20 εκατομμύρια ευρω στον κ. Μπόμπολα για καύση απορριμμάτων στην Ημαθία;;;

Κ. Μπιρμπίλη είναι αλήθεια;

Είκοσι εκατομμύρια ευρω στον κ. Μπόμπολα για καύση απορριμμάτων στην Ημαθία; 

Δήμαρχοι της Ημαθίας, επισκέφθηκαν αυτές τις ημέρες το ΥΠΕΚΑ και επέστρεψαν περιχαρείς. Το Υπουργείο τους εξασφάλισε δέκα πέντε εκατομμύρια ευρω και άλλα πέντε εκατομμύρια η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, όπως πλέον βεβαιώνουν Δημοτικά Συμβούλια του Νομού. Όλα αυτά τα χρήματα, θα δοθούν στην εταιρία «ΗΛΕΚΤΩΡ» συμφερόντων του κ. Μπόμολα, για να κατασκευάσει μονάδα καύσης απορριμμάτων και ΧΥΤΑ. Αλήθεια, όταν το έργο κοστίζει είκοσι και κάτι εκατομμύρια, πως θα δοθούν στον ιδιώτη για να εκμεταλλεύεται το έργο για είκοσι πέντε χρόνια; Αυτό είναι επιχειρηματική δράση με χρήματα όλων μας; Με έτοιμο ζεστό χρήμα, ποιος δεν γίνεται επιχειρηματίας;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι υπήρξε πληρωμένη με δεκάδες εκατομμύρια μελέτη για χωροθέτηση και υποδείχθηκαν δέκα θέσεις, αλλά επιλέχθηκε η συγκεκριμένη σε παρέα με τσίπουρα και μεζέδες;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι η προς κατασκευή μονάδα βρίσκεται σε περιοχή ιδιαιτέρου κάλλους και εφάπτεται με προστατευόμενη περιοχή NATURA; (Θέση 12)

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι βρίσκεται τριακόσια μέτρα από τον ταμιευτήρα του Αλιάκμονα, που υδροδοτεί την Θεσσαλονίκη;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι ο μεγαλύτερος Δήμος του Νομού, ο Δήμος Βέροιας, είναι αντίθετος και ψευδώς μέχρι σήμερα οι ενδιαφερόμενοι διατυμπανίζουν ότι σύμφωνοι είναι όλοι οι Δήμοι;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι το ΤΕΕ και τοπικά και Περιφερειακά αλλά και κεντρικά είναι κάθετα αντίθετο;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι ο Πανελλήνιος Σύλλογος Αρχαιολόγων καθώς και οι τοπικές αρχαιολογικές υπηρεσίες είναι αντίθετες;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι οι περιβαλλοντικές οργανώσεις είναι αντίθετες; (ΠΑΝΔΟΙΚΟ, WWF κλπ).

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι δεν υπάρχει φορέας μαζικός που να είναι σύμφωνος και μάλιστα και Υπουργοί της νύν Κυβέρνησης δήλωσαν την αντίθεσή τους;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο άλλαξε τρείς φορές άποψη και η τελευταία θετική γνωμοδότηση βασίστηκε σε παραπλάνηση του Υπουργού και του συνόλου των μελών του ΚΑΣ στην αυτοψία που έκαναν στον χώρο; Σας παραπέμπω στην ενημέρωση που είχαν από τον πρόεδρο του Συνδέσμου Απορριμμάτων: «Μιλάμε για ζύμωση του οργανικού και όχι καύση για να έχουμε τέφρες ή οτιδήποτε άλλο ενοχλητικό ή καμινάδες. Δηλαδή κλειστά κοντέηνερς, κλειστεί χώροι, αντιδραστήρες ας τους πούμε, όπου το βιοαέριο το παίρνουμε και παράγουμε ενέργεια. Και το υλικό το παίρνουμε και το δίνουμε για λίπανση στους αγρότες τα Δασαρχεία κλπ». Μπορείτε να το δείτε και να ακούσετε μόνη σας εδώ: video.google.com/videoplay?docid=-7364647987248102518. Προσυμφωνημένα λοιπόν, παραπλανήθηκε Υπουργός και ένα σπουδαίο συμβουλευτικό όργανο για μη καύση.

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι τώρα πλέον προωθούν το πρώτο εργοστάσιο καύσης στην Χώρα μας, δίπλα στον Αλιάκμονα και μάλιστα με μια λεόντειο συμφωνία, με δικά μας χρήματα να απολαμβάνουν κέρδη επι είκοσι πέντε χρόνια;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι ο κ. Σουφλιάς δικαίωσε αυτούς που παραπλανούν τους πάντες κι εσείς επαυξάνετε με την χρηματοδότηση;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι αυτοί οι ίδιοι αιρετοί, χρηματοδοτήθηκαν με εκατοντάδες χιλιάδες ευρω για αποκατάσταση χωματερών και η κατάσταση σήμερα είναι χειρότερη;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι οι ίδιοι χρηματοδοτούνται για υποτιθέμενη ανακύκλωση και όλα τα ανακυκλώσιμα καταλήγουν αυτούσια στον ΧΑΔΑ που είναι μέσα στην κοίτη του ποταμού Αλιάκμονα δίπλα ακριβώς από την Βεργίνα;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι ακόμη και σήμερα το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα είναι η Διοίκηση; Η διαβρωμένη πλήρως Διοίκηση;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι η ελλιπής και μονόπλευρη πληροφόρηση δημιουργεί πολλαπλάσια προβλήματα από αυτό που τάχα πρέπει να λυθεί;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι όλοι αυτοί οι θεσμικοί, κλείνουν ραντεβού με εσάς και υφισταμένους σας, λένε ότι ψέμα θέλουν υποβοηθούμενοι από τοπικούς Βουλευτές, ενώ η άλλη πλευρά, οι πολίτες ή η άλλη άποψη δεν φτάνει ποτέ σε σας;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι οι εξωθεσμικές διαδρομές είναι ισχυρότερες από τις θεσμικές διαδικασίες με τεράστιο οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι η διαφθορά είναι καλά ριζωμένη και στην τοπική αυτοδιοίκηση, με σοβαρότατες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, μη αναστρέψιμες;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι καταδικαστήκαμε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ως χώρα για περιβαλλοντικά εγκλήματα και τα Δικαστήρια της Βέροιας στη συνέχεια εξέδωσαν αθωωτική απόφαση;

Ξέρετε κ. Μπιρμπίλη ότι δεν πάει άλλο εδώ στην Ημαθία; Ότι χειρότερα δεν γίνεται και ότι απλά ακόμη προσπαθούμε για το αυτονόητο;

Οι ακρότητες δεν είναι το ζητούμενο. Όταν όμως είναι η μόνη λύση, τότε είναι συνειδητή επιλογή. Είναι ανεπίτρεπτο, το ψέμα να παγιώνει θέσεις ακόμη και σήμερα. Αυτή η περίοδος της απαξίας για την χώρα μας, δεν είναι δική μας ευθύνη αλλά, μόνον δική τους. Αν δεν «σκοτωθεί» αυτή η πολιτική, κοινωνική και διοικητική παιδεία τους, θα μας σκοτώσει.

Θέλω να πιστεύω ότι η υπόθαλψη αυτών των ανθρώπων, δεν έχει και την δική σας υπογραφή. Τα δώρα «εκατομμυρίων» σε ιδιώτες, δεν είναι η επιλογή σας.

Από την Οικολογική Ομάδα Βέροιας

Διαβάστε περισσότερα...

Σκάνδαλο στο Υπουργείο Περιβάλλοντος

Με το νέο νόμο για ΑΠΕ χαρίζει εκατομμύρια στην ισπανική πολυεθνική IBERDROLA , από τις τσέπες του Ελληνικού λαού.

Στο νομοσχέδιο Μπιρμπίλη για τις ΑΠΕ εμφανίστηκε την τελευταία στιγμή, περίεργη διάταξη για αιολικά πάρκα, που ήταν παντελώς εκτός δημόσιας διαβούλευσης και παντελώς εκτός προτάσεων φορέων και πολιτών.

Συγκεκριμένα στο άρθρο 5.2, προστέθηκε την τελευταία στιγμή μια παράγραφος δ) (βλ. ρύθμιση) που πριμοδοτεί 25% την τιμή πώλησης ρεύματος από ιδιωτικά αιολικά πάρκα σε νησιά που διασυνδέονται με την ηπειρωτική Ελλάδα με πρωτοβουλία επενδυτή, αναλόγως της απόστασης!!!

Και ενώ δεν είχαμε αντιληφθεί τι σήμαιναν αυτά, ή ποιους ωφελούσαν, μάθαμε πως η ισπανική πολυεθνική Iberdrola σε παρουσίαση προς τραπεζίτες πριν λίγο καιρό ανέφερε χωρίς καμία ντροπή πως….. περιμένει την οριστικοποίηση του τρόπου χρηματοδότησης της από την Ελληνική Κυβέρνηση και την πολιτική εντολή προς τη ΡΑΕ για την έκδοση των αδειών, των μεγάλων αιολικών πάρκων της σε νησιά αιγαίου με διασύνδεση!!! (βλ. Slides παρουσίασης)

Ερευνώντας λοιπόν στη ΡΑΕ, διαπιστώσαμε πως ο μόνος επενδυτής που ωφελείται από αυτή τη φωτογραφική ρύθμιση και παίρνει δώρο επιπλέον αύξηση 25%, είναι η Ισπανική Iberdrola που … γνώριζε τη ρύθμιση από πριν, αφού την παρουσίαζε σε τραπεζίτες!!!

Και σαν να μην έφτανε αυτό, ταυτόχρονα η κυρία Μπιρμπίλη με ένα νέο άρθρο 6 στο νόμο της, ανέστειλε όλες τις προτάσεις Ελληνικών εταιρειών για θαλάσσια αιολικά πάρκα{που μάλιστα ήταν προγενέστερες της πρότασης της Iberdrola (η οποία παρεμπιπτόντως δεν έχει υποβάλλει καμία αίτηση για θαλάσσιο αιολικό-οπότε δεν θίγεται!)}, προκειμένου να εξασφαλίσει στην Iberdrola ανεμπόδιστη διασύνδεση των αιολικών πάρκων της στο ηλεκτρικό σύστημα (http://www.capital.gr/news.asp?id=934579).

Κυρία Μπιρμπίλη, δεν γνωρίζουμε εάν οι φωτογραφικές διατάξεις της ισπανικής πολυεθνικής Iberdrola οφείλονται στην επαγγελματική σχέση των συμβούλων σας κυρίων Λάλα & Κάραλη με την εταιρεία αυτή μέσω των εταιρειών τους Facets & Inflow (ο κόσμος το ‘χει τούμπανο…οσονούπω κι άλλα στοιχεία..), ή αν είναι κατ’ εντολή του κυρίου Παπανδρέου σε συνεννόηση με τον κύριο Θαπατέρο. 

Αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι τα εκατομμύρια που δωρίζετε στους Ισπανούς, δεν είναι δικά σας αλλά των Ελλήνων φορολογούμενων που θα τα πληρώνουν επί 20 χρόνια! 

Όταν λοιπόν κόβετε 25% από το εισόδημα του ελληνικού λαού για να το προσθέσετε –δήθεν για την πράσινη ανάπτυξη- στο εισόδημα ισπανών πλουτοκρατών που ζουν σε κότερα στη Μαγιόρκα, δίκαια θα αναρωτηθούμε:

Λίγο ντροπή δεν υπάρχει;

Από το Ελληνικό Καφενείο

Διαβάστε περισσότερα...

Ομολογίες και φορολογίες πίστεως

“Ο έχων δύο χιτώνες, διαπραγματεύεται το ΦΠΑ”. 

Δεν θυμάμαι τέτοια εκκλησιαστική ρήση. Θυμάμαι αυτή που θυμούνται όλοι. Αν υπάρχει Θεός, και αν αγαπά ιδιαίτερα τους έλληνες όπως θέλουμε να πιστεύουμε, τότε σίγουρα προτιμά απ' το να του καίμε δυό γραμμάρια παραφίνης υπό μορφήν κεριού, να βοηθήσουμε αυτή τη χώρα να ζήσει.

Με μεγάλο κόπο θα παραβλέψω τον αρνητικό ρόλο της Εκκλησίας όταν η Ελλάδα το είχε ανάγκη. Θα πως πως υπήρχαν μόνο Παπαφλέσσες και όχι Γρηγόριοι Ε που καλούσαν τον λαό να μην επαναστατήσει ενάντια στους Τούρκους. Πως υπήρχαν μόνο παπα Ανυπόμονοι και παπα Πυρουνάκηδες, αντάρτες και πατριώτες, και όχι ιεράρχες που “διάβαζαν” επί Χούντας ή Άνθιμοι που φωτογραφίζονταν δίπλα στον Παπαδόπουλο και τον Πατακό. Θα τα παραβλέψω αυτά και θα μείνω σε αυτά που δεν μας χωρίζουν αλλά μπορεί να μας ενώνουν. Τον πνευματικό ρόλο της Εκκλησίας.

Στο σημείο αυτό επίσης δεν θυμάμαι εκκλησιαστικό κείμενο, να διαπραγματεύεται πώληση μετοχών, εκτάσεων, συμφωνητικά ενοικιάσεων και συμβόλαια αγορών. 

Αντιθέτως θυμάμαι καλά νομίζω την εισβολή του Ναζωραίου στο ναό του Σολομώντα, γιατί είχαν μετατρέψει τον Οίκο του Θεού σε οίκο εμπορίου. Θυμάμαι όλες τις παραβολές της Καινής Διαθήκης, γεμάτες από ταπεινούς, καταφρονεμένους, φτωχούς που διεκδικούσαν την Βασιλεία των Ουρανών. Ούτε χρυσοποίκιλτους σταυρούς σε κοιλιές χοντρών δεσποτάδων (παχαίνει η νηστεία τελικώς) , ούτε διαμαντένιες μήτρες.

Ο πνευματικός ρόλος λοιπόν της Εκκλησίας είναι μια χρυσή εργολαβία που έχει αναθέσει στο Κράτος. Το οποίο Κράτος, είναι Κράτος ελλήνων, ορθόδοξων, καθολικών, μουσουλμάνων, άθεων, αδιάφορων, θρησκόληπτων ακόμα και αυτών που πιστεύουν πως προερχόμαστε απ τον Άρη. 

Το Κράτος, -δηλαδή ακόμη και οι άθεοι ή όποιοι άλλοι- είναι υποχρεωμένο να πληρώνει, αυτά που πρέπει να πληρώνει η Εκκλησία για να κάνει το πνευματικό της έργο.

Αυτή τη στιγμή η Εκκλησία είναι ο τελευταίος τσιφλικάς στην Ελλάδα. Έχει στην κατοχή της 1.300.000 στρέμματα γης. Μερικές χιλιάδες ακίνητα. Το 1,9 των μετοχών της Εθνικής Τράπεζας και μετοχές στην Πειραιώς και στην Τράπεζα της Ελλάδας. Το 2007 μάλιστα η Εκκλησία ως καλός επενδυτής –όσο και πνευματικώς άραγε- όταν είδε να πέφτει το χρηματιστήριο αγόρασε 1.600.000 επιπλέον μετοχές στην Εθνική. Η οικονομική λειτουργία της Εκκλησίας κρύβεται σε 10.000 περίπου νομικά πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου αλλά και σε εταιρείες. Τελευταία ανακαλύφθηκαν και οι μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Την ίδια ώρα το Κράτος πληρώνει 268.000.000 ευρώ γα μισθοδοσία και συντάξεις ιερέων. Τα 4,3 απ αυτά πάνε σε 100 μόλις ιεράρχες. Ακόμη και το παλιό Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ανήκε στην Εκκλησία και αυτή εισέπραττε ενοίκιο από το υπουργείο που πλήρωνε τους ιερείς της. Ούτε μια δωρεά δεν έκανε.

