Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Δυο λέξεις, πρωταγωνιστούν στο μετεκλογικό σκηνικό

Τις τελευταίες μέρες, μετά τα εκλογικά αποτελέσματα κι ιδιαίτερα με αφορμή την απεργία των λιμενεργατών στον Ο.Λ.Π. και  με αποκορύφωμα (;) το "σοσιαλιστικό" ξύλο και τα χημικά που έπεσαν έξω απ' το Υπουργείο Εργασίας στους διαδηλωτές της Ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, μου έχει δημιουργηθεί η εντύπωση, πως ένα κόμμα κυριαρχεί στο μετεκλογικό σκηνικό της Ελλάδας.
Οι πάντες ασχολούνται μαζί του!!!
Όχι δεν είναι το ΠΑ.ΣΟ.Κ., που με τον "αέρα" +10 μονάδων απ' το δεύτερο κόμμα, κυβερνά πλέον τη χώρα!
Όχι δεν είναι η Ν.Δ., που "συνετρίβη" στις εκλογές!
Όχι δεν είναι ο ΛΑ.Ο.Σ., που δεν μετέτρεψε τις προεκλογικές αβάντες των Μ.Μ.Ε., σε αξιόλογα εκλογικά ποσοστά!
Όχι δεν είναι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., που τον είχαν όλοι σχεδόν ξεγραμμένο, μπαίνει δεν μπαίνει στη Βουλή με "τους 11 αρχηγούς του" και τελικά είναι στην Βουλή πανηγυρικά!
Όχι δεν είναι οι Οικολόγοι-Πράσινοι, που στις Ευρωεκλογές έβγαλαν ευρωβουλευτή, αλλά στις εθνικές εκλογές δεν "έκοψαν το νήμα" του 3% κι έμειναν εκτός Βουλής!
Ναι, όπως όλοι καταλαβαίνετε δια της εις άτοπον επαγωγής που ακολουθήσαμε, το κόμμα με το οποίο ασχολούνται όλοι, είναι το Κ.Κ.Ε.!
Με το Κ.Κ.Ε., που "σταλινικό" το ανεβάζουν και "αποστεωμένο" το κατεβάζουν!
Με το Κ.Κ.Ε., που όλοι συνομολογούν, ότι αδυνατεί να πείσει τον λαό και ν' αυξήσει τα εκλογικά του ποσοστά!
Με το Κ.Κ.Ε, που το ίδιο το βράδυ των εκλογών, το κατέταξαν όλοι στους χαμένους των εκλογών!
Το τι έχουν δει στις οθόνες και τι έχουν διαβάσει τα ματάκια μου, αυτές τις μέρες σε τηλεοράσεις, εφημερίδες, ιστοσελίδες και ιστολόγια για το Κ.Κ.Ε., δεν περιγράφεται εύκολα.
Σταχυολογώ μερικά απ' αυτά, που κυκλοφόρησαν ευρέως στο διαδίκτυο:
Οι φίλοι του tvxs.gr τροφοδοτούν τη συζήτηση γύρω από τις μετεκλογικές εξελίξεις και το ΚΚΕ
Τι δυσκολεύει το ΚΚΕ;
και άλλα πολλά ων ουκ έστι αριθμός!
Ούτε στα καλύτερα όνειρά του το Κ.Κ.Ε., δεν φανταζόταν τέτοια διαφήμιση!
Γιατί και η αρνητική διαφήμιση, είναι ίσως η καλύτερη διαφήμιση!
Σκοπός αυτού του άρθρου δεν είναι ν' απαντήσει σε όλα τα παραπάνω, που καταμαρτυρούνται στο Κ.Κ.Ε.
Το Κ.Κ.Ε., οργανωμένο κόμμα είναι, με υπερενενηντάχρονη εμπειρία και συντεταγμένα όργανα, που μπορούν ν' αναλύσουν και ν' απαντήσουν σε όλ' αυτά.
