παραπατά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο γιατί αυτοτραυματίζεται καταπίνοντας αιχμηρά αντικείμενα και χαρακώνοντας το κορμί της.
Αυτές τις μέρες ήταν να περάσει την πόρτα της φυλακής για τελευταία φορά, όμως τα βάσανά της με απόφαση του Εισαγγελέα θα συνεχιστούν άγνωστο για πόσο.
Το περασμένο Σαββατοκύριακο έκοψε της φλέβες της και πλήρωσε τις αυτοκαταστροφικές της τάσεις με πειθαρχική ποινή.
Το Συμβούλιο της Φυλακής αποφάσισε να μην επιτρέψει την υφ’ όρων απόλυσή της και διέταξε τη μεταγωγή της σ’ άλλη φυλακή.
Η απόφαση αυτή είναι εγκληματική αφού η ψυχολογία της Χριστίνας είναι κλονισμένη και η περαιτέρω φυλάκισή της αποτελεί για αυτό το κορίτσι θανατική ποινή.
Το σωφρονιστικό σύστημα δεν χρειάζεται άλλα θύματα για να αποδείξουν την αποτυχία του. Το κράτος οφείλει να δώσει μία δεύτερη ευκαιρία στην Χριστίνα και να πάψει να την στερεί το δικαίωμα στη ζωή.

Υπογράφουμε ζητώντας την άμεση αποφυλάκισης
της κρατούμενης Χριστίνας Κυριμοπούλου


Υπογράφουμε με μειλ στο christina_kyrimopoulou@yahoo.gr
Γράφουμε όνομα, επάγγελμα, περιοχή

Παρακαλώ διαδώστε τα πριν να είναι αργά....

Διαβάστε περισσότερα...

Υπογράψτε για να σωθεί το Ε.Κ.Κ.Ε.

Διαμαρτυρόμαστε για την επικείμενη κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών.

Αντιτασσόμαστε στην υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας.

Ζητάμε την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

Πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του κινδυνεύει να καταργηθεί το μοναδικό δημόσιο Ερευνητικό Κέντρο της χώρας στις κοινωνικές επιστήμες σύμφωνα με την από 26/5/09 Απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής για την κατάργηση ή συγχώνευση 255 Φορέων και Οργανισμών του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.

Διοίκηση και εργαζόμενοι του Κέντρου διαμαρτύρονται σθεναρά για την απόφαση αυτή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στην Ευρώπη των 27, στον τομέα της έρευνας, η Ελλάδα κατέχει την πέμπτη από το τέλος θέση ως προς το σύνολο των δαπανών, ανεξαρτήτως προέλευσης (0,57% του ΑΕΠ) ενώ κατατάσσεται προ-τελευταία ως προς τη δημόσια δαπάνη για την έρευνα (0,68% των δημοσίων δαπανών). Αντίστοιχες από το τέλος θέσεις κατέχει βάσει όλων των δεικτών που αφορούν στον αριθμό και το κόστος των απασχολουμένων στην έρευνα. Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε χειρότερη θέση όχι μόνο από όλες τις χώρες της ΕΕ των 15, αλλά, ακόμη και από πολλές χώρες που μόλις χθες εντάχθηκαν στην ΕΕ και των οποίων η οικονομικο-κοινωνική κατάσταση ουδεμία σύγκριση έχει με αυτή της χώρας μας.

Μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα παρουσίασε ιδιαίτερη πρόοδο στον τομέα της ανάπτυξης της ανώτατης εκπαίδευσης με διπλασιασμό των μελών ΔΕΠ στην περίοδο 1977-2007. Αντίθετα, οι ερευνητικές δομές της χώρας παρέμειναν καχεκτικές. Στο τομέα της έρευνας στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, η κατάσταση παρουσιάζεται ακόμη χειρότερη. Οι απασχολούμενοι στον τομέα αυτό παρουσιάζουν μείωση κατά 25% μεταξύ των δύο τελευταίων Απογραφών.1

Η μη ανάπτυξη των ερευνητικών δομών της χώρας έχει από καιρό ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στο σύνολο των διαδικασιών παραγωγής, μετάδοσης, αξιοποίησης και διάχυσης της γνώσης και της καινοτομίας στο σύνολο της κοινωνίας. Έτσι η Ελλάδα παράγει όλο και περισσότερους ‘πτυχιούχους' - ακόμη και κατόχους διδακτορικών τίτλων - με χαμηλό επίπεδο ερευνητικών δεξιοτήτων ενώ παράλληλα δεν μπορεί να αξιοποιήσει επ' ωφελεία της ανάπτυξης της χώρας, το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει υψηλές επιστημονικές ικανότητες και το οποίο, στην πλειονότητά του, συνεχίζει να διαρρέει στο εξωτερικό.

Με αυτά τα δεδομένα κανείς δεν θα φανταζόταν ότι η σημερινή κυβέρνηση θα συμπεριελάμβανε ερευνητικούς φορείς στο σχέδιο περιορισμού του δημόσιου τομέα προς εξοικονόμηση πόρων. Και όμως. Με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής στις 26/5, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών συμπεριελήφθη στον μακροσκελή κατάλογο διαφόρων Οργανισμών που πρόκειται σύμφωνα με την κυβέρνηση να καταργηθούν ή συγχωνευθούν εντός τετραμήνου. Σύμφωνα με τον κατάλογο αυτό αποφασίζεται η «συγχώνευση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών σε ένα ενιαίο ερευνητικό κέντρο με δραστηριότητα στον τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών». Η απόφαση είναι δύσκολα κατανοητή μια και εκτός των δυσκολιών που εμπεριέχει η συγχώνευση ενός ΝΠΔΔ (ΕΚΚΕ) με ένα ΝΠΙΔ (ΕΙΕ), παραμένει άδηλο τι θα γίνουν οι θετικές επιστήμες τις οποίες, εκτός των ανθρωπιστικών, θεραπεύει εδώ και πενήντα επίσης χρόνια το ΕΙΕ.