Γίνεται λοιπόν συζήτηση για την φορολόγηση της Εκκλησίας. Και οι χρυσοποίκιλτοι δεσποτάδες διαπραγματεύονται το ποσοστό. Και ξεχνάμε το αυτονόητο.  

Τι χρειάζεται η Εκκλησία την περιουσία; Τι θέλει τα χωράφια, τα κτήρια ,τις μετοχές , τις κρατικές Μερσεντές; “Για να κάνει φιλανθρωπικό έργο” είναι η απάντηση. Φαντάζομαι πως αν κάτι τέτοιο ήθελε ο Χριστός θα είχε δώδεκα Αποστόλους Τραπεζίτες και πλούσιους. Αλλά μάλλον δεν ήθελε.

Θα ήταν μια θαυμάσια ιδέα να αφήσουν την Εκκλησία να κάνει το πνευματικό της έργο χωρίς κρατική διαμεσολάβηση. Να πληρώνει με την περιουσία της ιερείς, μερσεντές και ό,τι άλλο θέλει. Αν δεν θέλει, να παραδώσει την περιουσία στο Κράτος. Οι κλαυθμοί και οι οδυρμοί των ιεραρχών πως θα καταρρεύσει το φιλανθρωπικό έργο δεν είναι και πολύ πειστικό επιχείρημα. Το φιλανθρωπικό έργο συνοδεύεται δεκαετίες τώρα με το βόλεμα παρατρεχάμενων, συμπεθέρων, υποτακτικών, νεωκόρων για να σταματήσω εδώ και να μην επεκταθώ στο πόσοι άλλοι τρώνε και πώς. Όχι απαραιτήτως φτωχοί όπως αποκάλυψαν οι δημοσιευθείσες συνομιλίες ιεράρχη με τα αντικείμενα της “φιλανθρωπίας” του.

Δεν ζούμε στο 1821, ούτε στο Βυζάντιο για να ζητείται από τους ιερείς να αποδείξουν τον πατριωτισμό τους ζωσμένοι φυσεκλίκια ή εκρηκτικά. Ζούμε σε μια δύσκολη περίοδο που ιεράρχες και Εκκλησία πρέπει να αποδείξουν το ενδιαφέρον τους στα πνευματικά, δίνοντας τα υλικά σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη.

Η κυβέρνηση, δεν μπορεί από την άλλη με τον φόβο του πολιτικού κόστους και της μη ωριμότητας των πολιτών, να διαιωνίζει μια προκλητική και αντιδημοκρατική κατάσταση. Η Εκκλησία έχει υποχρέωση να πληρώνει τους ιερείς της. Εγώ πάλι όχι.

Το Βατοπαίδι ήταν ένα μεγάλο σκάνδαλο, αλλά βγήκε μέσα απ τον αμαρτωλό εναγκαλισμό κράτους και εκκλησίας. Ιεράρχες που θεωρούν πως τους ανήκει η εξουσία και πολιτικοί που το αναγνωρίζουν. Στη Εκκλησία δεν πρέπει να ανήκει καμιά εξουσία. Το προσευχητάρι δεν μπορεί να μπερδεύεται με μπλοκ επιταγών. Γιατί το κακό είναι για όλους και πρώτα για την Εκκλησία.  

Οι ομολογίες Πίστεως ανήκουν στους Ιεράρχες. Και οι φορολογίες στο Κράτος.

του Κώστα Βαξεβάνη

Από Το Κουτί της Πανδώρας

Διαβάστε περισσότερα...

Βόμβα Γερουλάνου για τους Μεσογειακούς!

Του Σωτ. Κέλλα

Ένα ακόμα βήμα οπισθοχώρησης στη διοργάνωση των Μεσογειακών Αγώνων του 2013 που είναι προγραμματισμένοι να γίνουν σε Λάρισα και Βόλο έγινε χθες καθώς ο υπουργός Πολιτισμού κ. Παύλος Γερουλάνος σε δηλώσεις του τόνισε ότι στην περίοδο οικονομικής κρίσης που διανύει η χώρα η συγκεκριμένη διοργάνωση αποτελεί πολυτέλεια.

Ανέφερε ακόμη ότι η πρόταση στη Διεθνή Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων είναι οι Αγώνες να διεξαχθούν με το μισό προϋπολογισμό και αν αυτό δε γίνει αποδεκτό οι Μεσογειακοί Αγώνες του 2013 δεν θα γίνουν καθόλου.

Είναι η πρώτη φορά που στέλεχος της κυβέρνησης και μάλιστα ο υπουργός Πολιτισμού που έχει την ευθύνη των Αγώνων καθώς είναι και ο προϊστάμενος αυτών (πρόσφατα διόρισε την Οργανωτική Επιτροπή των Μεσογειακών Αγώνων 2013) αφήνει ανοιχτό ενδεχόμενο να μην πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη αθλητική διοργάνωση και στην οποία είχαν επενδύσει για προστιθέμενη αξία οι Δήμοι της Λάρισας και του Βόλου.

Είναι χαρακτηριστική η δήλωση που έκανε ο υπουργός Πολιτισμού στο «Βήμα fm» 99,5 και στο δημοσιογράφο Γιώργο Παπαχρήστου απατώντας σε ερώτηση ακροάτριας αν είναι οξύμωρο την εποχή που η χώρα έχει οικονομική κρίση, απάντησε ως ακολούθως:

«Ήταν το πρώτο ερώτημα που έθεσα στον εαυτό μου όταν μπήκα στο υπουργείο και χαίρομαι που το βάζει η ακροάτρια δημόσια, διότι πρέπει να το απαντήσουμε. Πραγματικά νομίζω ότι είναι πολύ μεγάλη πολυτέλεια αυτή τη στιγμή να κάνουμε Μεσογειακούς Αγώνες, γιατί όμως τους κάνουμε; Γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση χωρίς κανέναν σχεδιασμό μας εξέθεσε παγκόσμια. Σήμερα λοιπόν το να μην κάνουμε αγώνες είναι μια πολύ δύσκολη απόφαση, την οποία παρόλο αυτά ήμουν έτοιμος να πάρω, εφόσον χρειαζόταν. Κάναμε όμως κάτι άλλο, μειώσαμε το κόστος διεξαγωγής των αγώνων στο μισό, και θέλω να έχω απολύτως τη δέσμευση και της διεθνούς επιτροπής, ότι θα γίνουν οι αγώνες, με αυτά τα λιγότερα χρήματα, αλλιώς δεν θα γίνουν καθόλου. Ο ελληνικός λαός έχει κάνει τρομερές θυσίες και βεβαίως θέλουμε να προφυλάξουμε το κύρος της χώρας μας διεθνώς, αλλά, θα πρέπει να έχω τις διαβεβαιώσεις και από την οργανωτική επιτροπή και από τη διεθνή επιτροπή που παρακολουθεί, ότι οι Μεσογειακοί Αγώνες θα κοστίσουν το μισό απ’ ό,τι προϋπολόγισε η Νέα Δημοκρατία. Και σας σημειώνω το εξής, ο προϋπολογισμός των αγώνων έγινε μόνο για να δημιουργηθούν στάδια και μεγάλα έργα. Ούτε ένα ευρώ δεν είχε προϋπολογιστεί για να προωθηθεί η Θεσσαλία στο διεθνή χώρο. Δεν υπήρχε ούτε ένα ευρώ προβολής. Όλα ήταν για να φτιάξουν τα στάδια, δηλαδή για να κάνουν έργα και να βάλουν κάποιοι άνθρωποι λεφτά στην τσέπη».

ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ ΣΤΗ ΔΕΜΑ

Στο μεταξύ σύμφωνα με πληροφορίες η Διεθνή Επιτροπή Μεσογειακών Αγώνων εκφράζει ανησυχίες για τις καθυστερήσεις που παρατηρούνται στην προετοιμασία των Αγώνων και οι προθέσεις της για τη στάση που θα κρατήσει θα φανούν στην επίσκεψη που θα γίνει σε Λάρισα και Βόλο στις 24-26 Απριλίου. Πάντως αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε επικοινωνία με την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή που υπέγραψε και αυτή τη σχετική σύμβαση για την διοργάνωση των Αγώνων για να ενημερωθεί για την κατάσταση που υπάρχει κάτι λογικό αφού η ΟΕΜΑ 2013 μόλις ανέλαβε καθήκοντα.

Από την εφημερίδα Ελευθερία

Διαβάστε περισσότερα...

«Στραγγίζονται» οι υπάλληλοι στους Δήμους

Μόλις χθες πήραν στους Δήμους και στη Νομαρχία το Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ, Τεύχος Α΄, Αρ. Φύλλου 40) με προχθεσινή ημερομηνία του Νόμου 3833/15-3-2010 για την «προστασία της εθνικής οικονομίας. Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης», με την οποία επέρχονται δραστικές περικοπές στους εργαζόμενους στο στενό και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Στελέχη του Δήμου Βόλου από τις διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες που επεξεργάζονται τα επιμέρους στοιχεία του Νόμου σημειώνουν ότι η μεγαλύτερη περικοπή για τους εργαζόμενους στους Δήμους επέρχεται στο επίδομα για έξοδα κίνησης που παίρνουν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια και που ανέρχεται σε 360 ευρώ το μήνα. Το συγκεκριμένο επίδομα, όπως λένε τα ίδια υπηρεσιακά στελέχη του Δήμου, δεν φορολογούνταν, ενώ με βάση το νέο Νόμο το συγκεκριμένο επίδομα περικόπτεται κατά 12% και επιπλέον ενσωματώνεται στις υπόλοιπες τακτικές αποδοχές και θα φορολογείται εφεξής με τους κλιμακωτούς φορολογικούς συντελεστές, ανάλογα με το κλιμάκιο του φορολογητέου εισοδήματος. Τα ίδια στελέχη του Δήμου έχουν υπολογίσει ότι η συνολική μηνιαία μείωση για τους εργαζόμενους στους Δήμους θα είναι της τάξεως των 133 ευρώ. Επίσης κατά 12% περικόπτεται και το επίδομα θέσης που παίρνουν οι εργαζόμενοι και που κυμαίνεται από 50 έως 110 ευρώ περίπου.

Εξυπακούεται ότι στους εργαζόμενους στους Δήμους, όπως και στον υπόλοιπο Δημόσιο Τομέα, περικόπτονται κατά 30% τα Δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα και το επίδομα αδείας.

Στο Νόμο που δημοσιεύθηκε προχθές στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης και πιο συγκεκριμένα στην παρ. 9 του Άρθρου 1 σημειώνεται ότι «τα ποσά που προκύπτουν από τη μείωση που προβλέπεται στο άρθρο αυτό και αντιστοιχούν στο χρονικό διάστημα από 1.1 2010 μέχρι την εφαρμογή του νόμου αυτού παρακρατούνται από τη μισθοδοσία των επόμενων της ψήφισης του νόμου αυτού μηνών ως εξής:

α) για ποσά μέχρι 150 ευρώ εφάπαξ

β) για ποσά μέχρι 300 ευρώ σε δύο μηνιαίες δόσεις

γ) για ποσά μέχρι 600 ευρώ σε τέσσερις μηνιαίες δόσεις

δ) για ποσά μέχρι 1.000 ευρώ σε έξι μηνιαίες δόσεις και

ε) για ποσά άνω των χιλίων ευρώ σε οκτώ μηνιαίες δόσεις.

Αντώνης Τσελέντης

Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

Θες να βρεις εργασία;;; Γίνε εγκληματίας!!! Ένα απίστευτο ΦΕΚ!!!

Ένας φίλος, μου έστειλε το παρακάτω e-mail:

"πραγματικά χρειάζομαι κάποιον από εσάς να μου πει ότι αυτά ΔΕΝ τα
κάνουν για να μας ωθήσουν σε "έκρυθμες καταστάσεις"...

http://www.et.gr/view_publication/2010//100/pdf?form.submitted=True

είναι ένας και ένας οι περιπτώσεις... οι δε αιτιολογίες ξεπερνούν κάθε
φαντασία...!!!
(επίτηδες βρήκα και δίνω το απ'ευθείας Link του Ελληνικού Τυπογραφείου για να μην υπάρχουν αμφιβολίες περί εγκυρότητας κλπ)"

Πρόκειται για το ΦΕΚ Γ 100/16.2.2010, το οποίο υπογράφεται απ' τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χ. Καστανίδη.

Με το ΦΕΚ αυτό, χαρίζεται ".Το υπόλοιπο της ποινής του Καρακωνσταντή Μιχαήλ του Στέργιου, που του έχει επιβληθεί με την απόφαση αριθμός 47655/14−9−2007 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή καθείρξεως είκοσι (20) ετών, χρηματική ποινή 154.937 ευρώ και στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων για δέκα (10) έτη που εκδόθηκε κατά προσαρμογή της υπ’ αριθ. 33/1995 απόφασης του Κακουργιοδικείου Παλέρμο Ιταλίας με την οποία είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη είκοσι (20) ετών, χρηματική ποινή 300.000.000 λιρετών Ιταλίας και σε ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, για πώληση, διανομή, αγορά, εκχώρηση, μεταφορά, εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών ουσιών.

Αίρονται

1. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΓΑΛΕΡΑΚΗ Θεοδοσίου του Σπυρίδωνα με τις αποφάσεις αριθμ.: α)901/6−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και ενός (1) μηνός για κατοχή, πώληση ινδικής κάνναβης, κατοχή πυρομαχικών β) 140/9−2−1979 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών για αγορά, πώληση, κατοχή ναρκωτικών ουσιών γ) 87/7−2−1977 του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) ετών και τεσσάρων (4) μηνών για ληστεία, κλοπή, επικίνδυνη σωματική βλάβη, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, ψευδή καταμήνυση, ψευδορκία και δ) 858/23−4−1973 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) ημερών μετατραπείσα για παράβαση υγειονομικού κανονισμού, προκειμένου να διοριστεί στην Δήμο Ρεθύμνης.

2. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΓΙΑΝΝΙΤΣΑΚΗ Ευθυμίου του Γεωργίου με την απόφαση αριθμ. 17599/6−12−1983 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών μετατραπείσα για παραβίαση της προς διατροφή υποχρέωσης κατ’ εξακολούθηση, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια εργασίας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας.

3. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΓΚΟΥΡΑ Γεωργίου του Θωμά με την απόφαση αριθμ. 328/25−1−2001 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λαμίας, σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών μετατραπείσα για παραβίαση της υποχρέωσης προς διατροφή, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια εργασίας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας.

4. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Δημητρίου του Ιωάννη με τις αποφάσεις αριθμ.: α)203/17−4−1989 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών, Χ.Π. 100.000 δρχ., μετατραπείσα για πώληση κοκαΐνης από τοξικομανή β)7777/24−6−1992 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για παράβαση Ν. 1729/87 γ) 281/4−5−1992 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης εννέα (9) μηνών μετατραπείσα για διάθεση ναρκωτικών ουσιών από τοξικομανή και δ) 2721/6−10−1988 του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα, Σ.Π.Δ. για έξη (6) μήνες για παράβαση Ν.5422/1932, προκειμένου να προσληφθεί στο Δήμο Κορδελιού ως μόνιμος υπάλληλος.

5. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΖΑΦΕΙΡΗ Ταξιάρχη του Θεοφάνη με την απόφαση αριθμ. 193/25−6−2003 του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας, σε ποινή φυλάκισης είκοσι δύο (22) μηνών και Χ.Π. 400 ευρώ για αγορά και κατοχή ναρκωτικών ως τοξικομανής, προκειμένου να του εκδοθεί ναυτικό φυλλάδιο και να εργασθεί ως ναυτικός.

6. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ Κωνσταντίνου του Ιωάννη με την απόφαση αριθμ. 3841/11−4−2003 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών με τριετή αναστολή για συκοφαντική δυσφήμιση και εξύβριση, προκειμένου να λάβει μέρος στην προκήρυξη για την πλήρωση θέσης καθηγητή στο Τ.Ε.Ι. Πειραιά.

7. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΕΒΡΕΚΙΔΗ Σάββα του Λεωνίδα με την απόφαση αριθμ. 22SKT 2JS 99/94/29−10−1994 του Πρωτοδικείου KREFELD, σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών για από κοινού παράνομη εισαγωγή κατά συρροή με αγοραπωλησία ναρκωτικών ουσιών σε μικροποσότητες, κατά συρροή με οδήγηση χωρίς άδεια, προκειμένου να προσληφθεί στο Δήμο Κορδελιού ως μόνιμος υπάλληλος.

8. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΚΥΠΡΙΩΤΗ Παναγιώτη του Σπυρίδωνος με την απόφαση αριθμ.25−26/10−1−2006 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών με τριετή αναστολή για πλαστογραφία μετά χρήσεως και απάτη σε βάρος του Δημοσίου, προκειμένου να δύναται να επαναλειτουργήσει το φαρμακείο του στη Γαστούνη Ηλείας.

9. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΜΑΛΑΞΙΑΝΑΚΗ Ιωάννη του Ρούσσου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 2378/13−10−1995 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών μετατραπείσα για κλοπή και β) 687/26−1−1993 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) ημερών μετατραπείσα για προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας (άρθρο 337 Π.Κ.), προκειμένου να προσληφθεί ως χειριστής μηχανημάτων στο Δήμο Ακρωτηρίου Χανίων, στο Δημόσιο, Ο.Τ.Α., Ν.Π.Δ.Δ.

10. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΜΑΝΩΛΑΤΟΥ Χαράλαμπου του Νικολάου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 1461/28−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού και β) 1462/28−9−1993 του Τριμελούς Εφετείου Πατρών σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού. Οι ανωτέρω συγχωνεύτηκαν στην υπ’ αρ. 1462Α/28−9−1993 συγχωνευτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, σε ποινή φυλάκισης δώδεκα (12) μηνών μετατραπείσα, προκειμένου να μην υφίσταται κώλυμα για την ανανέωση της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου με την Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης− Αποχέτευσης Αργοστολίου.

11. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΜΕΜΑΚΗ Χαράλαμπου του Εμμανουήλ με την απόφαση αριθμ.44/24−2−2000 του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και δέκα (10) μηνών με πενταετή αναστολή και Σ.Π.Δ. για τρία (3) έτη για ζωοκλοπή από κοινού, παράνομη κατοχή φυσιγγίων, προκειμένου να μην αποτελεί κώλυμα για τον διορισμό του ή την πρόσληψη του σε Ο.Τ.Α.

12. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ Χαράλαμπου του Χρήστου με την απόφαση αριθμ.97/30−6−1994 του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για λιποταξία στο εσωτερικό, προκειμένου να ανακτήσει τα πολιτικά του δικαιώματα και νά αποκτήσει δίπλωμα θερμικού μηχανήματος.

13. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες της ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ Μπριγκίττας το γένος Μ. ΛΕΒΗ με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 120158/22−10−2003 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης έξη (6) μηνών μετατραπείσα για παράβαση αγορανομικού κώδικα β) 17999/24−2−2003 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή

φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για παράβαση αγορανομικού κώδικα γ) 91066/20−9−1994 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) ημερών μετατραπείσα για παράβαση Ν.614/77 και δ) 42793/10−3−1987 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης τριών (3) μηνών μετατραπείσα, Χ.Π. 10.000 δρχ. για παράβαση Ν.Δ. 9/35, προκειμένου να μην αποτελούν κώλυμα για την συμμετοχή τόσο της ίδιας όσο και των Εταιρειών «ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.» και «ΜΙΧΑΗΛ ΛΕΒΗΣ Ανώνυμη−Εμπορική−Τεχνική − Εκπαιδευτική και Ναυτιλιακή Εταιρεία» που αυτή εκπροσωπεί σε διαγωνισμούς του Δημοσίου και για την ίδρυση από την ίδια Εταιρείας υγειονομικού ενδιαφέροντος καθώς και τις κάθε είδους έννομες συνέπειες αυτών.

14. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΠΑΠΑΔΑΚΗ Μαρίνου του Γεωργίου με την απόφαση αριθμ. 31/27−2−2003 του Πενταμελούς Εφετείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και τεσσάρων (4) μηνών με τριετή αναστολή για κατοχή, αγορά, αποθήκευση και χρήση ναρκωτικών με ελαφρυντικά, προκειμένου να διορισθεί στο Δήμο Ηρακλείου Κρήτης στον τομέα καθαριότητας.

15. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΠΑΣΣΑΔΗ Αλέξανδρου του Νικολάου με την απόφαση αριθμ. 1/28−4−1999 του Τριμελούς Εφετείου Ανηλίκων Πειραιά σε ποινικό σωφρονισμό με ελάχιστο όριο τα επτά (7) έτη και μέγιστο όριο τα δεκαπέντε (15) έτη για ανθρωποκτονία με πρόθεση, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία, προκειμένου να αποκατασταθεί επαγγελματικά στον ιδιωτικό ή στο δημόσιο τομέα.

16. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΠΕΤΣΙΤΗ Δημητρίου του Γεωργίου με τις αποφάσεις αριθμ.: α) 86/11−1−1996 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών μετατραπείσα για απάτη κατ’ εξακολούθηση β) 1415/15−5−1995 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε ποινή φυλάκισης πέντε

(5) μηνών μετατραπείσα για απόπειρα κλοπής. Οι ανωτέρω ομού με την 10158/95 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης συγχωνεύθησαν στην υπ’ αριθμ. 2840/14−8−1998 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου Κρήτης σε συνολική ποινή

φυλάκισης επτά (7) μηνών και δέκα (10) ημερών, προκειμένου να αποκτήσει ειδική άδεια οδήγησης Ε.Δ.Χ. αυτοκινήτου.

17. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΣΤΑΜΕΛΟΥ Κωνσταντίνου του Βασιλείου με την απόφαση αρ.371/15−3−2001 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ (18) μηνών με τριετή αναστολή για απόπειρα ληστείας από κοινού, προκειμένου να του εκδοθεί άδεια εργασίας προσωπικού ασφαλείας καθώς και άδεια εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας.

18. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του TARUSHA (ΤΑΡΟΥΣΙΑ) ARJIR (ΑΡΓΥΡΗ) του JORCAO (ΓΕΩΡΓΑΚΗ) με την απόφαση αριθμ. 506/17−11−2000 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Γαστούνης σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών, μετατραπείσα Χ.Π. 50.000 δρχ. για παράβαση άρθρου 3 παρ. 6, 9 και περ. β του Ν.2168/93, προκειμένου να αποκτήσει την Ελληνική Ιθαγένεια κα να δύναται να συμμετάσχει σε διαγωνισμούς εργολαβίας δημοσίων έργων.

19. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΤΑΣΙΟΠΟΥΛΟΥ Χρήστου του Θωμά με την απόφαση αριθμ.5/9−1−1990 του Διαρκούς Στρατοδικείου Λάρισας σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών και δεκαπέντε (15) ημερών με τριετή αναστολή και μετατραπείσα για παράνομη οπλοφορία, προκειμένου να δύναται να διορισθεί ως υπάλληλος σε εταιρεία φύλαξης στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» καθώς και τις κάθε είδους έννομες συνέπειες αυτής.

20. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη του ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ Βασιλείου του Γεωργίου με την απόφαση αριθμ.2222/8−6−1988 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χανίων σε ποινή φυλάκισης σαράντα (40) ημερών μετατραπείσα για υπεξαίρεση, προκειμένου να καταθέσει αίτηση προς διορισμό ή μονιμοποίηση συμβασιούχου στο δημόσιο τομέα ή Ο.Τ.Α. (Δήμο Τεμένους).

21. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από την καταδίκη της ΧΑΤΖΑΚΟΥ Μαρίας του Κωνσταντίνου με την απόφαση αριθμ. 8544/6−2−2006 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης πέντε (5) μηνών με τριετή αναστολή για παράβαση άρθρου 30 Αγορανομικού κώδικα, προκειμένου να μην υφίσταται κώλυμα για την συμμετοχή της Εταιρείας «ΜΕΒΓΑΛ Α.Ε.» της οποίας τυγχάνει μέλος του Δ.Σ. σε διαγωνισμούς για την προμήθεια γαλακτοκομικών προϊόντων.

22. Οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες του ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΥ Χρήστου του Ευθυμίου με τις αποφάσεις υπ’ αριθμ.: α) 8751/14−2−1986 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης δύο (2) μηνών μετατραπείσα για κλοπή από κοινού και β) 62933/30−9−1994 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών σε ποινή φυλάκισης ενός (1) μηνός μετατραπείσα για κλοπή, προκειμένου να του χορηγηθεί άδεια εργασίας παροχής υπηρεσιών ασφαλείας."

Προσωπικά...έχω μείνει άφωνος!

Δεν ξέρω, ειλικρινά, τι ν' απαντήσω στον φίλο μου......

Μήπως ο λαλίστατος κ. Υπουργός, μπορεί να μας εξηγήσει τι είδους μηνύματα περνά στην κοινωνία μας, υπογράφοντας τέτοιες αποφάσεις;;;

Διαβάστε περισσότερα...

Τα «θέλω» των αγορών δεν έχουν τέλος!

Εάν μείνουμε με σταυρωμένα χέρια στις απαιτήσεις των αγορών, θα παραμείνουμε καθηλωμένοι και εγκλωβισμένοι σε μία πολιτική που δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει επί της ουσίας τα δομικά προβλήματα της οικονομίας μας, επισημαίνει σήμερα στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ ο πρόεδρος των Τραπεζοϋπαλλήλων της χώρας Σταύρος Κούκος.

Ο κ. Κούκος εκτιμά ότι μοναδική λύση για διέξοδο από την κρίση είναι μια συγκροτημένη αναπτυξιακή πολιτική, που θα οδηγεί σε νέες θέσεις απασχόλησης και σε μείωση της ανεργίας.

Εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του με τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν και υπογραμμίζει ότι η χώρα χρειάζεται “ένα τελείως διαφορετικό μείγμα οικονομικής πολιτικής, που θα ενισχύει τις επενδύσεις, την Ανάπτυξη“.

Κύριε Πρόεδρε, το κλίμα που έχει δημιουργηθεί ενάντια στην ελληνική οικονομία, εάν μη τι άλλο, προκαλεί πλέον φόβο. Πολλοί μιλούν ακόμη και για πτώχευση...

Σχεδόν ένα χρόνο πριν σύσσωμες οι Κυβερνήσεις και στις πέντε ηπείρους εξαπέλυαν μύδρους κατά της ασυδοσίας της αγοράς και της ανεξέλεγκτης λειτουργίας των Τραπεζών, που δημιούργησαν το παγκόσμιο ντόμινο της χρηματιστηριακής και κατόπιν της οικονομικής κρίσης.

Τη συγκεκριμένη λογική αρχικά υιοθέτησαν οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ορισμένοι εκ των οποίων έριχναν τα βάρη στη νεοφιλελεύθερη πολιτική που οδήγησε σ’ αυτά τα αποτελέσματα.

Όλα αυτά μέχρι να ανοίξουν τα δημόσια ταμεία, για να χρηματοδοτήσουν γενναία τις μαύρες τρύπες που δημιούργησαν οι κερδοσκοπικές δράσεις των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Άραγε τι άλλαξε από τότε μέχρι σήμερα και δικαιούνται οι νεοφιλελεύθεροι «μάγοι» που οδήγησαν ως εδώ τα πράγματα, τώρα να απαιτούν και δυστυχώς να το πετυχαίνουν, εκβιάζοντας είτε με πτώχευση και χρεοκοπία είτε με στραγγάλισμα χρηματοδότησης της αγοράς, να γονατίζουν κυβερνήσεις και λαούς, επιβάλλοντας τις δικές τους μονεταριστικές συνταγές, για να διορθωθεί η ζημιά που οι ίδιοι προκάλεσαν;

Με την Ελλάδα να είναι το “κόκκινο πανί” και έρμαιο των αγορών...

Πράγματι η πατρίδα μας βρίσκεται στο στόχαστρο του κάθε κερδοσκόπου, τζογαδόρου και νεοφιλελεύθερου, Ευρώπης και Αμερικής, γιατί έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα, αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα πρέπει να υποταχθεί σε εκείνες τις απαιτήσεις και συνταγές που οδηγούν σε εξόντωση τους πολίτες, που υπονομεύουν το κοινωνικό κράτος και εντέλει υποθηκεύουν το μέλλον και την προοπτική της χώρας.

Η ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να αντιδράσει δυνατά στις ατέρμονες απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ευρωπαίων Τραπεζιτών, γιατί δεν το αντέχει άλλο η ελληνική κοινωνία. Ήδη το πακέτο μέτρων που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός είναι ιδιαιτέρως σκληρό για εμάς τους εργαζόμενους.

Αυτό που πρέπει πρωτίστως να απαιτήσει είναι την «αλληλεγγύη» των εταίρων μας στην Ευρωζώνη, η οποία μέχρι τώρα εκφράζεται μόνο με προσπάθεια επιβολής σκληρών μέτρων, χωρίς την παραμικρή δέσμευση εκ μέρους των κυβερνήσεων, εκτός από τη γενικόλογη πολιτική δήλωση των ηγετών της.

Εκτιμάτε ότι έστω αυτή η πολιτική στήριξη φτάνει για να ανακάμψει η οικονομία και να σταματήσουν οι απαιτήσεις για επιβολή σκληρότερων μέτρων;

Οι αγορές, οι τραπεζίτες και οι χρηματιστές δημιούργησαν την κρίση (πουλώντας «αέρα» και αποδόσεις στα χαρτιά), και χωρίς να βάλουν φρένο στις υπέρογκες αμοιβές των στελεχών τους, ούτε ευρώ από τα κεφάλαιά τους, απαίτησαν από το Κράτος να ενισχύσει την καθαρή τους θέση.

Τώρα πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα για να συνεχίσουν τις ίδιες προκλητικές κερδοφορίες, απαιτώντας με θράσος την κατεδάφιση κάθε εργασιακού κοινωνικού, ασφαλιστικού και οικονομικού δικαιώματος των εργαζομένων.

Η Κυβέρνηση ωστόσο επιμένει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος...

Δεν είναι έτσι. Η λύση για διέξοδο από την κρίση είναι μια συγκροτημένη αναπτυξιακή πολιτική, που θα οδηγεί σε νέες θέσεις απασχόλησης και σε μείωση της ανεργίας.

Ένα τελείως διαφορετικό μείγμα οικονομικής πολιτικής, που θα ενισχύει τις επενδύσεις, την Ανάπτυξη, τον εποπτικό και ρυθμιστικό ρόλο του Κράτους, την ανακατανομή των φορολογικών βαρών, την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, την αύξηση της Απασχόλησης, την ενίσχυση της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Είναι η μόνη αξιόπιστη και σοβαρή πρόταση που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση, την ύφεση, την ανεργία και θα προωθήσει την κοινωνική συνοχή και ευημερία.

Γι’ αυτό φωνάζουμε και λέμε ότι πρέπει ο λαός και η κυβέρνηση να αντισταθούν στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και συνταγές των Βρυξελλών, που ισοπεδώνουν το βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων και το κράτος πρόνοιας και θα κατασκευάσουν στρατιές ανέργων, θα δημιουργήσουν συνθήκες ασφυξίας στην αγορά, που πλήττουν την ανάπτυξη, με αποτέλεσμα να οδηγήσουν σε αδιέξοδο την πραγματική οικονομία. Τα «θέλω» και οι απαιτήσεις των αγορών δεν σταματούν πουθενά!