Σκοπός αυτού του άρθρου, είναι να ερμηνεύσει (στο μέτρο των δυνατοτήτων του συγγραφέα) αυτό το φαινόμενο.
Το φαινόμενο της μαζικής ενασχόλησης με το Κ.Κ.Ε., των έντυπων και ηλεκτρονικών Μ.Μ.Ε., της blogόσφαιρας και κάθε λογής αναλυτών ειδικών και μη.
Κατά την ταπεινή μου λοιπόν άποψη, δύο είναι τα βασικά στοιχεία, που πρέπει κανείς να προσέξει.
1. Το μετεκλογικό σκηνικό, όπου έχουμε ένα κόμμα, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., στην κυβέρνηση με θριαμβευτική νίκη, έχοντας καλλιεργήσει μεγάλες προσδοκίες προεκλογικά κι ίσως ακόμα μεγαλύτερες μετεκλογικά, κάνοντας στοχευμένες, άριστες επικοινωνιακές κινήσεις και αλλαγές, απ' τις πρώτες κιόλας μέρες.
Κινήσεις όμως και αλλαγές, που είναι ανώδυνες για το "σύστημα" κι έρχονται απλά να εξορθολογίσουν μερικές επουσιώδεις στρεβλώσεις του και να κατευνάσουν την λαϊκή δυσαρέσκεια και οργή, οι οποίες άλλωστε, έδωσαν και τα θριαμβευτικά ποσοστά.
2. Στον αντίποδα έχουμε ένα κόμμα, το Κ.Κ.Ε., που χάνει σε ποσοστά και ψήφους στις εκλογές και όχι μόνο δεν μπαίνει σε διαδικασία "ομφαλοσκόπησης", όπως φυσιολογικά περίμεναν όλοι, αλλά τουναντίον, ερμηνεύοντας τα αποτελέσματα (σωστά ή λάθος είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση), ρίχνει "στην πιάτσα" ένα σύνθημα: Καμμιά ανοχή!!!
Σ' αυτές τις δύο λέξεις βρίσκεται η λυδία λίθος του φαινομένου "ασχολούμαστε όλοι με το Κ.Κ.Ε."
Το σύνθημα αυτό, βρήκε γόνιμο έδαφος στους υποαπασχολούμενους και τους άνεργους της ναυπηγοεπισκευαστικής, στους λιμενεργάτες και σ' άλλους εργαζόμενους, φοιτητές, μαθητές κλπ., που ακόμα δεν τους έχουμε δει (αλλά θα τους δούμε νά' στε σίγουροι), να βγαίνουν στο μετεκλογικό σκηνικό.
Αυτές οι δύο λέξεις, έρχονται να χαλάσουν την "μόστρα" του "σοσιαλιστικού παραδείσου", που ξημέρωσε στην Ελλάδα και γι' αυτό είναι επικίνδυνες!
Γι' αυτό γίνεται και το Κ.Κ.Ε. επικίνδυνο!
Γι' αυτό έχουν "πέσει λυτοί και δεμένοι" πάνω στον "εσωτερικό εχθρό" αυτές τις μέρες!
Τα ερωτήματα που προβάλλουν αβίαστα, είναι κι αυτά δύο:
1. Μπορεί το Κ.Κ.Ε. να σηκώσει το ειδικό βάρος του συνθήματός του μόνο του;
2. Η υπόλοιπη αριστερά θα δείξει ανοχή ή θα συμπορευτεί με το σύνθημα;
Οι απαντήσεις που θα δωθούν σ' αυτά τα δύο ερωτήματα, θα καθορίσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό το μελλοντικό πολιτικό σκηνικό της χώρας μας.