Περιττό να αναφέρουμε ότι όχι μόνο δεν προηγήθηκε διάλογος μεταξύ των Κέντρων και της εποπτεύουσας αυτό Αρχής (ΓΓΕΤ, Υπ. Ανάπτυξης) αλλά, ακόμη και όταν τέσσερις μέρες πριν την απόφαση, ζητήθηκε ευθέως - και ενώπιον της ερευνητικής κοινότητας - από τον Γενικό Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας να διαψεύσει ή επιβεβαιώσει την φήμη περί κατάργησης του Κέντρου που ήδη κυκλοφορούσε, εκείνος εκτέθηκε ηθικά δηλώνοντας άγνοια. Επιπλέον, δεν υπάρχει σχετική γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ) η οποία, σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τα ερευνητικά κέντρα, είναι απαραίτητη προκειμένου να ληφθούν σχετικές αποφάσεις (Ν.1514/85 αρ.25). Αξίζει να επισημανθεί ότι το επιχείρημα που επικαλείται η Απόφαση της Διυπουργικής για «εξορθολογισμό της λειτουργίας των Δημόσιων Φορέων και περιορισμό της σπατάλης» δεν ευσταθεί στην περίπτωση του ΕΚΚΕ, καθότι τα μέλη του ΔΣ του φορέα είναι μη αμειβόμενα και η μόνη «οικονομία» περιορίζεται στην κατάργηση της θέσης του Προέδρου του ΔΣ.

Παραταύτα ακόμη και τώρα, το Υπουργείο Ανάπτυξης δεν θεωρεί ότι πρέπει να παρουσιάσει την πλήρη πρόταση των όσων σχεδιάζει, να προχωρήσει σε δημόσια διαβούλευση και να ακούσει και τις απόψεις όχι απλώς των άμεσα ενδιαφερομένων αλλά των ‘καθ'ύλην αρμόδιων' που στην προκειμένη περίπτωση είναι η επιστημονική και ερευνητική κοινότητα.

Η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας θεωρείται αυτονόητη σ' όλο τον προηγμένο κόσμο. Για να είναι όμως κοινωνικά χρήσιμη, η κοινωνική έρευνα πρέπει να ασκείται σε πλαίσιο ακαδημαϊκής ελευθερίας και σε συνθήκες ανεξαρτησίας από οικονομικές ή πολιτικο-ιδεολογικές σκοπιμότητες. Η ποιότητα και η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας είναι ευθέως ανάλογες της επιθυμίας μιας κοινωνίας να διασφαλίσει τις συνθήκες αυτές τις μόνες που επιτρέπουν την προαγωγή της αυτογνωσίας της και την ανάδειξη μέσων και τρόπων ευημερίας της. Η δημόσια σφαίρα είναι ο μόνος χώρος όπου μπορεί να ανθήσει η κοινωνικά χρήσιμη κοινωνική έρευνα υπό την πρόσθετη προϋπόθεση ότι τα πορίσματά της υπόκεινται στην αξιολόγηση και κριτική επισκόπησή τους στο πλαίσιο της εθνικής και διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

Το ΕΚΚΕ, λειτουργώντας πάντα σε ασφυκτικό περιβάλλον ανυπαρξίας εθνικών κονδυλίων και πολιτικής για την κοινωνική έρευνα, επιβίωσε, όλα αυτά τα χρόνια, αντλώντας από τις δικές του κυρίως δυνάμεις. Κυνηγώντας χρηματοδοτήσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων με στενή εφαρμοσμένη και αποσπασματική στοχοθεσία, δεν ξέχασε την πραγματική αποστολή του και πέτυχε με την ερευνητική και εκδοτική του δραστηριότητα να διευρύνει τη γνώση μας για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

Η κατάργηση του μόνου στη χώρα δημόσιου Ερευνητικού Κέντρου στις κοινωνικές επιστήμες συνεπάγεται την υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας και τη συρρίκνωση της ερευνητικής κοινότητας. Παράλληλα, σηματοδοτεί την αδιαφορία της Πολιτείας για τις κοινωνικές επιστήμες και καθιστά την επιβίωση και άνθησή τους στόχο ιδιαίτερα δυσπρόσιτο.

Σας καλούμε, συνυπογράφοντας το κείμενο αυτό, να στηρίξετε τις δομές που υπηρετούν την κοινωνική έρευνα στη χώρα μας και να ζητείστε αντί της κατάργησης, την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

Η Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του ΕΚΚΕ

Για υπογραφές εδώ http://www2.ekke.gr/index.php

Διαβάστε περισσότερα...

Πυρηνική ενέργεια; Όχι ευχαριστώ!

Η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας, καλεί σε συλλογή υπογραφών για την αποτροπή της εγκατάστασης πυρηνικών σταθμών, με κύριο σύνθημα:

Η ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Είμαστε ενεργοί για να μη γίνουμε ραδιενεργοί!

Στην Ελλάδα την προσπάθεια στηρίζουν από κοινού το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου, το ελληνικό γραφείο της Greenpeace, το WWF Ελλάς, το Δίκτυο Μεσόγειος SOS και το Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων (ΠΑΝΔΟΙΚΟ).
Eίναι ένα θέμα που μας αφορά όλους!
Περισσότερα στο www.oikoen.gr

Διαβάστε περισσότερα...