Βάσω Κυριαζή

Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

Π.Α.ΜΕ.: «Βάρβαρα τα κυβερνητικά μέτρα»

Τα οικονομικά και φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης κατήγγειλαν σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου στο «Αχίλλειον» τα μέλη του ΠΑΜΕ Μαγνησίας, χαρακτηρίζοντάς τα βάρβαρα, που στόχο έχουν την αύξηση των κερδών της πλουτοκρατίας και τη εξαθλίωση της κοινωνίας. Όπως αναφέρθηκε το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ έχουν την κύρια ευθύνη για τα μέτρα αυτά και κάλεσαν τους Βολιώτες να συμμετάσχουν στην απεργιακή κινητοποίηση της Πέμπτης παραλύοντας και πλημμυρίζοντας την πόλη. «Πρέπει να βγούμε όλοι στους δρόμους αφού στόχος είναι η ανατροπή της συγκεκριμένης πολιτικής. Η μάχη θα δοθεί και εκτός Βουλής με ριζικές ανατροπές» είπε χαρακτηριστικά ο Τ. Τριανταφυλλάκος, ο οποίος ενημέρωσε ότι θα γίνει η κεντρική συγκέντρωση της Πέμπτης στις 11 π.μ. στην Πλατεία Πανεπιστημίου και θα προηγηθούν δύο προσυγκεντρώσεις στις 10.30 π.μ., η μια στο Δημαρχείο της πόλης για τους εργαζομένους και η δεύτερη στη Θόλο του Π.Θ. για τη νεολαία.

Επίσης τα μέλη του ΠΑΜΕ καταδίκασαν τον ξυλοδαρμό του δημοσιογράφου Θαν. Βογιατζή προχθές στο Δημαρχείο κατά την ομιλία της Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κατερίνας Μπατζελή και σήμερα αναμένεται να έχουν έκτακτη συνάντηση με το Δήμαρχο Βόλου για να του ζητήσουν εξηγήσεις πως επιτρέπει να βρίσκονται αστυνομικοί στο Δημαρχείο, σε μια κομματική εκδήλωση.

Επίσης κατήγγειλαν το συνδικάτο εργαζομένων και την εργοδοσία της ΜΕΤΚΑ, τονίζοντας ότι η επιχείρηση ετοιμάζει απολύσεις και ότι για τα παραπάνω έχουν ζητήσει συνάντηση με τη διεύθυνση του εργοστασίου.

Τέλος τα μέλη του ΠΑΜΕ είπαν ότι η κυβέρνηση θα φέρει νέο κύμα αντιδραστικών μέτρων, ότι όλα αυτά φέρνουν αγανάκτηση στην εργατική τάξη και πρόσθεσαν ότι το ΠΑΜΕ θα συμβάλει στις κοινωνικές εξεγέρσεις προκειμένου να αποσυρθούν τα μέτρα της κυβέρνησης.

ΤΟ ΕΚΒ

Για το ίδιο θέμα το ΕΚΒ σε διακήρυξή του μεταξύ άλλων τονίζει: «Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν και που επιχειρείται να γενικευτούν σε όλο το φάσμα της εργασίας (Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα), με το πρόσχημα ότι δεν επαρκούν αυτά που πάρθηκαν μέχρι τώρα, είναι πέρα για πέρα άδικα και αντικοινωνικά και με τον αγώνα μας θα τα ανατρέψουμε.

Τα πρόσθετα φορολογικά βάρη στις πλάτες μας, μαζί με τη δραματική μείωση των αποδοχών, τη μείωση ή το πάγωμα των συντάξεων, την επιδιωκόμενη κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων και την ανατροπή του Ασφαλιστικού Συστήματος οδηγούν την ελληνική κοινωνία σε βαθιά ύφεση και αποσταθεροποίηση των κοινωνικών της δομών, με αναπόφευκτα ολέθριες επιπτώσεις.

Με τη νέα 24ωρη απεργία μας, στις 11 του Μάρτη, λέμε αποφασιστικά “ΟΧΙ” στα ληστρικά μέτρα, που βαθαίνουν αντί να αντιμετωπίζουν την ύφεση, που “ταϊζουν” το θηρίο της ανεργίας, που ροκανίζουν και διαλύουν τα θεμέλια του Κοινωνικού Κράτους, που μετατρέπουν σε σύγχρονους ΣΚΛΑΒΟΥΣ εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλο τον Κόσμο και στην πατρίδα μας.

Η ανάπτυξη, η διεύρυνση της απασχόλησης, η μείωση της ανεργίας, είναι η μόνη και ισχυρή προϋπόθεση εξόδου από την κρίση, την ανέχεια και την περαιτέρω υποβάθμιση της χώρας μας.

Ο εποπτικός και ρυθμιστικός ρόλος του Κράτους είναι σήμερα όσο ποτέ άλλοτε αναγκαίος και απαραίτητος για την επιβολή κανόνων και μέτρων κοινωνικής πολιτικής.

Όλοι μαζί μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας και να ακυρώσουμε τις Νεοφιλελεύθερες συνταγές, τις άδικες και αδιέξοδες πολιτικές.

Τρ.Δ. Γαβρινιώτης

Από την εφημερίδα Ελευθερία

Διαβάστε περισσότερα...

Τα μέτρα της κυβέρνησης δημιουργούν νέες “τράπεζες αίματος”.

από το in.gr: « τα μέτρα περιλαμβάνουν περικοπή ύψους 30% στον 13ο μισθό (Δώρο Χριστουγέννων) και 30% στον 14ο μισθό (Δώρο Πάσχα και επίδομα άδειας), καθώς και περικοπή 12% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων και των υπαλλήλων των ΔΕΚΟ.

Οι συντάξεις να «παγώνουν» για το 2010 και να μην συμπεριλαμβάνονται στις περικοπές του 30%.

Αύξηση του ΦΠΑ από 19% σε 21% και στα χαμηλά κλιμάκια από 4,5% σε 5% και από 9% στο 10%.

Ακόμη, προβλέπεται 20% αύξηση των φόρων σε ποτά και τσιγάρα. Όσον αφορά στα καύσιμα, η βενζίνη αναμένεται να αυξηθεί κατά 0,8 ευρώ και κατά 0,3 ευρώ το πετρέλαιο, ενώ δεν θα υπάρξει αύξηση στο πετρέλαιο θέρμανσης.

Από τις μισθολογικές περικοπές αναμένεται ότι θα υπάρξουν έσοδα περί τα 700 εκατομμύρια ευρώ, ενώ συνολικά από τα μέτρα η κυβέρνηση αναμένει επιπλέον εξοικονόμηση 4,8 δισ. ευρώ τα οποία θα προκύψουν κατά 50% από την επιβολή νέων φόρων και κατά 50% από την περιστολή δαπανών.

Συνέντευξη Τύπου θα δώσει ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου για να εξειδικεύσει τις κυβερνητικές αποφάσεις. Παράλληλα, ο πρωθυπουργός θα έχει συνάντηση με τους παραγωγικούς φορείς, προκειμένου να τους ενημερώσει για τα μέτρα.»

Αυτά είναι κάποια από τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε ο αντιεξουσιαστής πρωθυπουργός, κατά την επίσκεψη του στον πρόεδρο της «Ελληνικής Δημοκρατίας» (από εδώ και πέρα πάντα σε εισαγωγικά οι συγκεκριμένες λέξεις). Γιατί δεν νομίζω ότι το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα έτσι όπως αυτό έχει διαμορφωθεί, παρουσιάζει κάποια ομοιότητα με αληθινό Δημοκρατικό πολίτευμα. Ενα ακόμη δείγμα των παραπάνω, αποτελεί το γεγονός, ότι το σημερινό πολιτικό συμβούλιο που συγκάλεσε εκτάκτως ο πρωθυπουργός, θα πραγματοποιηθεί κεκλεισμένων των θυρών. 

Τελείωσε άδοξα η προσπάθεια«ανοικτής διαβούλευσης» με την κοινωνία.

Αν και δεν είμαι οικονομολόγος, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι τα μέτρα αυτά οδηγούν την χώρα σε βαθιά οικονομική ύφεση, με τελικό αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Οι επιπτώσεις τους στην καθημερινή οικονομία θα αλλάξει ραγδαία τους ρυθμούς της ζωής μας. Η κίνηση το καθημερινού εμπορίου θα συμπιεστεί επικίνδυνα, ενώ οι περικοπές μισθών και οι έμμεσοι φόροι (αύξηση Φ.Π.Α., αυξήσεις σε καύσιμα, τσιγάρα, ποτά, αυξήσεις στα τιμολόγια ΔΕΚΟ) θα επιφέρουν επιπλέον συρρίκνωση στην αγοραστική δύναμη του απλού καταναλωτή, λόγω της πολλαπλής μείωσης του μηνιαίου εισοδήματος. Είναι σίγουρο ότι οι περικοπές και το πάγωμα μισθών θα μεταφερθούν και στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, είτε με απευθείας εκβιασμούς για απολύσεις από την πλευρά της εργοδοσίας, είτε με σιωπηρή επιμήκυνση του νομίμου ωραρίου εργασίας χωρίς περαιτέρω αμοιβές (πράγμα το οποίο ήδη ισχύει). Αναμένεται αύξηση της ανεργίας και νομιμοποίηση του εργασιακού μεσαίωνα. Ο λύκος (Σ.Ε.Β.) στην αναμπουμπούλα χαίρεται.

Η «περιστολή δαπανών» στον δημόσιο τομέα, σημαίνει περαιτέρω υποβάθμιση των υπηρεσιών του κράτους προς τον πολίτη σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική ασφάλιση. Ανοίγει έτσι διάπλατα ο δρόμος της εκμετάλευσης από τον ιδιωτικό τομέα στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών προς τον πολίτη λόγω αδυναμίας στήριξης του από το σύγχρονο νεοελληνικό κράτος. Φυσικά, το συγκεκριμένο «είδος παροχής» θα αφορά αποκλειστικά όσους διαθέτουν μια ανάλογη οικονομική επιφάνεια, ενώ για όλους τους υπόλοιπους «είναι καθαρά θέμα τύχης και προσευχής». Στόχος η εκποίηση της δημόσια περιουσίας και η μεταφορά του δημόσιου πλούτου στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Οσο ο κρατικός τομέας θα συρρικνώνεται, τόσο ο ιδιωτικός τομέας θα γιγαντώνει, δημιουργώντας μονοπώλια σε όλους τους τομείς του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου.

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω με ποιό τρόπο θα βοηθηθούν όσοι συμπολίτες μας βρίσκονται παγιδευμένοι από δάνεια και ακάλυπτες επιταγές. Πως θα διευκολυνθούν με την περικοπή μιθών και την επιβολή νέων φόρων, στο να εξυπηρετήσουν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, ή να συνεχίσουν την ομαλή εξόφληση των υποχρεώσεων προς τις τράπεζες.

Πως θα μπορέσει το λιανικό εμπόριο, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να στηρίξουν τον ήδη καταρρακωμένο κύκλο εργασιών τους. Πως θα κινηθεί η αγορά την περίοδο του Πάσχα. Πως θα ενισχυθεί η μικρομεσαία επιχείρηση στον καθημερινό «ανταγωνισμό» με τις πολυεθνικές αλυσίδες καταστημάτων. Με την δε περικοπή επιδομάτων είμαι περίεργος να δω πως θα κινηθεί ο τουρισμός -η βαριά βιομηχανία της χώρας- κατά την περίοδο των διακοπών.

Ενα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι αυτά τα μέτρα φαίνεται να μην είναι παροδικά, να μην έχουν βραχυπρόθεσμη διάρκεια. Μπαίνουμε ολοταχώς σε περίοδο μακροχρόνιας, παρατεταμένης ύφεσης, προς όφελος όλων όσων έχουν την απαραίτητη επάρκεια κεφαλαίου για να κινηθούν αναλόγως με στόχο την περαιτέρω συσσώρευση του. Πρόκειται για την μεγαλύτερη απόπειρα αναδιανομής πλούτου τόσο σε προσωπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Και όλα αυτά για να εξευμενιστούν και να επωφεληθούν οι παγκοσμιοποιημένες αγορές. Εχθές το βράδυ παρακολούθησα την εκπομπή ΕΡΕΥΝΑ του Παύλου Τσίμα. Με συγκλόνισε η απίστευτα κυνική ομολογία δημοσιογράφου των Financial Times, συνοδευόμενης μετά χαμόγελου γεμάτο αυταρέσκεια, ότι «όταν οι αγορές μυριστούν αίμα, τρέχουν να εκμεταλλευτούν την περίσταση, να επωφεληθούν της αδυναμίας». Αρα σωστά να υποθέσω ότι οι αγορές τρέφονται με αίμα, με το αίμα μας! Ποιός έδωσε το δικαίωμα στον Πρωθυπουργό της χώρας να πουλάει το αίμα μας στην αγορά, για να καλυφθούν οι χρόνιες παθογένειες των διαχειριστικών επιλογών που προηγήθηκαν. Να το μεταφέρει ως λάφυρο στις ειδικά διαμορφωμένες «τράπεζες αίματος» της παγκοσποιημένης αγοράς. Επιπλέον, πρέπει να καταλάβει ο Ελληνικός λαός, ποιός έχει την ευθύνη για την αφαίμαξη αίματος που πρόκειται να μας γίνει. Να δω ονόματα κομμάτων και ονόματα προσώπων στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, όταν μαζεύεται ο κόσμος το πρωί στα περίπτερα της χώρας για να ρίξει μια βιαστική ματιά στην ειδησεογραφία της ημέρας. Για να τους περιλάβει η στιγμιαία θυμοσοφία του απλού λαού. Και μέσω αυτής να ακολουθήσει η συνηδειτοποίηση του λάθους επιλογής στήριξης σε ψεύτικες προεκλογικές παροχολογίες, εν ήδοι μεταφυσικής προσμονής. Ολοι οι υπεύθυνοι μετά την μεταπολίτευση, όχι τα τελευταία πέντε χρόνια μόνο, όλοι όσοι μας οδήγησαν στο τραπέζι του Προκρούστη.

Και επιτέλους, μα επιτέλους, στον θεό που πιστεύετε, η Αριστερά πρέπει να ξεπεράσει τις εσωτερικές της αδυναμίες και να συντονίσει την δημιουργία ενός πανευρωπαικού και πανελλήνιου λαικού μετώπου αντίστασης απέναντι στα μέτρα και στο νεοβάρβαρο σύμφωνο σταθερότητας. Να σταθεί δίπλα στον απλό λαό. Δεν αγωνιστήκαμε για αυτή την Ευρώπη, δεν ματώσαμε για αυτή την Ελλάδα. Τώρα όμως, ας βιαστούμε, πριν το κόμμα του Καρατζαφύρερ αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου και πριν οι νεοφασιστικές ομάδες αποκτήσουν την πρωτοβουλία των κινήσεων, επιχειρώντας να εκφράσουν τα συναισθήματα οργής του απλού κόσμου. 

Η κοινωνική ανέχεια, η κοινωνική δυσαρέσκεια δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε οι κοινωνικές εξελίξεις που θα ακολουθήσουν θα οδηγηθούν a priori σε προοδευτική και αριστερή κατεύθυνση, εάν το πολιτικό υποκείμενο που καλείται να συντονίσει την όλη προσπάθεια, είτε αργήσει να αντιδράσει, είτε φανεί ελλειμματικό στην οργάνωση του.

Οπως η φύση δεν αφήνει κενά, έτσι και η εν γένει λειτουργία της πολιτικής όταν συντελείται σε περιβάλλον κοινωνικής αποσταθεροποίησης επίσης δεν αφήνει κενά. Εαν δεν συμπληρώσουμε εμείς σαν Αριστερά αυτό το κενό, τότε αλοίμονο μας !!!

Από το Ακυβέρνητες Πολιτείες

Διαβάστε περισσότερα...

Παύση εργασιών στο Αεροδρόμιο Αγχιάλου

Δυσμενείς είναι οι εξελίξεις για τη Μαγνησία και ειδικότερα για τον τουρισμό, μιας και εδώ και λίγες ημέρες έχουν διακοπεί οι εργασίες στον αεροδρόμιο Ν. Αγχιάλου. 