buzz it!

6 σχόλια:

Rodia on 17 Οκτωβρίου 2009 - 5:28 π.μ. είπε...

Και μένα με σοκάρισε αυτή η "μαχητικότητα". :(
Ούτε να είχαμε κυβερνηση Καρατζαφύρερ!...

ο δείμος του πολίτη on 17 Οκτωβρίου 2009 - 10:23 π.μ. είπε...

Πολύ ωραίο άρθρο. Βέβαια ακόμα μία φορά θα κατηγορηθούμε για αντικομμουνισμό ή ότι είμαστε ταξικοί εχθροί, αλλά δεν πειράζει (το έχουμε συνηθίσει). Όταν όμως το ΚΚΕ αποφασίσει να κάνει αυτοκριτική και να αντιμετωπίσει την αλήθεια κατάματα, τότε θα έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα. Τα πρόσφατα επεισόδια στο Υπουργείο Εργασίας δίνουν μία ένδειξη του εσωτερικού κλίματος.

AATON on 17 Οκτωβρίου 2009 - 5:49 μ.μ. είπε...

Επέτρεψέ μου να πώ την προσωπική μου γνώμη, και ας μην συμφωνήσει κανένας παρακαλώ.
To ΚΚΕ ήταν είναι και θα είναι για όσο υπάρχει, καρκίνωμα στον τόπο. ΝΑΙ στην αριστερά, η οποία στην ουσία εκφράζει το 90% των πολιτών στην Ελλάδα. ΌΧΙ στο ΚΚΕ, το οποίο βασίζεται σε ιδέες Σταλινικών και Λενινικών τερατουργημάτων, σφετεριζόμενο κάθε αγώνα του λαού συνεχώς, παρασιτολογώντας εις βάρος του.
Ποσώς με ενδιαφέρει η επιβίωσή του προσωπικά. Με ενδιαφέρει αντίθετα η εξάλειψή του δια παντός.
Μετά απο αυτό, το επόμενο καρκίνωμα λέγεται ΣΥΡΙΖΑ.
Συγχαριτήρια επίσης στον Τσίπρα. Έλυσε το οικονομικό πρόβλημα στη ζωή του. Του εύχομαι καλές μάσες.
Θα με θυμηθείτε μια μέρα τι λέω.
Τώρα, πάνω στο "ξύλο" που έπεσε στους διαδηλωτές.
Γιατί εγώ θυμάμαι τον Γιωργάκη λίγους μήνες πρίν, όταν καυτηρίαζε με στόμφο και μεγάλα λόγια το ξύλο σε διαδηλωτές επι Νέας Δημοκρατίας; Ποιά η διαφορά του λοιπόν απο αυτήν; και ακόμη δεν ανέλαβε να φανταστείς, και άρχισε να κάνει όλα όσα δήθεν έβρισκε άδικα και ανήθικα;

Οπότε αγαπητέ Μιχάλη, οι δύο λέξεις που λέει ο τίτλος του κειμένου σου, αρχίζουν απο "Π", και είναι: "ΠΟΥ ΠΑΜΕ"
Αυτές και τίποτε άλλο.

magnitis on 18 Οκτωβρίου 2009 - 3:58 π.μ. είπε...

@Rodia: εμένα δεν με σοκάρισε καθόλου.
Ήταν αναμενόμενη, διαβάζοντας τις εκτιμήσεις της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. για τ' αποτελέσματα των εκλογών.
btw, ευχαριστώ για την περίληψη και το link.
@Δείμο καλώς όρισες.
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και μακριά από δω ο αντικομμουνισμός.
Με αυτοκριτική ή χωρίς τα δύο τελευταία ερωτήματα, που είναι και το βασικό ζητούμενο, θ' απαντηθούν μέσα στην ίδια τη ζωή. Ίδωμεν.
@Νικόλα, κάθε άποψη είναι σεβαστή, ανεξάρτητα με το πόσοι συμφωνούν ή διαφωνούν μαζί της.
Μόνο αν θες ανάλυσε λίγο περισσότερο τα λεγόμενά σου, γιατί αφήνεις πολλά περιθώρια παρερμηνειών.
Λες ναι στην αριστερά αλλά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αποδοκιμάζεις τους βασικούς πολιτικούς της εκφραστές.
Αν θες κάνε λίγο "πιο λιανά" το σκεπτικό σου.
@Να ευχαριστήσω το ιστολόγιο σίβυλλα και Το Κουτί της Πανδώρας, για τις αναδημοσιεύσεις του άρθρου, καθώς και οποιοδήποτε άλλον φίλο, που τυχόν έκανε αναδημοσίευση και μέχρι τώρα δεν έπεσε στην αντίληψή μου για να τον ονοματίσω.