Το Υπουργείο Μεταφορών χρωστά στον ανάδοχο 5 εκ. ευρώ περίπου, έχοντας δύο παλιούς κι έναν πρόσφατο ανεξόφλητους λογαριασμούς, γι’ αυτό και οι εργασίες «πάγωσαν».

Το θέμα της διακοπής των εργασιών έθιξε χθες ο Πρόεδρος του Τ.Ε.Ε. Μαγνησίας κ. Σωκράτης Αναγνώστου κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Ο κ. Αναγνώστου ανέφερε πως τίποτα δεν προμήνυε αυτή την εξέλιξη, τη διακοπή δηλαδή των εργασιών, μιας και τον Σεπτέμβριο, όταν κλιμάκιο του Τ.Ε.Ε. είχε επισκεφθεί το εργοτάξιο, δεν εντόπισε προβλήματα, ενώ και ο ανάδοχος είχε επισημάνει πως το έργο προχωρά ομαλά.

Από τον Σεπτέμβριο όμως μέχρι σήμερα έχουν ανακύψει προβλήματα οικονομικού χαρακτήρα, καθώς σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Τ.Ε.Ε., ο ανάδοχος δεν έχει πληρωθεί από το αρμόδιο Υπουργείο για λογαριασμούς του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου, που το ύψος των χρημάτων φτάνει τα 4.309.960 ευρώ, αλλά δεν πληρώθηκε ούτε για ένα τρίτο λογαριασμό, αυτόν που υπέβαλε το Φεβρουάριο.

Συνολικά δηλαδή το χρέος προς τον ανάδοχο ξεπερνά τα 5 εκ. ευρώ, ενώ υπολογίζεται πως απαιτείται επιπλέον για την ολοκλήρωση του έργου 1.500.000 ευρώ.

Βλέποντας λοιπόν αυτό το πρόβλημα η Διοικούσα Επιτροπή του Τ.Ε.Ε. απέστειλε επιστολή προς τον Υπουργό Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων και τους Υφυπουργούς, αναφέροντας αναλυτικά το πρόβλημα που υπάρχει.

Μεταξύ άλλων η Διοικούσα Επιτροπή αναφέρει τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή η εξέλιξη, σημειώνοντας πως «πρόκειται για μια δυσμενέστατη εξέλιξη, με τη οποία ουσιαστικά ο Αερολιμένας Νέας Αγχιάλου, θα καταστεί ανενεργός για την φετινή καλοκαιρινή περίοδο, όπου όλοι πιστεύαμε με την ολοκλήρωση του νέου αεροσταθμού, θα αποκτούσε μια μεγάλη δυναμική σε Ελλάδα και Ευρώπη. Η περαίωση του έργου προγραμματίζονταν σύμφωνα με τη τελευταία παράταση που είχε δοθεί, στις 30 Απριλίου 2010 που είναι αδύνατον να επιτευχθεί μετά τις τελευταίες δυσάρεστες εξελίξεις».

Αξίζει να αναφερθεί, σύμφωνα με το Τ.Ε.Ε., ότι για την άρτια λειτουργία του νέου Αεροσταθμού έχουν εκπονηθεί από την Κ/Ξ (κατ εντολή της ΕΥΔΕ Α/Δ Ν.Ε.) δύο μελέτες με τίτλους «Βελτίωση της υπάρχουσας οδοποιίας για την πρόσβαση στον Κρατικό Αερολιμένα Νέας Αγχίαλου» και «Νέος καταθλιπτικός αγωγός απομάκρυνσης των λυμάτων του α/δ προς το βιολογικό σταθμό Δήμου Αλμυρού», με κοινό προϋπολογισμό 3.550.000 ευρώ (μετά ΦΠΑ) και προβλέπεται να προκηρυχθεί σχετικός ανοικτός διαγωνισμός (δημοπρασία).

Τέλος, το Τ.Ε.Ε. ζητά την άμεση παρέμβαση του Υπουργού, προκειμένου να συνεχιστεί η απρόσκοπτη χρηματοδότηση του αεροσταθμού της Νέας Αγχιάλου, αλλά και την τοποθέτηση νέου προσωπικού, ώστε να εκπαιδευτεί για τις ανάγκες του νέου υπερσύγχρονου αερολιμένα της Νέας Αγχιάλου, καθώς η μη στελέχωση της υπηρεσίας ελλοχεύει τον κίνδυνο προβληματικής λειτουργίας και σταδιακής απαξίωσης των εγκαταστάσεών του.

Σημειώνεται ότι αυτή τη στιγμή στο αεροδρόμιο Νέας Αγχιάλου εργάζονται έντεκα υπάλληλοι της Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, αριθμός ελάχιστος και χωρίς τις απαιτούμενες ειδικότητες για τις ανάγκες του νέου κτηρίου.

Από την εφημερίδα Ταχυδρόμος

Διαβάστε περισσότερα...

Στο δικαστήριο των ελλειμμάτων

Κατηγορούμενε (Καραμανλή), εγέρθητι! Κατηγορείσαι ότι: Παρέλαβες την ελληνική οικονομία στην 35η θέση στη διεθνή κλίμακα ανταγωνιστικότητας και την παρέδωσες στην 71η. Φόρτωσες μέσα σε πέντε χρόνια κάτι περισσότερο από 100 δισ. ευρώ στο δημόσιο χρέος μιας ήδη καταχρεωμένης χώρας. Κατόρθωσες σε μια περίοδο αύξησης του ΑΕΠ με υψηλούς ετήσιους ρυθμούς (38%) να μειώνονται χρόνο με τον χρόνο τα δημόσια έσοδα και,...

από την άλλη, κατόρθωσες να αυξάνεις τις καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου με ρυθμό 75%- διπλάσιο της αύξησης του ΑΕΠ! Παρέλαβες το κονδύλι της μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων στα 13 δισ. και το έφθασες κοντά στα 22 δισ. μέσα σε μια πενταετία. Και ενώ είχες υποσχεθεί επανίδρυση του κράτους, το φόρτωσες με μερικές εκατοντάδες νέους (άχρηστους) δημόσιους οργανισμούς και μερικές δεκάδες χιλιάδες (πελατειακές) προσλήψεις, προς διευκόλυνση των οποίων ανακάλεσες και τα όποια δειλά βήματα αποκομματισμού είχαν προηγηθεί, περιθωριοποίησες το ΑΣΕΠ και όλες τις ανεξάρτητες αρχές, έδεσες χειροπόδαρα στο κομματικό σου άρμα τη Δικαιοσύνη και εισήγαγες τον φαύλο θεσμό της συνέντευξης.

Κατηγορείσαι, επίσης, ότι: Υπονόμευσες, με χαρακτηριστική επιπολαιότητα, την αξιοπιστία της χώρας και την (ήδη προβληματική) αξιοπιστία των στατιστικών της. Πρώτα με το τέχνασμα της απογραφής του 2004 και το τρικ της αναδρομικής αύξησης του ελλείμματος διά της αλλαγής του τρόπου υπολογισμού των αμυντικών δαπανών. Έπειτα, με τη σουρεαλιστική, κοντοπυράκειο αύξηση του ΑΕΠ (στο οποίο προσμετρήθηκαν η πορνεία και το λαθρεμπόριο). Με τη συστηματική δημιουργική λογιστική, στα χρόνια της πρώτης ευρωεπιτήρησης (όπου τα πλεονάσματα των ασφαλιστικών ταμείων, των ΟΤΑ και των νοσοκομείων αυξάνονταν με μαγικό τρόπο, οι αμυντικές δαπάνες άλλαξαν ξανά τρόπο καταγραφής και οι δαπάνες για τόκους μεταφέρθηκαν με swaps στο μέλλον). Και, τέλος, με τη συστηματική και προκλητική χειραγώγηση των στοιχείων για το έλλειμμα του 2009, το οποίο ξεκίνησε από 3% για να κλείσει τελικά κοντά στο 13% - και αφού είχαν ξεφύγει τα ελλείμματα τόσο του 2007 (3,5% αντί 2,4%) και του 2008 (πάνω από 5% αντί 1,6%).

Κάπως έτσι (και με καλύτερη τεκμηρίωση από την πρόχειρη που προηγήθηκε) θα μπορούσε να διατυπωθεί το κατά Καραμανλή κατηγορητήριο σε ένα υποθετικό, φανταστικό δικαστήριο που θα δίκαζε τα εις βάρος της εθνικής οικονομίας εγκλήματα. Μόνο που τέτοιο δικαστήριο ούτε υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει. Τα εγκλήματα αυτού του είδους κρίνονται στις κάλπες, όπου και κρίθηκαν ήδη. Και αν ο βαθμός της ενοχής είναι τόσο βαρύς όσο στην περίπτωσή μας, την εκλογική ήττα συμπληρώνει ένα είδος πολιτικής ατίμωσης του ενόχου- η οποία ήδη, σιωπηλά, συνομολογείται στην κοινή συνείδηση, ακόμη και των οπαδών του κόμματός του.

Κι εκεί τελειώνουν όλα. Οι Εξεταστικές Επιτροπές στην Βουλή το μόνο που θα μπορούσαν να προσθέσουν είναι να μετατρέψουν την τραγωδία σε φάρσα και την ιστορική λογοδοσία σε κομματική κλωτσοπατινάδα.

Κι ίσως όχι μόνον αυτό. Η κλωτσοπατινάδα και η εντυπωσιοθηρία, που κατ΄ έθιμον χαρακτηρίζουν τις εργασίες των Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής των Ελλήνων, θα μπορούσαν επίσης να μας εμποδίσουν να δούμε καθαρά το πρόβλημα.

Να αναγνωρίσουμε, δηλαδή, πως, όσο βαριά και ασύγγνωστη κι αν είναι η αμέλεια της καραμανλικής διακυβέρνησης, τα διαρθρωτικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας δεν τα δημιούργησε αυτή- απλώς τα επιδείνωσε- και πως η αδυναμία προσαρμογής μας στις ευκαιρίες και τους κινδύνους του περιβάλλοντος ευρώ μπορεί να έγινε οξύτερη στα χρόνια της δικής του αφρόντιστης διακυβέρνησης, αλλά οι ρίζες της είναι βαθύτερες και οι αιτίες της δομικές- όσο και οι αιτίες της διαρκούς αποτυχίας των μεταρρυθμίσεων από το 2000 κι έπειτα. Κι αν δεν το αναγνωρίσουμε σωστά το πρόβλημά μας, πώς θα μπορέσουμε να το λύσουμε; Πώς θα πιστέψουμε ότι το πικρό ποτήρι που θα πιούμε, κατά πώς λέει και ο Θ. Πάγκαλος, δεν θα είναι φαρμάκι, αλλά φάρμακο και γιατρικό;

Του Παύλου Τσίμα

Πηγή: Τα Νέα

Από το EPIKAIRO

Διαβάστε περισσότερα...

Επιχείρηση... διαφάνεια

Τέλος στη διαφθορά του δημόσιου βίου επιχειρεί να βάλει ο Χάρης Καστανίδης. Ο υπουργός Δικαιοσύνης ανακοίνωσε το νέο νομοσχέδιο για τη διαφάνεια το οποίο προβλέπει αυστηρότερες ποινές για τους δημόσιους λειτουργούς που διέπραξαν οικονομικά εγκλήματα, ενώ δίνει και επιπλέον κίνητρα σε όσους επιθυμούν να συνεργάζονται με τις αρχές για υποθέσεις που βλάπτουν το Δημόσιο.

Για παράδειγμα, όποιος προσκομίσει στοιχεία για την εμπλοκή υπαλλήλου σε πράξη διαφθοράς και η πράξη του αυτή βοηθά στην καταπολέμηση της διαφθοράς, τότε αυτό έχει ως συνέπεια την ατιμωρησία του. Το ίδιο θετικές είναι και οι συνέπειες για τον καταγγέλλοντα υπάλληλο, ο οποίος συμβάλλει στην αποκάλυψη κυκλώματος διαφθοράς ή στην αποκάλυψη πράξεων διαφθοράς των προϊσταμένων του. Aπό την άλλη, βέβαια, σε περίπτωση που οι καταγγελίες αφορούν αδικήματα τα οποία έχουν παραγραφεί, ο καταγγέλλων ο οποίος εμπλέκεται δεν θα απαλλάσσεται, αλλά θα μειώνεται η ποινή του.

Επίσης, ο υπουργός Δικαιοσύνης διατηρεί το δικαίωμα παρέμβασης σε πρόσωπα για τα οποία υπάρχουν κατηγορίες εις βάρος τους και μπορεί να ζητά και τον εξατομικευμένο έλεγχο του «πόθεν έσχες».

Επιπλέον, η συμμετοχή των υπόχρεων σε δήλωση «πόθεν έσχες» σε off shore εταιρίες, θα επιφέρει αποστέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και δήμευση του μεριδίου της συμμετοχής στις συγκεκριμένες εταιρίες, ενώ ανάγεται σε κακούργημα ο παράνομος πλουτισμός των υπόχρεων σε δήλωση «πόθεν έσχες» προσώπων, όπου υπερβαίνει το ποσόν των 73.000 ευρώ.

Τέλος, ο Χάρης Καστανίδης τόνισε πως οι διατάξεις του νομοσχεδίου θα συνδυαστούν και με την τροποποίηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών.

Από Το Ποντίκι

Διαβάστε περισσότερα...

Αντιδρούν και … απεργούν οι δημόσιοι υπάλληλοι

Αποφασισμένοι να μην πληρώσουν τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης και να μην επιτρέψουν να περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, δηλώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι του Νομού Μαγνησίας και γι’ αυτό ανακοίνωσαν τη συμμετοχή τους στην 24ωρη απεργία που έχει κηρύξει για την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου η ΓΣΕΕ και τη συμμετοχή τους στην απεργιακή συγκέντρωση του ΕΚΒ στις 9:30 το πρωί στο χώρο του Εργατικού Κέντρου.

Αναφερόμενος στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και σε σχέση με την οικονομική κρίση της χώρας έτσι όπως αυτή παρουσιάζεται, ο πρόεδρος του Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ Δημ. Κουτσούκος, διέκρινε σκοπιμότητα από την πλευρά της κυβέρνησης στην επιχειρούμενη επιβολή σκληρών μέτρων μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Όπως είπε μάλιστα, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είναι διατεθειμένοι να φανούν ως τα εξιλαστήρια θύματα και να πληρώσουν την κρίση και σε καμία περίπτωση δεν θα συναινέσουν για να δεχθούν μείωση των εισοδημάτων τους.

Σημείωσε δε πως η οικονομία της Ελλάδας θα κερδίσει από τη μείωση της σπατάλης και την πάταξη της φοροδιαφυγής.

«Προσπαθούμε να αγωνιστούμε για να κρατήσουμε τα κεκτημένα και όχι να διεκδικήσουμε ότι μας αναλογεί», τόνισε από την πλευρά της η γραμματέας του Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ Πόπη Αλπάκη, που απηύθυνε κάλεσμα στους συναδέλφους της να πάρουν μαζικά μέρος στην απεργία και στη συγκέντρωση της Τετάρτης στο Εργατικό κέντρο.

Ημερίδα για τον «Καλλικράτη»

Στο Βόλο θα βρεθούν την Κυριακή 7 Μαρτίου 2010 ο υφυπουργός Εσωτερικών Γ. Ντόλιος, αλλά και ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Σπ. Παπασπύρος, προκειμένου να συμμετάσχουν σε ημερίδα που συνδιοργανώνουν το Ν.Τ. της ΑΔΕΔΥ και η Νομαρχία Μαγνησίας για το σχέδιο «Καλλικράτης».

Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εργατικού Κέντρου Βόλου στις 10π.μ. και σ’ αυτή εκτός των προσκεκλημένων θα μιλήσουν ο πρώην υφυπουργός Εσωτερικών και βουλευτής Μαγνησίας της Ν.Δ. Θαν. Νάκος και ο Νομάρχης Μαγνησίας Απ. Παπατόλιας.