AATON on 18 Οκτωβρίου 2009 - 9:53 π.μ. είπε...

Αγαπητέ μου φίλε Μιχάλη, δεν υπάρχει κανένα περιθώριο παρερμηνίας κατ' εμέ.
Άλλο Αριστερά, και άλλο ΚΚΕ. Μην συγχέουμε έννοιες και πράγματα.
Άλλο Δεξιά, και άλλο άκρα Δεξιά.
Η φράση (σύνθημα) που χιλιομασήθηκε (μέχρι και τις μέρες μας ακόμη) απο τους ακρο-αριστερούς (βλέπε ΚΚΕ, γιατί ακροαριστερά είναι, και άσε που μας πουλάνε φούμαρα για μεταξωτές κορδέλλες), είναι (και ήταν) το: "ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά".
Ποιά δεξιά όμως; Ποτέ δεν ξεκαθάρισαν στον λαό για ποιά δεξιά μιλάνε. Την δεξιά του τότε; ή την δεξιά του σήμερα;
Και ποιός τους είπε πως ο λαός ξεχνά τα δικά τους εγκλήματα την εποχή του εμφυλίου, που ήταν άκρως προδοτικά και ανθελληνικά;
Το ότι σφετερίστηκαν ακόμη και το ΕΑΜ για δικό τους;

Κι όμως φίλε μου, ΠΡΕΠΕΙ κάποτε να ωριμάσουμε σαν λαός.
Είναι η καλύτερη απο ποτέ άλλοτε στιγμή να ενωθούμε σαν λαός. Έχουμε πολύ λίγα να μας χωρίζουν πλέον, και πάρα πολλά που μας ενώνουν.
Οι εποχές διαίρει και βασίλευε πέρασαν ανεπιστρεπτί.
Στο χέρι μας είναι να μεγαλουργήσουμε, γιατί τώρα το μπορούμε. Ο λαός ξύπνησε, μορφώθηκε, ενημερώνεται καθημερινά και ασταμάτητα, έχει γνώμη και φωνή, και μπορεί να την εκφράζει ελεύθερα.
Πεινάει και ο δεξιός, πεινάει και ο αριστερός.
Τα παιδιά και των δύο βλέπουν ένα μέλλον αμφίβολο και σκοτεινό. Δεν έχουν οι νέοι μας σήμερα μεταξύ τους διαχωριστικά, και δεν χρωματίζονται τυφλά, όπως οι παλιότερες γεννιές, οι πιο αμόρφωτες και άκρως φανατισμένες.

Έχεις ακόμη την εντύπωση πως θα μπορούσαν οι σκέψεις μου και οι απόψεις μου να παρερμηνευθούν απο κάποιον που θα έχει καλή θέληση;

magnitis on 18 Οκτωβρίου 2009 - 1:30 μ.μ. είπε...