Επίσης παρεμβάσεις θα κάνουν εκπρόσωποι τριών σωματείων της δύναμης της ΑΔΕΔΥ, καθώς η νέα διοικητική μεταρρύθμιση τους αφορά και συγκεκριμένα το Σωματείο Εργαζομένων ΟΤΑ Μαγνησίας, ο Σύλλογος Υπαλλήλων της ΝΑΜ, και το Σωματείο Εργαζομένων στην Περιφερειακή Διοίκηση.

Από την εφημερίδα Μαγνησία

Διαβάστε περισσότερα...

Στις καλένδες η εκτροπή του Αχελώου

Στις ελληνικές καλένδες οδηγεί η κυβέρνηση το μεγάλο έργο της εκτροπής του Αχελώου, γεγονός που επιβεβαιώθηκε εμμέσως χθες, κατά την κήρυξη της έναρξης του 2ου Αναπτυξιακού Συνεδρίου νομού Καρδίτσας από τον Υφυπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Γιάννη Μαγκριώτη!

Παρ’ ότι η μερική εκτροπή αποτελούσε κεντρική θεματική ενότητα της πρώτης ημέρας του Συνεδρίου, ο εκπρόσωπος του Πρωθυπουργού - όπως ο ίδιος αποκάλεσε τον εαυτό του – δεν έκανε καμία απολύτως αναφορά για το έργο και την τύχη του ωσάν ακόμη και η προφορά του ονόματος του Αχελώου να είναι απαγορευμένη!

Ο κ. Μαγκριώτης στη διάρκεια της τοποθέτησής του αρκέστηκε μονάχα να επαναλάβει την ασαφή προεκλογική δέσμευση του κ. Παπανδρέου στη συγκέντρωση που έκανε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη Λάρισα ότι ως κυβέρνηση της χώρας «δεν πρόκειται να επιτρέψουμε την ερήμωση της Θεσσαλίας» και πώς «μέσα από ένα ολοκληρωμένο σχεδιασμό είμαστε βέβαιοι πως σύντομα η Θεσσαλία θα επανακτήσει τη δυναμική αλλά και βιώσιμη ανάπτυξη της αγροτικής της οικονομίας».

Έτσι παρά την επικοινωνιακή παρουσία του κ. Μαγκριώτη στο Συνέδριο, εξακολουθεί για τον κόσμο της Θεσσαλίας, να παραμένει αναπάντητο το ουσιώδες ερώτημα... Με ποιον τρόπο και με τι είδους έργα (εκτός της εκτροπής του Αχελώου) θα επιτευχθεί αυτός ο μεγάλος στόχος;

Αναφερόμενος στη διαχείριση των υδάτων της Θεσσαλίας, ο Υφυπουργός Υποδομών δήλωσε ότι μέσα σε διάστημα 12 μηνών θα είναι έτοιμες οι μελέτες που θα τεκμηριώνουν τις ανάγκες για νερό στην περιφέρειά μας, πάνω στις οποίες θα βασιστεί ο νέος αναπτυξιακός σχεδιασμός στον αγροτικό τομέα. Όμως, δεν είπε λέξη για τι μέλλει γενέσθαι αυτό το διάστημα με την τεράστια σήραγγα εκτροπής στη Δρακότρυπα και στην Αγορασιά η οποία άρχισε από σήμερα κιόλας να καταρρέει λόγω της μη εκτέλεσης των απαραίτητων τεχνικών παρεμβάσεων επένδυσης και προστασίας της, προκαλώντας έντονη ανησυχία στους φορείς και στους κατοίκους του νομού για περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή της Αργιθέας!

Σε ό,τι αφορά τέλος στην κυβερνητική πολιτική για τη γενικότερη ανάπτυξη της περιοχής μας ο κ. Μαγκριώτης επισήμανε σε σχέση με το 2ο Αναπτυξιακό Συνέδριο του νομού Καρδίτσας μεταξύ άλλων τα εξής:

«Η διερεύνηση, οι προτάσεις και τα συμπεράσματα που θα προκύψουν από αυτή τη διοργάνωση δεν είναι απλώς σημαντικά αλλά απαραίτητα για την το σχεδιασμό της περιφερειακής ανάπτυξης. Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο νομός Καρδίτσας, προβλήματα που ταλαιπωρούν την ελληνική περιφέρεια γενικότερα, δεν μπορώ παρά να εκφράσω την αισιοδοξία μου.

Όχι γιατί υπάρχουν μαγικές λύσεις αλλά γιατί η συνεργασία της κυβέρνησης, των τοπικών φορέων, των επιστημόνων και των πολιτών είναι προϋπόθεση για το ξεπέρασμα των προβλημάτων.

Από την πλευρά της κυβέρνησης μπορώ να διαβεβαιώσω ότι γνωρίζουμε τις ανάγκες της περιοχής και είναι στις άμεσες προτεραιότητές μας η επιτάχυνση, ο σχεδιασμός και η χρηματοδότηση της κατασκευής απαραίτητων έργων υποδομής που είναι:

* Η κατασκευή του Ε65 που θα συνδέει την ΠΑΘΕ με την Εγνατία Οδό,

* Η κατασκευή της Επαρχιακής Οδού Καρδίτσα-Άρτα που έχει ορισθεί ως εθνικού επιπέδου έργο και περιλαμβάνει τη σήραγγα του Τυμπάνου, έργο που θα διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό την πρόσβαση προς το υπό κατασκευή φράγμα Συκιάς.

* Η βελτίωση της Εθνικής οδού Καρδίτσας-Τρικάλων, η αναβάθμιση του οδικού δικτυού σύνδεσης της Καρδίτσας και της Ε65 με τα Φάρσαλα, την Αγχίαλο και το Βόλο,

* Η έναρξη των έργων διαχείρισης υδάτων Σμοκόβου, συνιστούν ένα σύνολο αναγκαίων υποδομών που θα δώσουν πνοή στην Καρδίτσα και στην ευρύτερη περιοχή τονώνοντας την οικονομική ανάπτυξη.

Παράλληλα, επιδιώκουμε τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων αναπτυξιακών σχεδίων για τους ορεινούς όγκους, όπως είναι αυτός των Αγράφων, που μοιράζεται σε 4 περιφέρειες και 5 νομούς. Πυρήνας και κεντρική φιλοσοφία αυτού του ολοκληρωμένου σχεδίου είναι η πράσινη- αειφόρος ανάπτυξη. Η χρηματοδότησή του θα πραγματοποιηθεί από το ΠΔΕ και το ΕΣΠΑ.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα αγωνιστεί για να υπάρξουν ειδικές πολιτικές χρηματοδότησης των ορεινών περιοχών από την Ε.Ε., τόσο στην Δ’ Προγραμματική Περίοδο, όσο και στην επόμενη. Ο σχεδιασμός, η διεκδίκηση αλλά και η διαχείριση ενός τέτοιου ολοκληρωμένου αναπτυξιακού σχεδίου, θα γίνει μέσα από ένα φορέα του Δημοσίου, σε συνεργασία με τους φορείς της Αυτοδιοίκησης αλλά και τους άλλους φορείς εκπροσώπησης των παραγωγικών και κοινωνικών τάξεων των 5 νομών.

Η Δυτική Θεσσαλία έχει χαρακτηριστικά περιφέρειας μέσα στην περιφέρεια. Γι’ αυτό μόνο ένα σχέδιο χωρικής ανάπτυξης που αξιοποιεί τους οδικούς άξονες και δεν καθορίζεται μονομερώς από αυτούς, όπως γίνεται μέχρι σήμερα, μπορεί να οδηγήσει στην περιφερειακή ανάπτυξη και σύγκλιση, στην κοινωνική συνοχή».

Στην εισήγησή του ο Νομάρχης Καρδίτσας κ. Φώτης Αλεξάκος επικεντρώθηκε στην παρουσίαση των κατευθύνσεων τοπικής δράσης που προωθεί η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση για την ανάπτυξη του αγροτικού τομέα.

Τις εργασίες της πρώτης ημέρας του 2ου Αναπτυξιακού Συνεδρίου Καρδίτσας παρακολούθησαν και απηύθηναν χαιρετισμούς οι Βουλευτές κ.κ. Ντίνος Ρόβλιας, Νίκος Σαλαγιάννης, Μαρία Θεοχάρη, Χρήστος Μαγκούφης, Σπύρος Ταλιαδούρος και η Γενική Γραμματέας της Περιφέρειας Θεσσαλίας κ. Πόπη Γερακούδη, ενώ μηνύματα απέστειλαν ο Βουλευτής Επικρατείας και πρώην πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας και ο Βουλευτής κ. Κώστας Τσιάρας.

Από την εφημερίδα Ελευθερία

Διαβάστε περισσότερα...

Στον βωμό του ευρώ......ακόμη και ο Παρθενώνας!!!

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις επί σειρά ετών υποθήκευαν κρυφά τη χώρα και το μέλλον των Ελλήνων , για να καλύψουν τα ελλείμματα και την κρατική ρεμούλα.
Δείτε το βίντεο με τις νέες αποκαλύψεις των New York Times . 
Ήθελαν να τιτλοποιήσουν ακόμη και τον Παρθενώνα !!!!

Απολαύστε το αίσχος το αδηφάγων Ελληνικών κυβερνήσεων , που εν αγνοία του Ελληνικού λαού , είχαν υποθηκεύσει κρυφά ολόκληρη τη χώρα !!! 
Βρωμιά και δυσωδία επί σειρά ετών , υποθήκευαν το μέλλον των Ελλήνων , για να καλύψουν τα φαγοπότια τους που οδήγησαν στο σημερινό εξευτελισμό και την Απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας... την οποία παραδίδουν και αυτή ώς θυσία στο βωμό του ευρώ !

Τώρα οι Ευρωπαίοι ζητούν εξηγήσεις και για αυτή τη ρεμούλα !!!



ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...
Από το ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Από......επανάνασταση έγινε κωμωδία!!!

Ξεκίνησε σαν επανάσταση και διαφημίστηκε σαν την μεγάλη τομή στη Δημόσια Διοίκηση. Για την στελέχωση του κράτους από το ΠαΣοΚ μιλάμε και το τσουνάμι των βιογραφικών που μας προέκυψε.

Βρίσκεται πλέον πολύ βαθιά στην επικράτεια της κωμωδίας.

Ακούστε το κορυφαίο.

Χθες στην Επιτροπή ΔΕΚΟ της Βουλής εμφανίστηκε ο κ. Π. Μαυροκέφαλος,δεν έχει εργαστεί από το 2004 (έχει κέφι για δουλειά μόνο με το ΠαΣοΚ στην κυβέρνηση). Το κέφι επανήλθε και ο κ. Μαυροκέφαλος επελέγη ως επικεφαλής του Διαχειριστή Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ).

Βιογραφικό;;; Εχει γράψει ένα παμπάλαιο βιβλίο για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της Κίνας. «Στα ελληνικά ή στα κινεζικά;» τον ρώτησε με εμφανή ειρωνεία ο κ. Φ. Πετσάλνικος.

Ο Απ. Κακλαμάνης ήταν όλο νεύρα με την επιλογή και δεν μάσησε τα λόγια του. «Εχω επιφυλάξεις αλλά, αφού τον θέλει η κυβέρνηση, γιατί να πω όχι;» λέγεται ότι είπε.

Πλάκα τελικά έχουν. Και θέλουν να τους πιστέψουμε........

Από το Ελληνικό Καφενείο

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Daltons της ελληνικής οικονομίας...

Στην Ελλάδα όταν δεν θέλεις να κάνεις κάτι, φτιάχνεις μια Επιτροπή κι όταν δεν θέλεις να τιμωρήσεις κάποιον, φτιάχνεις μια Εξεταστική. Για να σιγουρευτούνε ότι δεν θα υπάρξει κανένα αποτέλεσμα, θα το ψάξουν από Νώε και δώθε.

Και στο τέλος, όταν θα έχουν γεμίσει τις τσέπες τους από τις αποζημιώσεις για τις συμμετοχές τους στις Εξεταστικές, θα βγάλουν από ένα πόρισμα το κάθε κόμμα, θα μιλήσουν για πολιτικές ευθύνες και οι ένοχοι θα αποδοθούν "λευκοί" σαν περιστερές, γιατί είτε τα αδικήματα θα έχουν παραγραφεί, είτε δεν θα έχουν αποδειχτεί...

Οι Ντάλτονς ήταν τέσσερις, όσοι δηλαδή κι ο Γιάννος, με τον Χριστοδουλάκη, τον Αλογοσκούφη και τον Παπαθανασίου...

Κι ο δικός μας, ο Αρτινός, ο Δημητράκης ο Τσοβόλας; μπορεί να ρωτήσει κάποιος απ' αυτούς που θέλουν να το πάνε από το '80 και δώθε...

Ε, οι Ντάλτονς είχαν και τον Ραταπλάν!!!

Από το ΚΕΝΤΡΙ

Διαβάστε περισσότερα...

«Πρόγραμμα Καλλικράτης: Ζητήματα Συνταγματικότητος»

Μαρία Καραμανώφ

Σύμβουλος Επικρατείας, Αντιπρόεδρος Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος & Βιωσιμότητος

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010, ώρα 6μμ-9μμ

Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ)

Οργάνωση: Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος

Δημόσια συζήτηση με αντικείμενο τα νομικά και πραγματικά ζητήματα από την αναδιάρθρωση του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις επιπτώσεις της στον χαρακτήρα και την ιδιαίτερη φυσιογνωμία των Δήμων και Κοινοτήτων της χώρας.

Το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», το οποίο αποτελεί τη συνέχεια και ολοκλήρωση του Προγράμματος «Καποδίστριας», συνιστά ίσως τη ριζικότερη μεταρρύθμιση στο σύστημα διοικητικής οργάνωσης του Ελληνικού κράτους από της γενέσεώς του και ανατρέπει διοικητικά σχήματα και πραγματικές καταστάσεις που έχουν διαμορφωθεί σταδιακά στη διάρκεια μακρού χρόνου και επιβιώσει σημαντικών αλλαγών στο πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό πεδίο.

Το Επιμελητήριο έχει γίνει δέκτης πολλών ερωτημάτων σχετικά με τη νομιμότητα και βιωσιμότητα του νέου αυτού συστήματος και με την αφορμή αυτή οργανώθηκε η σημερινή εκδήλωση. Σκοπός της είναι να δοθεί η ευκαιρία στο μεν Επιμελητήριο να παρουσιάσει τον προβληματισμό και τις θέσεις του, αλλά και σε όσους ενδιαφέρονται, να έχουν ένα βήμα για μια ζωντανή ανταλλαγή απόψεων παραδοσιακού τύπου, πέρα από την απρόσωπη τοποθέτηση στον ψηφιακό διάλογο του διαδικτύου.

Είναι προφανές ότι ο «Καλλικράτης» φιλοδοξεί να δώσει τη λύση στα χρόνια και πανθομολογούμενα προβλήματα της διοικητικής οργάνωσης της χώρας και, όπως τουλάχιστον εξαγγέλλει, επιχειρεί να το επιτύχει με μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που άπτεται και των δύο βασικών αξόνων της οργάνωσης αυτής, δηλ. τόσο της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και της αποκέντρωσης. Η λύση αναμένεται να δοθεί α) με τον περιορισμό του αριθμού των ΟΤΑ α' βαθμού, οι οποίοι, από 6.100 που ήταν μέχρι το 1997, μειώθηκαν με τον Καποδίστρια σε 1.033 και ήδη περιορίζονται σε περίπου 350, καθώς και β) με την διοικητική διαίρεση της χώρας σε δεκατρείς περίπου Περιφέρειες, οι οποίες όμως δεν αποτελούν πλέον αποκεντρωμένη κρατική Διοίκηση, όπως ήταν μέχρι σήμερα, αλλά αυτοδιοικούμενα ν.π.δ.δ. με αιρετό Περιφερειάρχη. Η τύχη των Νομαρχιών και της αποκεντρωμένης κρατικής Διοίκησης παραμένει λίγο-πολύ αδιευκρίνιστη.