Νικόλα, ίσως επειδή λείπεις πολλά χρόνια στο εξωτερικό συγχέεις κάποια πράγματα.
Να τα πάρουμε λοιπόν απ' την αρχή, όσα έγραψες και στα δύο σχόλιά σου.
Θα συμφωνήσω μαζί σου (αν σ' ερμηνεύω σωστά), όταν λες "ΝΑΙ στην αριστερά, η οποία στην ουσία εκφράζει το 90% των πολιτών στην Ελλάδα.", καθώς η αριστερά με τις ιδέες και τα οράματά της θα έπρεπε όντως να εκφράζει την συντριπτική πλειοψηφία του λαού.
Η αριστερά όμως έχει συγκεκριμένους πολιτικούς εκφραστές. Το Κ.Κ.Ε. και τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., τα οποία χαρακτηρίζεις ως "καρκινώματα". Το δε ΠΑ.ΣΟ.Κ., που θέλει ν' αυτοχαρακτηρίζεται ως αριστερό κόμμα και κυβερνά σήμερα, το βάζεις "ως μία απ' τα ίδια" με την δεξιά.
Δημιουργείς λοιπόν ένα λογικό κενό με τις σκέψεις σου.
Ναι στην αριστερά, αλλά ποιά αριστερά και ποιός την εκφράζει αυτή την αριστερά;
Κι αν δεν υπάρχει σήμερα κανείς που να την εκφράζει, ποιός θα δημιουργήσει τον φορέα έκφρασής της;;;
Πάμε τώρα στο δεύτερο σχόλιό σου.
Το σύνθημα "ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά" είναι σύνθημα που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον απ' το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ακόμα και σ' αυτές τις εκλογές που μόλις πέρασαν.
Για τον εμφύλιο, έχουν γραφτεί τόμοι και τόμοι βιβλίων και σ' έναν εμφύλιο πόλεμο, εγκλήματα όπως τα εννοείς γίνονται κι απ' τις δύο πλευρές.
Ξεχνάς όμως (από άγνοια ίσως;) ότι ο Ε.Λ.Α.Σ., με την συμφωνία της Βάρκιζας παρέδωσε τα όπλα του κι ότι με την συνδρομή των άγγλων, έγιναν τα Δεκεμβριανά και ξεκίνησε ένα ανελέητο κυνήγι κάθε αριστερού, το οποίο ουσιαστικά τους εξανάγκασε να ξαναβγούν στο βουνό!
Επίσης με την συνδρομή των άγγλων τελικά έχασε τον εμφύλιο κι ακολούθησαν εκτελέσεις, εξορίες κι άλλα πολλά απ' τις μετεμφυλιακές κυβερνήσεις.
Η προσφορά του Κ.Κ.Ε., στους αγώνες για τον εκδημοκρατισμό της πατρίδας μας, αναγνωρίζεται από εχθρούς και φίλους, μην ισοπεδώνουμε τα πάντα.
Άλλο αριστερά κι άλλο Κ.Κ.Ε.;;;
Εδώ θα έλεγα ότι "αριστερά δεν γίνεται χωρίς το Κ.Κ.Ε." και για να μην παρεξηγηθώ από άλλους φίλους, η μήτρα που γέννησε όλα τα σχήματα της αριστεράς, που υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα, είναι το Κ.Κ.Ε.!
Συμφωνούμε ότι "πεινάει κι ο αριστερός πεινάει κι ο δεξιός" κι ότι πρέπει να ενωθούμε όλοι, αλλά προς τα που;
Για να σταματήσουν να πεινάνε, κάποιοι άλλοι πρέπει να πληρώσουν κι αυτοί είναι εκείνοι που καρπώνονται τον πλούτο που παράγει ο λαός!
Σε μια τέτοια κατεύθυνση, του να πληρώσουν την κρίση αυτοί που την δημιούργησαν και θησαυρίζουν, ναι να ενωθούμε.
Αν πάμε σε άλλες...μάλλον το "χορό του ζαλόγγου" θα χορέψουμε!

Related Posts with Thumbnails
 
Προσαρμοσμένη αναζήτηση
    follow me on Twitter

    Αξίζει να τα δείτε...

    Οι φίλοι μου στο Sync.gr

    ΜΑΓΝΗΤΗΣ Copyright © 2009 WoodMag is Designed by Ipietoon for Free Blogger Template