Η προτεινόμενη αυτή λύση, διατυπωμένη σε πολύ αδρές γραμμές που αφήνουν πολλά κενά και ερωτηματικά, έχει ήδη δοθεί για δημόσια διαβούλευση. Για να αξιολογηθεί όμως σοβαρά η νομιμότης και βιωσιμότης μιας νομοθετικής λύσεως, και μάλιστα τόσο ριζοσπαστικής όσο αυτής που προτείνει ο «Καλλικράτης», το πρώτο πράγμα που απαιτεί όχι μόνο η επιστήμη, αλλά και η κοινή λογική, είναι να έχει προηγηθεί η ακριβής διάγνωση (δόμηση) του προβλήματος. Και όταν λέμε «δόμηση» του προβλήματος δεν εννοούμε απλώς την αντίληψη των δυσλειτουργιών που ταλαιπωρούν καθημερινά τους πολίτες, τα όργανα και τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αυτές είναι ευχερώς αντιληπτές από τον μέσο άνθρωπο χωρίς τη μεσολάβηση καμμίας επιστημονικής μεθόδου. Εννοούμε την επιστημονική διάγνωση, η οποία θα εντοπίζει και θα μελετά ξεχωριστά έναν-έναν τους παράγοντες που προκαλούν τις δυσλειτουργίες της τοπικής αυτοδιοίκησης, θα εξετάζει αναλυτικά και με ακρίβεια τις μεταξύ τους σχέσεις και αλληλεπιδράσεις και θα αποδεικνύει με τεκμηριωμένα στοιχεία, και όχι απλώς ρητορικά σχήματα, με ποιόν ακριβώς τρόπο η προτεινόμενη λύση αναμένεται να εξουδετερώσει τους παράγοντες αυτούς και να λύσει το πρόβλημα. Με άλλα λόγια εννοούμε κάτι ανάλογο με τις λεγόμενες Λευκές Βίβλους, οι οποίες, τουλάχιστον στα διοικητικώς εξελιγμένα κράτη, θεωρούνται ως αναγκαίο προαπαιτούμενο για κάθε σημαντική νομοθετική μεταβολή και αποτελούν την ελάχιστη εγγύηση ότι η μεταβολή αυτή δεν θα οδηγήσει σε τραγικά και μη αναστρέψιμα λάθη. Και για να μη θεωρηθεί ότι οραματίζομαι μεθόδους που, τουλάχιστον στην Ελλάδα, ανήκουν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, αναφέρομαι στην επιστημονική Έκθεση της Επιτροπής Δεκλερή με τίτλο «Ελληνική Διοίκηση 2000», η οποία είχε συνταχθεί από το τότε Υπουργείο Προεδρίας το 1992 με την εφαρμογή συστημικής μεθοδολογίας και με συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων παραγόντων και φορέων, και η οποία θα έπρεπε να αποτελεί, αν όχι την αφετηρία, τουλάχιστον το υπόδειγμα για μια σύγχρονη επιστημονική προσέγγιση του προβλήματος.

Αναζητήσαμε μάταια κάποια Λευκή Βίβλο για τον Καλλικράτη, η μάλλον το σύνολο των Λευκών Βίβλων που θα έπρεπε να έχουν συνταχθεί για να καλύψουν τις πολλαπλές πτυχές ενός τόσο πολυπλόκου προβλήματος, νομικές, οργανωτικές, περιβαλλοντικές, πολιτιστικές, πολεοδομικές, κοινωνικές, οικονομικές κ.ο.κ. Εξ ίσου μάταια αναζητήσαμε την επιστημονική, δηλ. με αυστηρή μεθοδολογία, τυπική και ουσιαστική αξιολόγηση του σχεδίου Καποδίστριας, το οποίο και απετέλεσε την πρώτη φάση του εγχειρήματος της διοικητικής μεταρρύθμισης της χώρας. Αντίθετα, σε πρόσφατη Έκθεση του Ινστιτούτου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Μάρτιος 2008) αναγνωρίζεται ρητά ότι «η διοικητική μεταρρύθμιση δεν έγινε δυνατό στην προηγούμενη φάση να γίνει αντικείμενο συστηματικής αξιολόγησης», καθώς επίσης και ότι η μεταρρύθμιση εκείνη (δηλ. του Καποδίστρια) δεν πέτυχε τους στόχους της» (σελ.28). Για να χρησιμοποιήσω τα ίδια τα λόγια της Έκθεσης, δεν επήλθε «ο αναμενόμενος εκσυγχρονισμός του τοπικού πολιτικού συστήματος, αλλά η πλήρης επιβεβαίωση του τοπικού κοινοβουλευτικού κομματικού συστήματος ... δεν εξασφαλίστηκε η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των νέων Δήμων, δεν έγινε η αναγκαία χρηματοδότηση από το κράτος, αλλά αντίθετα παρακρατήθηκαν πόροι της τοπικής αυτοδιοίκησης ... η οργάνωση τεχνικών και οικονομικών υπηρεσιών έμεινε στα χαρτιά ... η διαφάνεια στη διαχείριση των πόρων και ο κοινωνικός έλεγχος της τοπικής εξουσίας δεν επετεύχθη ... οι λειτουργικές δαπάνες όχι μόνο δεν μειώθηκαν αλλά αυξήθηκαν» κ.ο.κ.

Οι ανωτέρω διαπιστώσεις, οι οποίες επαναλαμβάνω δεν είναι δικές μου αλλά έχουν περιληφθεί στην ανωτέρω Έκθεση, γεννούν ευλόγως το εξής ερώτημα: Όλες αυτές οι αποτυχίες συνέβησαν, επειδή ο Καποδίστριας δεν κινήθηκε αρκετά τολμηρά προς τη σωστή κατεύθυνση ή για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, επειδή δηλ. κινήθηκε προς την εντελώς λάθος κατεύθυνση; Εφ' όσον απουσιάζει η τεκμηριωμένη σύνδεση των αποτελεσμάτων προς τα αίτια, και οι δύο αυτές θέσεις φαίνονται εξ ίσου υποστηρίξιμες και υποστηρίζονται πράγματι με πάθος από τους οπαδούς και τους πολέμιους του Προγράμματος αντίστοιχα.

Αντικείμενο της σημερινής παρουσιάσεως δεν είναι να λύσουμε το πρόβλημα της Διοικητικής Οργάνωσης της χώρας. Αυτό υποτίθεται ότι έχει πλέον λυθεί και η λύση του ενσωματώνεται στο Πρόγραμμα Καλλικράτης. Δικό μας αντικείμενο είναι να εξετάσουμε την προτεινόμενη αυτή λύση, και μάλιστα όχι σε βάθος, γιατί δεν μας το επιτρέπουν οι χρονικοί περιορισμοί, αλλά οριακά, μέσα δηλ. στα ευρέα πλαίσια που θέτει το ίδιο το Σύνταγμα. Αφού όμως δεν έχουμε ούτε επιστημονική δόμηση του προβλήματος, ούτε αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της πρώτης φάσεως εφαρμογής του, είμαστε υποχρεωμένοι να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Και εν αρχή ήταν, είναι και ελπίζουμε να συνεχίσει να είναι το Σύνταγμα.

Το Σύνταγμα έχει μια αυστηρή και πάγια θέση στο ζήτημα της διοικητικής οργάνωσης της χώρας. Από τη μια πλευρά κατοχυρώνει την Κρατική Δημόσια Διοίκηση (κεντρική και αποκεντρωμένη) και από την άλλη την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Στην πρώτη αναθέτει τις κρατικές υποθέσεις, στην δεύτερη, κατ' αρχήν, τις τοπικές. Μέχρι σήμερα ο νομικός προβληματισμός εστιάστηκε, σε πολύ αδρές γραμμές, στα εξής κατά χρονική σειρά ζητήματα για τις σχέσεις Κρατικής Διοίκησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης: Ζήτημα πρώτο, το οποίο ετέθη αμέσως μετά την συνταγματική αναθεώρηση του 1975: με δεδομένη τη συνταγματική επιταγή να ανατεθούν οι τοπικές υποθέσεις στους ΟΤΑ, μήπως τυχόν το Κράτος, δηλ. η κρατική Δημόσια Διοίκηση, επιμείνει να παρακρατεί ζηλότυπα για τον εαυτό της τις φύσει τοπικές υποθέσεις. Το ζήτημα αυτό λύθηκε σταδιακά με διαδοχικές μεταβιβάσεις υποθέσεων στην τοπική αυτοδιοίκηση και έτσι δεν θα σταθώ καθόλου σ' αυτό. Ζήτημα δεύτερο: με δεδομένη τη συνταγματική διάκριση μεταξύ κρατικών και τοπικών υποθέσεων, μήπως ο νομοθέτης εκχωρήσει τους ΟΤΑ υποθέσεις από τη φύση τους κρατικές. Ήδη από τη δεκαετία του 1990 το ζήτημα αυτό απασχόλησε επανειλημμένα τη νομολογία του ΣτΕ, η οποία απεφάνθη αρνητικά. Η νομολογία αυτή παρεκάμφθη με την ad hoc συνταγματική αναθεώρηση του 2001, αλλά επιβεβαιώθηκε πρόσφατα, για να διαφυλάξει υπέρ του Κράτους τουλάχιστον την παιδεία και την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της πολεοδομίας και χωροταξίας. Ζήτημα τρίτο: ετέθη για πρώτη φορά με τον «Καποδίστρια», αλλά δεν κατέστη δυνατόν να λυθεί οριστικώς από τη νομολογία και επανατίθεται ήδη μετ' επιτάσεως με τον «Καλλικράτη». Το ζήτημα αυτό συνοψίζεται ως εξής: μήπως η υπέρμετρη διεύρυνση των ορίων των Δήμων και Κοινοτήτων από το νομοθέτη εξουδετερώνει πράγματι τόσο την έννοια της τοπικής υποθέσεως, όσο, εν τέλει, και αυτή καθ' εαυτή την ίδια την τοπική αυτοδιοίκηση α' βαθμού; Με απλά λόγια, ό,τι ήθελε βαφτίσει ο νομοθέτης Δήμο, αποτελεί πράγματι ΟΤΑ α' βαθμού και οι υποθέσεις του είναι εξ ορισμού τοπικές υποθέσεις, ή μήπως υπάρχουν προς τούτο κάποια ουσιαστικά κριτήρια με συνταγματική κατοχύρωση, τα οποία θέτουν όρια στην ευχέρεια του νομοθέτη να προσδιορίζει το μέγεθος των Δήμων και το εύρος των τοπικών υποθέσεων;

Αυτό είναι το βασικό ερώτημα που θα μας απασχολήσει σήμερα.

Ας το προσεγγίσουμε αντίστροφα: Τι θα έκανε κανείς, αν ήθελε να εξουδετερώσει τη συνταγματική επιταγή για την διοίκηση των τοπικών υποθέσεων από την πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση; Τρόπος πρώτος: να προβεί σε ρητή κατάργηση των ΟΤΑ α' βαθμού η σε ρητή ανάθεση των υποθέσεών τους σε άλλες βαθμίδες Τ.Α. ή στο Κράτος. Κάτι τέτοιο θα αποτελούσε χονδροειδή παράβαση του άρθρου 102 του Συντάγματος, αντιληπτή ακόμη και από ένα πρωτοετή φοιτητή της Νομικής. Τρόπος δεύτερος: να προβεί σε διεύρυνση των ορίων των Δήμων σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτοί να καθίστανται πράγματι διατοπικά και όχι τοπικά συστήματα. Με τον τρόπο αυτό, οι υποθέσεις των νέων αυτών διευρυμένων Δήμων παύουν να έχουν τοπικό χαρακτήρα, αφού δεν είναι πράγματι παρά το άθροισμα των επί μέρους τοπικών υποθέσεων των συνενωμένων Δήμων και, ως εκ τούτου, αποκτούν πλέον διατοπικό χαρακτήρα.

Και τι πειράζει; θα διερωτηθεί κανείς. Εκ πρώτης όψεως, αν μείνουμε δηλ. στον κυκλικό συλλογισμό «ό,τι ονομάζεται Δήμος, είναι εξ ορισμού ΟΤΑ α' βαθμού, και ό,τι κάνει αυτός ο Δήμος, είναι εξ ορισμού τοπική υπόθεση», δεν φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα. Είναι όμως πράγματι σωστό αυτό; Θεωρώ πως όχι. Διότι, και αν ακόμη ένας Δήμος δύναται κατ' εξαίρεση (και μόνο επειδή το επέτρεψε η πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση) να χειρίζεται και κάποιες κρατικές υποθέσεις, οφείλει πάντως να τηρεί οπωσδήποτε τον συνταγματικό κανόνα, δηλ. να διοικεί ο ίδιος τις τοπικές του υποθέσεις. Και για να τις διοικεί, πρέπει αυτές να υπάρχουν ως τοπικές και όχι να έχουν απορροφηθεί και μεταλλαχθεί σε διατοπικές. Κάθε επανασχεδιασμός των ορίων των Δήμων της χώρας έχει, επομένως, ως συνταγματικό όριο τη διατήρηση της τοπικής υποθέσεως. Έτσι γεννάται το αμέσως επόμενο ερώτημα: Σε τι συνίσταται λοιπόν η τοπική υπόθεση, κατά διάκριση από την διατοπική, την περιφερειακή και την κρατική; Τοπική είναι η υπόθεση που αφορά σε ένα εδαφικώς περιωρισμένο σύστημα και η οποία, ως εκ τούτου, δύναται και οφείλει να αποφασιστεί από την ίδια την τοπική κοινωνία με κριτήρια που προσιδιάζουν στο τοπικό αυτό σύστημα. «Δύναται» σημαίνει ότι η υπόθεση αυτή δεν επηρεάζει κάποιο μεγαλύτερο σύστημα (δηλ. το νομό, την περιφέρεια ή ολόκληρη την επικράτεια), ώστε να υπάρχει κίνδυνος, αν κριθεί με κριτήρια τοπικά, να θιγεί το μεγαλύτερο αυτό σύστημα. Αυτή είναι και η λογική της νομολογίας του ΣτΕ, σύμφωνα με την οποία ζητήματα όπως η παιδεία, ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός, η προστασία της πολιτιστικής κληρονομίας, δεν δύνανται να ανατεθούν στους ΟΤΑ οποιουδήποτε βαθμού, διότι πρέπει να σχεδιάζονται με κριτήρια όχι τοπικά ή διατοπικά, αλλά εθνικά. «Οφείλει» σημαίνει αντίθετα ότι, αν μια τοπική υπόθεση ανατεθεί σε όργανα μεγαλυτέρου συστήματος, δηλ. διατοπικά, περιφερειακά ή κρατικά, και κριθεί με τα κριτήρια του συστήματος αυτού, τότε θα θιγεί το τοπικό σύστημα, είτε διότι τα όργανα αυτά δεν γνωρίζουν τις τοπικές προτεραιότητες και υποθέσεις τόσο καλά όσο η τοπική κοινωνία, είτε διότι είναι υποχρεωμένα να λάβουν τις αποφάσεις τους σύμφωνα με τη λογική και τις ανάγκες του μεγαλυτέρου συστήματος (νομού, περιφέρειας, κράτους) το οποίο εκπροσωπούν.

Πώς όμως οριοθετείται ένα γνήσιο τοπικό σύστημα, πώς δηλ προσδιορίζονται τα εδαφικά όρια μιας μονάδας ΟΤΑ α' βαθμού; Τα κριτήρια δεν μπορεί να είναι μονοσήμαντα, ούτε προκρούστεια, και για το λόγο αυτό, η απάντηση δεν μπορεί να προέρχεται άνωθεν, δηλ. από το νομοθέτη σύμφωνα με την ελεύθερη εκτίμησή του. Ειδικά στην Ελλάδα, η ταυτότητα κάθε συγκεκριμένου Δήμου ή Κοινότητας δεν είναι δοτή, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας σειράς πολυπλόκων διεργασιών ιστορικού, κοινωνικού, πολιτικού, πολιτιστικού και οικονομικού χαρακτήρα.

Ο Έλληνας νομοθέτης, τόσο ο συνταγματικός όσο και ο κοινός, δεν δημιούργησαν τους ΟΤΑ α' βαθμού από το μηδέν. Τους περισσότερους τους βρήκε ήδη διαμορφωμένους εκ των πραγμάτων, με δεδομένη ιστορική, πολιτιστική και πολιτική παράδοση, τους αναγνώρισε και τους κατοχύρωσε αναθέτοντάς τους την διαχείριση των τοπικών τους υποθέσεων. Αλλά και οι περισσότεροι νέοι Δήμοι έχουν πλέον πίσω τους αρκετά μακρό παρελθόν, το οποίο έχει πλέον καθορίσει την ταυτότητά τους. Για το λόγο αυτό, τί αποτελεί τοπική υπόθεση προέχουσας σημασίας και με ποιό κριτήριο προσδιορίζεται, αποτελεί διαφορετικό ζήτημα για κάθε Δήμο και το γνωρίζει εκείνος καλύτερα από τον καθένα. Για άλλον είναι η διατήρηση της ιστορικής του ταυτότητος, για άλλον η προστασία της οικιστικής του φυσιογνωμίας, για άλλον η ανάδειξη κάποιων στοιχείων της παράδοσης ή του φυσικού του περιβάλλοντος, για άλλον η παραγωγή κάποιου τοπικού προϊόντος, η μετάδοση κάποιων τοπικών δεξιοτήτων, η τουριστική προβολή κ.ο.κ.

Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι η υφιστάμενη κατάσταση έχει παγώσει, απολιθωθεί και αδυνατεί να προσαρμοστεί στις σύγχρονες απαιτήσεις. Αντίθετα, η νομοθεσία ανέκαθεν προέβλεπε τη δυνατότητα συνένωσης Δήμων και Κοινοτήτων, πάντοτε όμως με αποφασιστική συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στη λήψη της σχετικής αποφάσεως και με διοικητικές διαδικασίες (έκδοση Π.Δ/τος), οι οποίες είναι και οι μόνες που εξασφαλίζουν αποτελεσματική δικαστική προστασία.

Τι έχει αλλάξει σήμερα και η εθελοντική συνένωση δεν φαίνεται πλέον αρκετή; Το πρόβλημα, κατά την γνώμη μου, ανέκυψε από τη στιγμή που άρχισε να κερδίζει έδαφος η αντίληψη ότι οι ΟΤΑ μπορούν να διοικούν και πάσης φύσεως υποθέσεις που δεν είναι τοπικές, αλλά διατοπικές, ακόμη και κρατικές. Και τότε φάνηκαν οι αντικειμενικές δυσκολίες. Για να επιτευχθεί αυτό, οι ΟΤΑ έπρεπε να αποκτήσουν υποδομές, πόρους, όργανα, διοίκηση, εξειδικευμένο προσωπικό κ.λπ. νομαρχιακού, περιφερειακού ή κρατικού επιπέδου. Για να τα αποκτήσουν, έπρεπε να μεγαλώσουν, ήθελαν δεν ήθελαν. Και πράγματι μεγάλωσαν πολύ με τον Καποδίστρια και θα μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο με τον Καλλικράτη. Το αν με τη διεύρυνση αυτή κατάφεραν να διοικήσουν αποτελεσματικότερα τις διατοπικές ή κρατικές υποθέσεις που τούς ανατέθηκαν, είναι το ένα σκέλος του προβλήματος. Η εμπειρία του Καποδίστρια δεν φαίνεται προς το παρόν ενθαρρυντική. Το άλλο όμως σκέλος του προβλήματος, το οποίο και έχει κρίσιμη συνταγματική σημασία, είναι ότι μεγαλώνοντας, μεταλλασσόμενοι δηλ. σε μεγάλα διατοπικά συστήματα, εξουδετερώνουν πράγματι εκείνα τα χαρακτηριστικά και τις λειτουργίες στις οποίες αποβλέπει προεχόντως το Σύνταγμα, δηλ. τη διατήρηση του τοπικού συστήματος ως φυσικού φορέως διαχειρίσεως των τοπικών υποθέσεων. Και αυτό είναι πράγματι το μεγάλο συνταγματικό ζήτημα που γεννά η προτεινόμενη διοικητική μεταρρύθμιση: είναι επιτρεπτή η συνένωση πρωτοβάθμιων ΟΤΑ χάριν διαχειρίσεως διατοπικών ή κρατικών υποθέσεων, όταν αυτή συνεπάγεται πράγματι την εξαφάνισή τους;

Το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι αν, εν πάση περιπτώσει, το νέο αυτό διευρυμένο σχήμα, στο οποίο ενσωματώνονται οι παλαιοί Δήμοι, θα λύσει πράγματι τα προβλήματά τους. Η εντύπωση που απεκόμισα από τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ότι η προσέγγιση των προβλημάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθώς και η λύση που δίδεται σε αυτά, είναι μάλλον απλουστευτική. Παρ' ό,τι διακηρύσσονται πολλά και ωραία για τους στόχους του Καλλικράτη (συμμετοχή των πολιτών, εμβάθυνση της δημοκρατίας, διαδραστικές υπηρεσίες διαφάνεια, αξιοκρατία κ.λπ.), διαφαίνεται ότι βασικός στόχος της μεταρρύθμισης είναι να αυξηθεί η επιχειρησιακή ικανότητα των ΟΤΑ, ώστε να δύνανται να αναλαμβάνουν και να διεκπεραιώνουν, μόνοι τους ή με αναθέσεις, μεγάλης κλίμακος έργα και δραστηριότητες. Είναι λοιπόν οι επιχειρησιακές απαιτήσεις των μεγάλων έργων και δραστηριοτήτων οι οποίες υπαγορεύουν τελικώς το μέγεθος και τα όρια των νέων Δήμων και όχι αντίστροφα. Όμως ο Δήμος δεν είναι επιχείρηση. Ακόμα και ο πιο μικρός και ασήμαντος Δήμος αποτελεί ένα «σύστημα μεγάλης κλίμακος» με την επιστημονική έννοια του όρου, δηλ. ένα σύστημα το οποίο οφείλει να επιτελεί πολλαπλές λειτουργίες, σε τοπική μεν κλίμακα, αλλά πάντως πολλαπλές, οι περισσότερες από τις οποίες, όπως λ.χ. η πολιτική καλλιέργεια, η δημοτική πρόνοια και αλληλεγγύη, η συμμετοχή των δημοτών στα κοινά σε προσωπικό και όχι ψηφιακό επίπεδο, η ανάδειξη και διαχείριση ενός τοπικού φυσικού ή πολιτιστικού στοιχείου κ.λπ., δεν έχουν επιχειρησιακό χαρακτήρα. Αν ο Δήμος ήταν επιχείρηση, και είχε ως εκ τούτου ως μοναδικό σκοπό την οικονομική αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα, θα μπορούσε, ή μάλλον θα ώφειλε να θυσιάσει την τοπικότητά του για την εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού. Όμως δεν είναι.

Είναι, ίσως, κοινός τόπος ότι οι Δήμοι δεν τα καταφέρνουν όσο καλά θα έπρεπε στην άσκηση όλων αυτών των πολλαπλών λειτουργιών. Αλλά σ' αυτό δεν φταίει, ή δεν φταίει μόνο, το μέγεθός τους. Τα ίδια ακριβώς προβλήματα κακής διαχείρισης, αδιαφάνειας, αναποτελεσματικότητας, κακής οργάνωσης, είναι κοινά σε όλα τα επίπεδα της Δημόσιας Διοίκησης, κρατικής, περιφερειακής και αποκεντρωμένης. Για να αναφερθώ και πάλι στη μόνη συστηματική επιστημονική μελέτη που έχουμε, την «Ελληνική Διοίκηση 2000», εντοπίζονται 117 παθογενείς παράγοντες, η αλληλεπίδραση και αμοιβαία επιδείνωση των οποίων δημιουργεί τις δυσλειτουργίες της Δημόσιας Διοίκησης. Οι ίδιοι παράγοντες, προφανώς ενισχυμένοι μετά 20 έτη, εφαρμόζονται mutatis mutandis σε όλα τα επίπεδα διοικητικής οργανώσεως, αφού είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι, με τα ίδια διοικητικά ήθη, την ίδια νοοτροπία κ.ο.κ. Δεν είναι πιθανό και πάντως δεν προκύπτει από τις μελέτες που συνοδεύουν τον «Καλλικράτη», για ποιους λόγους οι παράγοντες αυτοί αναμένεται να εξουδετερωθούν δια μαγείας, μόλις οι μικροί Δήμοι ενώσουν τα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες τους.

Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν χρειάζεται αλλαγές. Αλλά ποιές θα είναι οι αλλαγές αυτές, τί έχει ανάγκη ο κάθε Δήμος και αν θα ωφεληθεί μεγαλώνοντας ή μικραίνοντας, είναι ένα απολύτως εξατομικευμένο ερώτημα που επιδέχεται μόνον ειδική και εξατομικευμένη απάντηση. Δεν πρόκειται για καθόλου εύκολη υπόθεση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνει σωστά, δηλ. με τις κατάλληλες διαδικασίες, οι οποίες δεν μπορεί παρά να είναι συμμετοχικές και επιστημονικές. Και τέτοιες είναι εξ ορισμού διαδικασίες διοικητικές και όχι νομοθετικές. Το κρίσιμο ερώτημα, ποιός Δήμος θα συνενωθεί με ποιόν και με ποιά κριτήρια, απαιτεί επιστημονική προσέγγιση που μόνον η διοικητική διαδικασία μπορεί από τη φύση της να διασφαλίσει. Απαιτεί επίσης αποφασιστική συμμετοχή των ενδιαφερομένων, όχι απλώς «ναι ή όχι» διά βοής, αλλά ουσιαστική ανταλλαγή απόψεων και αντικρούσεις ισχυρισμών και επιχειρημάτων εκατέρωθεν, σε όλα τα στάδια της λήψεως της αποφάσεως και με αντίστοιχη δυνατότητα δικαστικού ελέγχου. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι μέχρι τον «Καποδίστρια» οι συνενώσεις των Δήμων και Κοινοτήτων γίνονταν με Προεδρικά Διατάγματα και όχι με νόμους. Στη σημερινή εποχή της ελεύθερης συμβίωσης, οι γάμοι από συνοικέσιο ίσως έχουν ακόμα κάποιες πιθανότητες επιτυχίας. Οι υποχρεωτικοί όμως γάμοι, όπως αυτοί του Καλλικράτη, στους οποίους οι όροι της αναγκαστικής συμβίωσης και η πορεία της νέας ζωής καθορίζονται άνωθεν για το καλό όλων, είναι μάλλον καταδικασμένοι. Η νομοθετική, δηλ. άνωθεν, επιλογή μιας λύσης ίσως είναι πιο γρήγορη, εύκολη, και ανεπίδεκτη δικαστικής αμφισβητήσεως και για το λόγο αυτό προτιμάται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, ώστε να κλείνουν το ταχύτερο τα επίμαχα ζητήματα. Όμως δεν είναι αυτή η καταλληλότερη ούτε η δημοκρατικότερη για το προκείμενο ζήτημα.

Και το κυριότερο: Η δια της νομοθετικής οδού υποχρεωτική συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων γεννά σοβαρά συνταγματικά ζητήματα που σχετίζονται με το δικαίωμα παροχής εννόμου προστασίας σε συνδυασμό και με το άρθρο 102 του Συντάγματος. Η συνταγματική κατοχύρωση των ΟΤΑ α' βαθμού δεν αποτελεί απλώς την επιλογή ενός συστήματος διοικητικής οργανώσεως της χώρας, αλλά θεμελιώνει και αντίστοιχο δικαίωμα των πολιτών να διοικούν τις τοπικές τους υποθέσεις μέσω των οικείων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης. Αν όμως το Σύνταγμα κατοχυρώνει τα ανωτέρω, δεν είναι δυνατόν να μην κατοχυρώνει και το λογικώς προαπαιτούμενο αυτών, δηλ. την αποφασιστική συμμετοχή και λόγο των πολιτών στο ποιος ακριβώς θα είναι αυτός ο οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως που πράγματι τους εκπροσωπεί.

Αυτό δεν αφαιρεί βεβαίως από το Κράτος τον τελευταίο λόγο, και γι' αυτό, άλλωστε, ουδέποτε είχε αμφισβητηθεί η συνταγματικότης του καθορισμού των ορίων των ΟΤΑ με Π. Δ/γμα. Δεν σημαίνει όμως και το αντίστροφο, ότι δηλ. ο τελευταίος αυτός λόγος θα είναι ανεπίδεκτος έγκαιρης και αποτελεσματικής δικαστικής αμφισβητήσεως, όπως συμβαίνει όταν η σχετική απόφαση περί συνενώσεων λαμβάνεται δια της νομοθετικής οδού. Όπως είναι γνωστό, οι νόμοι δεν προσβάλλονται ευθέως στο ΣτΕ και, επομένως, η μόνη οδός δικαστικής προστασίας που απομένει στον πολίτη ή στον ΟΤΑ για να αμφισβητήσει την νομιμότητα της συνενώσεως θα είναι ο παρεμπίπτων έλεγχος της συνταγματικότητος του «Καλλικράτη» επ' ευκαιρία της προσβολής κάποιας πράξεως του νέου διευρυμένου Δήμου. Αυτός όμως ο δικαστικός έλεγχος δεν μπορεί να γίνει παρά σε χρόνο που ο νόμος θα έχει πλέον εφαρμοστεί, θα έχουν μεσολαβήσει οι Δημοτικές Εκλογές και ο νέος Δήμος θα έχει αρχίσει να λειτουργεί και να εκδίδει διοικητικές πράξεις. Οι αντικειμενικές δυσκολίες για την κήρυξη του νόμου ως αντισυνταγματικού στο στάδιο αυτό είναι προφανείς και δεν χρειάζονται σχόλια.

Ο Καλλικράτης δεν αφορά μόνο τους ΟΤΑ α' βαθμού. Ανατρέπει τελείως και την συνταγματικώς κατοχυρωμένη ισορροπία στις σχέσεις κρατικής Διοίκησης (κεντρικής και αποκεντρωμένης) και τοπικής αυτοδιοίκησης.

Και τούτο διότι η ίδρυση οργάνων τοπικής αυτοδιοίκησης τρίτου βαθμού, με την διαίρεση της χώρας σε 13 Περιφέρειες που θα αποτελούν πλέον ιδιαίτερα ν.π.δ.δ., αυτοδιοικούμενα με αιρετούς περιφερειάρχες, εξουδετερώνει πράγματι την έννοια της αποκέντρωσης και αποδυναμώνει την κρατική διοίκηση. Το Σύνταγμα όμως, δεν επιτρέπει να μετατραπεί το ελληνικό κράτος σε μια οιονεί ομοσπονδία, αλλά επιβάλλει να παραμένουν οι κρατικές υποθέσεις στο κράτος, προκειμένου να τις χειρίζονται τα κρατικά όργανα, κεντρικά ή αποκεντρωμένα, με κριτήρια και με οπτική εθνικού και όχι τοπικού χαρακτήρα.

Και ναι μεν με την πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση επετράπη η ανάθεση και κρατικών αρμοδιοτήτων τους ΟΤΑ, η διάταξη όμως αυτή (λαμβάνοντας υπ' όψιν και την ιστορία της) πρέπει να ερμηνευθεί ως εξαίρεση και όχι ως ανατροπή του κανόνα. Πρόκειται για ένα τεράστιο συνταγματικό ζήτημα, το οποίο δεν έχουμε σήμερα το χρόνο να εξετάσουμε σε βάθος, απλώς το θίγουμε και επιφυλασσόμαστε να το συζητήσουμε αναλυτικά σε κάποιο μεταγενέστερο χρόνο.

Από την Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

Διαβάστε περισσότερα...